Τί θά γινόταν ἄν σταματοῦσες τίς δυσαρέσκειες καί διάλεγες τά θαύματα;
Ἂν ἄρχιζες νά προσδοκᾷς τό καλλίτερο ἀπὸ κάθε δεδομένη κατάσταση;
Δέν νομίζεις πώς τότε θά μποροῦσες νά γράψῃς καινούργια κεφάλαια στήν ζωή σου; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Δὲν νικᾶς τοὺς ἐχθροὺς μὲ τὰ …δικά τους ὅπλα!!!
Γιὰ νὰ νικήσῃς κάποιον ἐχθρὸ (ὁποιονδήποτε ἐχθρό) πρέπει νὰ διαθέτῃς ὅπλα (ὁποιαδήποτε ὅπλα) ποὺ δὲν τὰ γνωρίζει καὶ τὰ ὁποία, ἀκόμη κι ἐὰν τὰ μάθῃ, θὰ ἀδυνατῆ ἐκεῖνος νὰ τὰ προσεγγίσῃ καί, πολὺ πρισσότερο, νὰ τὰ διαχειρισθῇ εἰς βάρος σου. Κι αὐτό, ὅσο παράλογον κι ἐὰν φαντάζῃ, εἶναι ἀναγκαῖον μὰ καί, τώρα πιά, θεμιτόν…
Ἡ κρυμμένη …ἐμπειρία τῶν λέξεων.
Ἡ κάθε λέξις ποὺ χρησιμοποιοῦμε ἔχει πίσω τῆς μίαν ἐμπειρία.
Οἱ διαφωνίες ἀνάμεσα στοὺς ἀνθρώπους στὴν πραγματικότητα πηγάζουν ἀπὸ τὰ διαφορετικὰ νοήματά ποὺ δίδει ὁ κάθε ἔνας μας στὴν κάθε ἔννοια.
Στὴν ἐπικοινωνία μας εἶναι σημαντικὸ νὰ ἀντιλαμβανόμαστε πώς… Συνέχεια
Ἡ «νίκη» ἀξίζει κι ἀνήκει στοὺς «καθαρούς»…
Ἴσως γιὰ πρώτη φορά, μετὰ ἀπὸ πολλοὺς πολλούς αἰῶνες, εὑρισκόμεθα σὲ περίοδο προετοιμασίας γιὰ μίαν μεγάλη Μάχη, τὴν Μάχη τῶν Μαχῶν, ποὺ θὰ καθορίση ὁριστικῶς καὶ ἀμετακλήτως τὸ ποιὸς θὰ κρατᾶ τὴν Ἁρχὴ τοῦ κόσμου μας. 
Μὰ ἀκόμη κι ἐὰν ἀδυνατοῦμε νὰ τὸ συνειδητοποιήσουμε αὐτό, σίγουρα ἀντιλαμβανόμεθα πὼς ὅσο κυλᾶ ὁ καιρός, τόσο οἱ καταστάσεις δυσκολεύουν καὶ ὁδηγοῦν σὲ ἀδιέξοδα. Τὰ ἀδιέξοδα ὅμως ἢ μᾶς καθηλώνουν ἢ μᾶς ἐγκλωβίζουν. Τὸ πῶς θὰ τὰ ἀντιμετωπίσουμε ἐξαρτᾶται μόνον ἀπὸ ἐμᾶς. Συνέχεια
Στιγμές. (ἐπανάληψις)
Αὐτὲς τὶς στιγμὲς τὶς ἀβάσταγες
ἀγάπα, ἀγάπα ἀκόμα περισσότερο
γιατὶ μόνο ἔτσι
θὰ κάνῃς τὸ ἀντιμέτρημα
μὲ τὸ παράλογο, νικηφόρο· Συνέχεια
Δὲν ἀπῳλέσθη κάποια χώρα ἐπεὶ δὴ …χρωστοῦσε!!!
Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συζητᾶμε γιὰ πιθανότητες ἀφανισμοῦ τῆς χώρας, ἐπεὶ δή, πολὺ ἁπλᾶ, ἔχει παγιδευθῆ στὰ δίκτυα τῆς τοκογλυφίας. Νὰ συζητήσουμε γιὰ ὅ,τι ἄλλο θέλετε, ἀλλὰ οὐδέποτε γιὰ ἀφανισμὸ τῆς χώρας καὶ τοῦ λαοῦ.
Οὐδέποτε ἔχουμε, στὸ παρελθόν, λόγῳ χρεῶν (ἢ καὶ «χρεῶν») ἀφανισμὸ λαῶν ἢ καὶ χωρῶν. Ἀντιθέτως μάλιστα. Συνέχεια
