Γιὰ τοὺς κυνηγοὺς τῶν ὀνείρων… Συνέχεια →

Μέ μίαν πρώτη ματιά;
Ναί;; 

Πράγματι… Ἔτσι φαίνεται.
Αὐτοὶ ποὺ μποροῦσαν καὶ ἤθελαν νὰ πολεμήσουν κουράστηκαν.
Αὐτοὶ ποὺ περίμεναν ἀπὸ τοὺς ἄλλους νὰ πολεμήσουν γιὰ νὰ ἀποφασίσουν νὰ σηκωθοῦν καὶ νὰ παλαίψουν, κούρνιασαν.
Κι αὐτοὶ ποὺ γλεντοῦσαν εἰς βάρος ὅλων μας ἀσυδοτοῦν. Συνέχεια →

Φίλοι μου καλοί….μὴ μεμψιμοιρεῖτε !!

Γιὰ τίποτα καὶ γιὰ κανέναν λόγο μὴ βάζετε ἐπάνω ἀπὸ τὴν εὐλογία τῆς Ὑγείας σας τὶς καθημερινὲς ἔννοιες ἢ ἀπογοητεύσεις, ποὺ καιροφυλακτοῦν…. Συνέχεια →

Ἡ φράσις αὐτή: «μόνον οἱ καθαροί», συχνά-πυκνὰ ἐλέγετο ἀπὸ τὸν ἀείμνηστο φίλο Τᾶσο Γκολέμη, ὅταν ἀνεφέρετο στὸ ποιοὶ θὰ μπορέσουν νὰ ἐπιβιώσουν τῆς σημερινῆς ἀνελεήτου ἐπιθέσεως ποὺ δέχεται ἠ Ἀνθρωπότης.
Τὸ «μόνον οἱ καθαροὶ» ὅμως δὲν ξέρω σὲ ποιὸν βαθμὸ μποροῦμε νὰ τὸ ἀντιληφθοῦμε, ἐφ΄ ὅσον οἱ σύγχρονες συνθῆκες διαβιώσεως σχεδὸν ἐπιβάλλουν στὴν ἀνθρωπότητα νὰ χρησιμοποιήσῃ κάθε δυνατὸν μέσον, πρὸ κειμένου νὰ ἐπιβιώσῃ. Συνέχεια →

Ὁρισμένες φορές, πρὶν οἱ ἄνθρωποι μπορέσουν νὰ προχωρήσουν μπροστά, πρέπει νὰ γυρίσουν πίσω, πραγματικὰ πίσω, γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ θυμηθοῦν ξανὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ μεσολάβησαν γιὰ νὰ γίνουν αὐτὸ ποὺ εἶναι τώρα. Συνέχεια →

Ἡ μεγαλυτέρα μας παγίς, ὡς ἄτομα, εἶναι ποὺ ἐλπίζουμε καὶ πιστεύουμε καί, τελικῶς, ἀναμένουμε νὰ δοῦμε ἄμεσα ἀποτελέσματα τῶν πράξεών μας καὶ τῶν ἀγώνων μας. Αὐτὸ ποὺ ἀδυνατοῦμε ὅμως νὰ κατανοήσουμε, ὅλοι μας, εἶναι μία ἄλλη πραγματικότης, ποὺ διαρκῶς ἐπανέρχεται ἐμπρός μας, γιὰ νὰ μᾶς ὑπενθυμήσῃ πὼς ἐμεῖς, ἀπὸ τῆς γεννήσεώς μας ἔως τοῦ θανάτου μας, ἤμασταν, εἴμαστε καὶ θὰ παραμείνουμε μικροὶ κρίκοι μίας ἀενάου ἁλυσίδος. Στὴν πραγματικότητα ἤμασταν, εἴμαστε καὶ θὰ παραμείνουμε ἁπλῶς μέρος μίας μεγάλης «στρατιᾶς» πολεμιστῶν, ποὺ αἰῶνες τώρα ἀντιμάχονται τὸ ἄδικο καὶ τὴν δουλεία. Συνέχεια →