Πάντα, στὸν κόσμο μας, ὅταν γεννιέται κάτι, κάποιαν στιγμή, ἀργὰ ἢ γρήγορα, θὰ φθάση καὶ ὁ θάνατός του…
Σήμερα ἐμεῖς, στὸ βάθος τυχεροί, βιώνουμε τὸν θάνατο τῆς Ὕβρεως. Συνέχεια →

Ἂν καὶ πρακτικῶς δὲν φαίνεται, ὡς κοινωνίες, νὰ ἔχουμε κάτι κερδίσει, ὅλα αὐτὰ τὰ μνημονιακὰ χρόνια, ἀλλά, πίσω ἀπὸ τὶς ἐπίσημες εἰκόνες, κρύβονται κάποιες ἄλλες πλευρὲς τῆς πραγματικότητός μας.
Μία ἀπὸ αὐτὲς τὶς πλευρὲς ἔχει νὰ κάνῃ μὲ τὶς ἀντοχές μας, ποὺ ἔχουν αὐξηθεῖ. Ἀντοχὲς ποὺ δὲν γνωρίζαμε πὼς διαθέτουμε.
Ὅμοίως καὶ ἡ εὑρηματικότης μας, ποὺ σιγὰ σιγὰ ἀποκτᾶ διαστάσεις ὑπαρκτὲς μέσα στὴν καθημερινότητά μας, βοηθώντας μας νὰ ἐπιλύσουμε προβλήματα σοβαρά. Προβλήματα ποὺ δὲν θὰ ἐπιλύαμε ἐὰν ἡ Ἀνάγκη δὲν μᾶς ὑπεχρέωνε νὰ τὸ κάνουμε.
Συνέχεια →

Πολλὲς φορὲς δύο ἐπιφανειακὰ ἄσχετα μεταξύ τους γεγονότα, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ ἐρμηνευθοῦν, μπορεῖ νὰ συνδέονται καὶ νὰ ἔχουν τὸ νόημα τους.
Οἱ περισσότεροι αὐτὸ τὸ ὀνομάζουν σύμπτωση, ἤ πεπρωμένο, ἤ τύχη. Συνέχεια →

Πῶς μποροῦμε νά …πείσουμε τούς ἄλλους νά κάνουν αὐτό πού πιστεύουμε ἐμεῖς γιά σωστό; Μποροῦμε; Ἤ ὄχι;
Συνέχεια →

Ὅλοι ἔχουν τὴν δική τους φωνή.
Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι ὅμως ἐπιτρέπουν στὶς γνῶμες τῶν ἄλλων νὰ σκεπάζουν αὐτὴν τὴν φωνή.

Ἀκουσε αὐτὴν τὴν φωνή, ποὺ βγαίνει ἀπὸ μέσα σου.
Κι ὅταν αὐτὴ ἡ φωνὴ σωπαίνῃ νὰ εἶσαι σίγουρος ὅτι κάτι δὲν πάει καλά…
Κάτι ἔχει χαλάσει καὶ εὑρίσκεσαι σὲ λάθος δρόμο. Συνέχεια →