Ἀρχεῖα ἐτικέττας: τὸ τώρα

Ζῳώδης βία σέ σχολεῖο;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἀποτροπιασμὸς γιὰ τὸ ἐπεισόδιο ἀγρίου ξυλοδαρμοῦ μαθητρίας!!!!

Ζῳώδης βία σέ σχολεῖο;1

Τίς πταίει; Σὲ μίαν  κοινωνία κι ἐποχὴ ποὺ μᾶς συνηθίζουν στὴν ἀποδέσμευση τῆς πράξεως ἀπὸ τὶς συνέπειές της καί, ἔτι συνηθέστερον, στὸ κάλεσμα «ἀποστιγματισμοῦ τοῦ θύτου» μὲ τὴν κοινωνιολογικὴ καὶ ψυχολογικὴ ἑρμηνεία τῆς πράξεως νὰ ἀπαμβλύνουν τὴν ἀπόδοση στὸν δράστῃ τῆς εὐθύνης της, ἀναγάγοντάς την σὲ κοινωνικὲς καὶ ψυχολογικὲς αἰτίες ποὺ καθιστοῦν λίγο πολὺ τὸν θύτη«θῦμα» τῶν συνθηκῶν τῆς ἰδίας της, ὅσον ἀναλγήτου, πράξεώς του/ης, βλέπουμε «ψαγμένους» δημοσιογράφους καὶ κριτικοὺς νὰ ψέγουν τοὺς ἐπικριτὲς τῆς ἀπίστευτα σκληρῆς βίας ποὺ ἔδειξαν μαθήτριες κλωτσώντας ὁμάδην καὶ ὀργανωμένα μαθήτρια ἐπειδὴ ἔστειλε τηλεφωνικὸ μήνυμα σὲ «γκόμενο» τῆς φιλεκδίκου συμμαθητρίας της. Συνέχεια →

Νά …«κατεβῶ» ἤ θά …«ἀνεβῇς»;

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Νά ...«κατεβῶ» ἤ θά ...«ἀνεβῇς»;1Πολλὲς φορές, στὴν διάρκεια τῆς ἡμέρας, ἀναρωτιέμαι…
Νά βρίσω κάποιον ἤ νά τόν ἀφήσῳ νά φύγῃ, ἀντιλαμβανόμενος μόνον πώς πάλι ἀπέφυγε ἕνα καλό …στόλισμα;
(Ἰσχυροποιώντας μέσα του τὴν πεποίθησιν πὼς ὅσο μεγαλύτερος κάφρος γίνεται, τόσο πιὸ μεγάλες ἐλευθερίες ἀποκτᾶ στὸ νὰ καταστρέφῃ…!!!)
Νά ἀπαντήσω σέ κάποιον ἄλλον, ποὺ ἐνοχλεῖ, γελοιοποιεῖ καί καταστρέφει ὅ,τι μπορεῖ, ἀναλόγως τῶν λόγων του (;;;) καί τῶν πράξεών του, ἤ νά κάνω πώς δέν ἄκουσα;
Νά συμπεριφερθῶ κι ἐγώ σάν πολλά γνωστά μου γαϊδούρια, ἤ νά δόσω τόπο στήν ὀργή; Συνέχεια →

Ψευδαισθητικὲς ἀντιλήψεις περὶ πολιτικοῦ γίγνεσθαι

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Οἱ Τσίπρας, Φλαμπουράρης, Πολάκης, Κατρούγκαλος, Σκουρλέτης, Φίλης, Κουρουμπλῆς κοκ, καθὼς καὶ οἱ Γεροβασίλη, Κατριβάνου, Φωτίου, Αὐλωνίτου κοκ, ἀποτελοῦν τὸν κανόνα τῆς κοινωνίας τῆς μεταπολιτευτικὴς Ἑλλάδος.

