Οἱ ἐξαγγελίες τῆς κυβερνήσεως ἦσαν τέτοιες, ποὺ ἐὰν ἦμασταν πιὸ προσεκτικοί, θὰ τρομάζαμε.
Βέβαια, δὲν φταίει αὐτὴ εἰδικῶς ἡ κυβέρνησις, γιὰ τὶς ὅποιες ἐξαγγελίες της, ἐφ΄ ὅσον ἡ γενικοτέρα τάσις εἶναι τέτοια, ποὺ τελικῶς καταλήγουμε στὸ νὰ ἔχουμε ἀνάπηρες κοινωνίες, ἀνίκανες νὰ σκεφθοῦν, νὰ ἀντιδράσουν, νὰ διεκδικήσουν, νὰ δημιουργήσουν, νὰ παράξουν ἔργο, νὰ ἀναπτυχθοῦν…
Ἀλλὰ ἄς τὸ πιάσῳ ἀπὸ τὴν ἀρχή του καλλίτερα. Συνέχεια
…ἂς ὑποθέσουμε λοιπὸν πὼς ζοῦμε μέσα σὲ ἔνα ξύλινο φέρετρο μὲ μιὰ γραμμὴ χαραμάδας κοντὰ στὰ μάτια μας…
ἔχουμε λοιπὸν μειωμένο ὀπτικὸ πεδίο, ἄρα βλέπουμε μόνο ὅ,τι μας εἶναι εὐχάριστο… Συνέχεια
Ἐπειδὴ λάθος καταλαβαινόμαστε,
…σὲ ὅ,τι καὶ νὰ ποῦμε…
…κι ἐπειδὴ λάθος ἀντίκρυσμα ἔχει ὅ,τι ἡ ἔκφρασις κρύβει, ἀφήνω κάθε συζήτηση γιὰ τό τὶ ἐτοῦτος ὁ τόπος ἔχει τὴν χρεία.
Ἕνα μόνο θέλω πιὰ νὰ πῷ: ὅτι ὅραμα Ἑλλάδας, ποὺ οἱ πολλοὶ ἔχουν ἐνστερνιστεῖ, ἀφοῦ δικαίως ἔχουν ἀποβάλλει τὸ κατεστημένο, εἶναι καὶ πάλι σὲ λάθος κατεύθυνση. Συνέχεια
Καὶ πέσαμε στοὺς τραπεζῖτες τοκογλύφους…δυστυχῶς ΔΕΝ ὑπάρχει ἐνδιάμεσον στάδιον.
Ἡ εἰκόνα εἶναι λίγο …γελοιογραφία καὶ λίγο ἱστορία…
Μὰ δυστυχῶς (ἤ εὐτυχῶς) καταγράφει τὴν ἀλήθεια.
Θὰ ἔλεγα μάλιστα πὼς μὲ τόσες ἀλλοιώσεις ποὺ ἔχει φάει ἡ ἱστορία, θὰ μπορούσαμε κάλλιστα νὰ παρομοιάσουμε τὸν τραπεζίτη μὲ τὴν βδέλλα, ἤ ἀκόμη καὶ μὲ τὴν ..ταινία. Συνέχεια
Τὸ αἴτιο τῆς κάθε μορφῆς ζωῆς ἐπὶ τοῦ πλανήτου στὸ φῶς ἀνευρίσκεται.
Στὴν ἐνέργεια ποὺ ἐμπεριέχει καὶ στὰ ὅσα μᾶς προσφέρει.
Δίχως του δὲν θὰ μπορούσαμε νὰ ὑπάρξουμε…
Καὶ δίχως του ὁ κόσμος μας, μὲ τὸν τρόπο ποὺ τὸν ἀντιλαμβανόμεθα, ΔΕΝ θὰ ὑπῆρχε. Συνέχεια
ΔΕΝ ὑπάρχει «δὲν μπορῶ»!!!
Ὑπάρχει ΔΕΝ θέλω.
Τὰ «δὲν μπορῶ» ἄς τὰ ἀφήσουμε γιὰ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν παραιτηθεῖ ἤδη ἀπὸ τὶς ζωές τους.
Ἐμεῖς, ἐὰν θέλουμε νὰ λογιζόμεθα ἄνθρωποι… Συνέχεια
