Ἀναρωτιέμαι ἐδῶ κι ἑβδομᾶδες.
Τϊ παγίδα μᾶς ἔχουν στήσει; Γιατί κάθε πορεία, διαδήλωσις, διαμαρτυρία καταλήγει ὡς πόλεμος μεταξὺ τῶν γνωστῶν-ἀγνώστων καὶ τῶν γνωστῶν-καταστολέων; Τί πᾶνε νὰ κάνουν; Νὰ ὁδηγήσουν μίαν ὁλόκληρο κοινωνία στὴν καταστολή;
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: τὸ τώρα
Τὴν χάσαμε τὴν «πατρίδα» παλληκάρι….
Ναι σου λέω τέρμα χάθηκε η πατρίδα!
Και δεν χάθηκε μόνο γιατί έχουμε εδώ και δεκαετίες προδότες και πράκτορες να μας παρουσιάζονται σαν εθνοσωτήρες, όχι μόνο γιατί τα σημερινά λυκόπουλα της βουλής έχουν iq ραδικιού ΑΛΛΑ:Γιατί ο ‘Ελληνας επιμένει ακόμα να αναζητά λύσεις μέσα στο ίδιο σύστημα που τον καταβρόχθισε!
Μόνον μιλοῦν…
Μία ἀτελείωτος ὀχλαγωγία …
Ἀκατάπαυστες ὁμιλίες … ἀσταμάτητες κουβέντες … χειμαῤῥώδης λόγος. Χωρὶς κάποιαν οὐσία … ἔτσι, ἴσα ἴσα γιὰ νὰ γεμίζουμε τὸν ἄνεμο μὲ λόγια του ἀέρος. Συνέχεια
Ἐθνική ἀπονεύρωσις
Ὄχι, πεῖτε μου, ποῦ ἔχει ἄδικο;
Ἕνα βαγόνι γεμάτο νεκρούς!
Ὅταν διάβασα τὸ παρακάτω κείμενον ἔκλαψα.
Ἔκλαψα πολύ! Κι ἔκλαψα πολὺ διότι μοῦ θύμισε κάποια ἄλλα γεγονότα, πρὸ ἐτῶν.
Δυστυχῶς, ἀκριβῶς τὸ ἴδιο περιστατικὸ ἔχω ζήσει δύο φορὲς κι ἐγώ. Τὴν μία μέσα στὸν δρόμο καὶ τὴν ἄλλην σὲ μία παραλία.
Δυστυχῶς, ἀκριβῶς τὸ ἴδιο περιστατικὸ ἔχω ζήσει δύο φορὲς κι ἐγώ. Τὴν μία μέσα στὸν δρόμο καὶ τὴν ἄλλην σὲ μία παραλία.
Δὲν ἔχουν σημασία οἱ λεπτομέρειες. Τὸ μόνον ποὺ θὰ προσθέσω εἶναι πὼς στὴν μία περίπτωσιν ἤμουν 19 ἐτῶν καὶ περπατούσαμε μὲ τὴν παρέα μου, συνομήλικοί μου, στὴν Ἱπποκράτους. Συνέχεια
Ἡ Ἀξιοπρέπεια ὡς Προϋπόθεσις ἐπιβιώσεως.
Ελλάδα, Μνημόνια και Ευρώ
Toυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Είναι βέβαιο ότι επίκειται κάποια «αναθεώρηση» του Μνημονίου. Το αποφάσισαν οι έξω, δεν το ζήτησε η Ελλάδα. Γιατί ξέρουν ότι δεν βγαίνει, γιατί άρχισαν να γεύονται τις πιθανές συνέπειες αυτής της καταστροφής, με πρώτη την παρ’ ολίγον κατάληψη της εξουσίας στην Ελλάδα από τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί θέλουν να βοηθήσουν τις φιλικές δυνάμεις τους στην Αθήνα. Θα περιλαμβάνει πιθανώς ένα τράτο ενός ή δύο χρόνων και διάφορα άλλα μικροδωράκια, που θα τα εμφανίσουν ως «μεγάλες εθνικές επιτυχίες» οι άθλιοι του Κολωνακίου και της Εκάλης (αν οι κυβερνήτες μας ήταν Ιάπωνες και όχι ‘Ελληνες, είναι βέβαιο ότι θα είχαν κάνει προ πολλού μαζικό χαρακίρι, αντί να υποδύονται τους σωτήρες από την καταστροφή που προκάλεσαν!) Θα ξεσφίξουν λοιπόν λίγο τη θηλιά, δεν θα την απομακρύνουν όμως από το λαιμό του σταδιακά απαγχονιζόμενου ελληνικού λαού και κράτους. Συνέχεια