Ψευδαισθητικὲς ἀντιλήψεις περὶ πολιτικοῦ γίγνεσθαι Συνέχεια →

Σκέπτεται τόσο, ὅσο τὸν …κομμουνισμό!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Κωμικοτραγικὲς καταστάσεις ἐβίωσα πρὸ ἡμερῶν, σὲ φιλικὸ σπίτι, ὅταν ἐξεκίνησε μία  ἐνδιαφέρουσα, ἀρχικῶς, συζήτησις, ἀναφορικῶς μὲ τὰ συμβαίνοντα, στὴν χώρα καὶ στὸν πλανήτη, γύρω ἀπὸ κοινωνικὰ καὶ οἰκονομικὰ ζητήματα.
Θέμα τῆς συζητήσεως, ὅπως πάντα, τὰ οἰκονομικὰ (φαινομενικῶς) μέτρα, ὡς «μνημονιακὴ ὑποχρέωσις», μὰ στὴν πραγματικότητα τὸ νομικὸ ἐκεῖνο πλαίσιο, πού, μὲ πρόσχημα τὶς «μνημονιακὲς ὑποχρεώσεις» αὐξάνει, πολὺ μεθοδικά, τὸ βάρος καὶ τὸ μέγεθος τῶν ἁλυσίδων μας.
Διότι τὸ νὰ ἀντιληφθοῦμε πὼς οἱ «μνημονιακὲς ὑποχρεώσεις» εἶναι μία σκηνοθεσία μὲ πολλὰ …«κενά», χρειάζεται κάτι ἀκόμη: τὴν συνειδητοποίησιν τοῦ μεγέθους τῆς προπαγάνδας, ποὺ ἐδῶ καὶ αἰῶνες χρησιμοποιοῦν οἱ (φερόμενες ὡς) κρατοῦσες τάξεις, γιὰ νὰ μᾶς διατηροῦν ἐν ὑπνώσει. Συνέχεια →

Ἐτοιμασθεῖτε γιὰ τὰ χειρότερα…

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Σήμερα ποὺ ἤμουν στὴν Μυτιλήνη εἶδα περισσοτέρους ἀπὸ 70 Ἀφρικανοὺς λαθροεποίκους νὰ κυκλοφοροῦν στὴν πόλη.
Ἔχουν μειωθεῖ οἱ Ἀσιᾶτες καὶ ἔρχονται περισσότεροι Ἀφρικανοί.
Ἐπίσης ὅπου καὶ νὰ πᾷς συναντᾶς τὶς βδέλλες, ἀλληλεγγύους καὶ ΜΚΟ νὰ διασκεδάζουν καὶ νὰ ξοδεύουν λεφτὰ χωρὶς νὰ νοιάζονται.

Ἐτοιμασθεῖτε γιὰ τὰ χειρότερα... Συνέχεια →

Περὶ ὑβριδίων

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ὑπάρχουν κάποιοι, οἱ ἄνθρωποι μὲ ἀναπηρία, ποὺ ἀπὸ μικρὸ παιδὶ μὲ συγκινοῦν, μὲ συναρπάζουν μὲ τὸ μεγαλεῖο τῆς ψυχῆς, τῆς δυνάμεως ποὺ διαθέτουν.

Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι, δὲν ζητοῦν τὸν οἶκτο κάποιου.
Γνωρίζουν τὸ πρόβλημα, τὴν ἀσθένεια καὶ τὶς ἐπιπλοκές της καλλίτερα ἀπὸ τὸν ἰατρό τους, μὰ δὲν ζοῦν σὰν ἄῤῥωστοι. Μαθαίνουν, βίαια καὶ ἀπότομα πολλὲς φορές, νὰ εἶναι ἀνεξάρτητοι κι αὐτόνομοι.
Χαίρονται μὲ τὶς χαρὲς καὶ τὶς ἐπιτυχίες τῶν ἄλλων ἁπλᾶ γιατὶ γνωρίζουν νὰ ζοῦν τὴν στιγμή, νὰ ἀπολαμβάνουν τὴν ζωή, μέσα ἀπὸ τὶς δυσκολίες ποὺ ἀντιμετωπίζουν.
Συνέχεια →