Γράφει τό πιτσιρίκι
Η σιγουριά του μπαλκονιού
……………………
Μια ανοιξιάτικη νύχτα του 1964, η 28χρονη Αμερικανίδα Κίτι Τζενοβέζε έπεσε θύμα επίθεσης έξω από το διαμέρισμά της στο Κουίνς της Νέας Υόρκης.
Ενας άντρας τής επιτέθηκε και τη χτύπησε με μαχαίρι. Η γυναίκα, τραυματισμένη και έντρομη, άρχισε να φωνάζει:
«Θεέ μου, με μαχαίρωσαν. Βοήθεια!».
Σε αρκετά παράθυρα της γειτονιάς άναψαν φώτα και κάποιος από τους γείτονες φώναξε:
Όταν σ’ αντικρύζω, δακρύζω…
Το δημοσίευσα πριν ένα χρόνο. Το αναρτώ και πάλι, γιατί δυστυχώς θεωρώ ότι είναι πιο επίκαιρο τώρα από τότε
Πάντως, εἶναι μία πολύ λογική προσέγγισι καί φυσιολογική ἐξέλιξις τῶν γεγονότων πού συμβαίνουν, σήμερα, στήν περιοχή μας καί σέ ὅλο τόν πλανήτη.
Πάντα ὑπάρχει καί ὁ ἀστάθμητος παράγων ὁ ὁποῖος μπορεί νά ἐπισπεύσῃ, νά καθυστερήσῃ ἤ νά ἀκυρώσῃ τά γεγονότα…..
Σημείωση: Πριν με πάρετε από την μύτη για τον τίτλο του άρθρου σας λέω είναι η πρώτη φορά σε άρθρο μου που αναφέρω μήνα. Μη με μπερδέψετε με άλλους. ΕΙΜΑΙ Ο ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΓΙΑΤΙ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ……. Συνέχεια
Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Το Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2012 διάβασα στην έγκριτη καθημερινή εφημερίδα «Ελεύθερη Ώρα» το παρακάτω ρεπορτάζ: «Εν έτει 2012 η χώρα μας πωλείται στους τροϊκανούς και ο Ελληνικός λαός πένεται και δυστυχεί. Εκτός των άλλων, όλα τα χρόνια που κύλησαν από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, όλοι οι Έλληνες έχουμε βιώσει στο πετσί μας την Συνέχεια
Τό πιτσιρίκι γράφει:
Δεν μπορούν να αντισταθούν… Δεν είναι μια γροθιά το πλήθος των μνημονιόπληκτων.. Είναι δέκα εκατομμύρια παλάμες άδειες.. Ο άνεργος χαμένος, μόνος, βιώνει το προσωπικό του δράμα ζητιανεύοντας ένα μεροκάματο….
Ο έμμισθος της πεντάρας πνίγεται στους απλήρωτους λογαριασμούς, στους τσακωμούς στο σπίτι, στο κλάμα, στην απελπισία…..Ο συνταξιούχος αγωνίζεται να βρει Συνέχεια
