πρᾶξις α΄
Ἄγραυλος; παροῦσα!
Αἴαντας; παρών!
Ἀχιλλεύς; παρών! 
Λεωνίδας; παρών!
Κυναίγειρος; παρών!
Διηνέκης; παρών!
Ἀλέξανδρος; παρών! Συνέχεια →

… νέκυος ἡ γραφή …

Οἶδα λόγον νὰ γεννᾶται
ἀνδρωπόν·
λόγον οἶδα γενναῖον
μὲ πατήματα γερὰ
σὲ σελίδες ἀρχαῖες νὰ φύεται …

Οἶδα ἔρημον λόγον ,
σὲἄκρην γραφῆς νὰἀνδρώνεται …

Συνέχεια →

Ἦχος ἦταν ἡ ἀρχὴ κι ἔπειτα θὲ μου
ἠ μεγίστη τοῦ χρόνου κραυγή·
μύρια εἶχε ποδάρια κενταυρωμένα ,
ποὺ μ’ ἀγριὰν
τὴν ζευγιὰ τους ῥουθούνιζαν … Συνέχεια →

Ἐγὼ ὁ ἄνθρωπος…

Κόντευε νὰ ξημερώσῃ ὅταν ἄκουσα τὸν καλπασμόν. Συνέχισα τὸ περπάτημὰ μου, ἀναζητῶντας τὸ ξάφνιασμα ἀπὸ τὴν ἐμφάνισιν τοῦ φωτεινοῦ εὐλογητοῦ. Παντοῦ σκοτάδι. Συνέχεια →