Ἐπί τέλους πρέπει νά συνειδητοποιήσῳ πώς στήν φύσιν ἐπιβιώνει τό καλλίτερα προσαρμοσμένο εἶδος;
Καί τί ἀκριβῶς σημαίνει προσαρμογή;
Μήπως σημαίνει πώς μπορῶ νά ἀντιμετωπίζῳ τόν κάθε κίνδυνο, τήν κάθε ἀπειλή, τήν κάθε ἀβεβαιότητα μέ πυγμή καί σθένος; Μήπως σημαίνει πώς ἐάν δέν τό κάνῳ, θά βρεθῆ κάποιος ἱκανότερος γιά νά μέ παρακάμψῃ ἤ καί νά μέ ξεκάνῃ;
Μήπως σημαίνει πώς πάντα θά τρέχω πίσω ἀπό κάποιον ἄλλον γιά νά μέ ἐλεήσῃ; Συνέχεια
Πανεπιστήμιο Πάτρων: 
Συνέχεια
Κι ἐὰν αὐτὸ μοῦ ἀρέσῃ, σημαίνει πὼς ἤξερα τὶ ἔκανα…
Ἐὰν πάλι δὲν μοῦ ἀρέσῃ, μπορῶ τώρα νὰ τὸ ἀλλάξῳ. Συνέχεια
Χάρη στὴν ἀνοιξιάτικη σύνδεσή του ὁ Ἀπρίλης ἢ Μουνιχιὼν (κατὰ τὸ ἀρχαῖο Ἀττικὸ ἡμερολόγιο) ἢ Λαμπριάτης (κατὰ τὴν παράδοση), τραγουδήθηκε ἰδιαίτερα ἀπὸ ποιητὲς καὶ λαό: Συνέχεια
Μὲ ἁπλᾶ πράγματα… Πράξεις πού, λόγῳ ῥουτίνας, δὲν παρατηροῦμε ἤ ξεχάσαμε.
Ἕνα χαμόγελο… Μία ἀγκαλιά… Ἕνα τρυφερὸ χάδι…
Μία καλὴ κουβέντα… Μία ζεστὴ ματιά… Λίγο περισσότερο ἐνδιαφέρον… Συνέχεια
Κόκκινη πεταλούδα εἲν’ τ’ ὄνειρο…ἀπαγορευμένο…λεύτερο…σὰν τ’ ἀγγίξεις.. Συνέχεια
