Μετὰ τὴν ἀνεκδιήγητη ἀπόφασή τοῦ Ἀρείου Πάγου γιὰ τὴν καπνοαπαγόρευση (διότι οἱ ἀνασφάλιστοι συμπολίτες μας ποὺ πεθαίνουν ἐξ αἰτίας τῆς κρατικῆς κακοδιαχειρίσεως, καλῶς πεθαίνουν, τὸ κράτος ὀφείλει μόνον νὰ μᾶς “προστατεύει” ἀπὸ τὸ κάπνισμα…. ἰδοῦ οἱ “εὐαισθησίες”…) δὲν γινόταν νὰ μὴν ὀδηγηθῶ στὰ ἀκόλουθα συμπεράσματα:
ΠΡΟΣΟΧΗ:
Θέλω νὰ ἀπαγορευθοῦν ἀμέσως τὰ λαϊκά, διότι δὲν μοῦ ἀρέσουν.
Δὲν μπορεῖ νὰ πηγαίνω σὲ μία ταβέρνα ἢ μία καφετέρια ἢ ἕνα μπαράκι καὶ νὰ παίζῃ τέτοια…. δὲν μὲ σέβονται καθόλου, σὰ δὲν ντρέπονται.
Ἐπειδὴ τὰ συναισθήματά μου εἶναι ἀνώτερα ἀπὸ τὰ δικαιώματα ὅλων σας ἀπαιτῶ ἀπαγόρευση λαϊκῶν ΤΩΡΑ! Συνέχεια
