Εἶναι σκληρὲς οἱ ὦρες τῆς μοναξιᾶς ἀλλὰ παραγωγικὲς γιὰ τὸ μυαλὸ καὶ τὴν ψυχή!
Γιὰ τὴν ψυχὴ ποὺ δὲν σκλαβώνεται ἀπὸ τὴν ἀνάγκη ἢ ἀπὸ τὶς ἀνάγκες….
Ἡ σκληράδα τους ὅμως, λαξεύει τὶς ἀξίες σὲ στερεὰ ὑλικά, δυναμώνει τὴν Ἐλευθερία ὡς κατάκτηση, ἀξιώνει τὶς ἐπιλογὲς τῆς προσφορᾶς κι ἂς εἶναι ὅλες ἀνιδιοτελεῖς!
Συνέχεια
Ἤ μήπως αὐτές οἱ ἀπόψεις εἶναι προϊόν φαντασίας καί αἰσχίστου …προπαγάνδας, πού σκοπό της εἶχε μόνον τό νά διατηρηθῇ διά παντός ἡ ἡττοπάθεια;
Ἐὰν μάθουμε νὰ μιλᾶμε μόνον ἀληθινά…
…νὰ ἀγαπᾶμε μόνον αὐθεντικά…
…νὰ κυττάζουμε μόνον καθαρά… Συνέχεια
Καὶ …κτίσε το μέσα σου ὡς πραγματικότητα!!!
Φαντάσου πὼς ἤδη εἶσαι Ἐλεύθερος…
…καὶ θὰ τότε δὲν χρειάζεται νὰ κάνῃς κάτι ἀλλὰ νὰ …γίνῃς κάτι γιὰ νὰ εἶσαι Ἐλεύθερος!!! Συνέχεια
Ἡ στάση ὅτι οἱ ἄνθρωποι μᾶς ἀνήκουν εἶναι τόσο ἀχόρταγη, ποὺ μπορεῖ νὰ ἐπιζήσῃ ἀκόμη καὶ μετὰ ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν ἔρωτα κι αὐτὸ ὄχι ἐπειδὴ κάποιος ἀγαπάει τὸν ἄλλον, ἀλλὰ ἐπειδὴ φοβάται ὅτι ὁ ἄλλος μπορεῖ νὰ ξανὰ – ἀγαπήσῃ. Κάποτε ἄκουσα κάποιον νὰ λέῃ στὴν πρῴην του: Αὐτὸ ποὺ μὲ πληγώνει δὲν εἶναι ποὺ δὲν εὐτυχήσαμε, αὐτὸ ποὺ μὲ πληγώνει εἶναι ποὺ εἶσαι εὐτυχισμένη μὲ κάποιον ἄλλον. Συνέχεια
Λίγο πρὸ τοῦ ξημερώματος ἔρχεται.
Καὶ κᾶνε κουράγιο Ἕλληνα…
Καὶ κᾶνε ὑπομονή…
Καὶ λίγο ἀκόμη…
Καὶ ὅσο ὑπομένεις, ἀναμένεις, κάνεις κουράγιο, τόσο περισσότερο σὲ σκίζουν κομμάτια… Συνέχεια
