Ἢ πρωινὴ γυμναστικὴ (τῆς δεξιᾶς χειρός).

1. Μαζεύεις τὰ δομικὰ ἀπορρίμματα (χυδ. μπάζα) τῶν ὑπὸ κατάρρευσιν «μεγάλων» πολυκατοικιῶν καὶ ἐπανασυνθέτεις δι᾿ αὐτῶν συγχρόνους ἀνεξαρτήτους «μαιζονέτας» εἰς μικρὰ συγκροτήματα, λεγόμενα «Synistosa».
2. Ἀπαγορεύεις τὴν ὕπαρξιν τῶν νεοανεγειρομένων στιβαρῶν πολυκατοικιῶν ποὺ κόβουν τὸν ἥλιον στὶς «μαιζονέτες» σου, ὑπὸ διάφορα πολεοδομικὰ προσχήματα, τὰ ὁποῖα βεβαίως οὐδέποτε ἴσχυσαν ὅταν ἀνεγείροντο τὰ Συνέχεια →

Ὅλος αὐτὸς ὁ κομματικὸς ἔμετος «συλληπητηρίων» διὰ τὸν «ἄτυχον» (sic) ἀστυνομικόν, ὁ ὁποῖος -ματαίως- ὑπερησπίσθη τὰ -ἀόρατα- σύνορα τῆς πατρίδος μας, τὶ μοῦ θυμίζουν;
Τὸν μοναδικὸν -πρὸ τριακονταπενταετίας- ἐκδοροσφαγέα τῆς νήσου Συνέχεια →

Εἶναι ἀνυπόφορον τὸ νὰ ὑποχρεοῦσαι νὰ ἐκφράζῃς τὸν ἐκστασιασμὸν σου διὰ τὴν «Ζαζὶ στὸ Μετρό», ἢ διὰ τοὺς μετεωρισμοὺς κάποιου πελαργοῦ, προκειμένου αὐτὰ τὰ ψυχαναγκαστικὰ πλάσματα μὲ τὶς τιράντες, τοὺς μπερέδες Συνέχεια →

«Μὰ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρχῃ κάποιος τόσον ἄφραγκος;».
Χαρώνειον ταχύδραμα.
Ἀπόδοσις κειμένου («μετάφρασις» διὰ «κάποιους» φιλολόγους μας), Φρεάντλης.

ΧΑΡΩΝ
ἀπόδος, ὦ κατάρατε, τὰ πορθμεῖα.
(Ξηλώσου συφοριασμένε καὶ δῶσε τὰ περατιάτικα). Συνέχεια →