Ἀπευθύνομαι στὸν Πρόεδρο τῶν ΤΕΙ Πατρῶν.
Αὐτὸν ἐκεῖ τὸν κυριούλη, ποὺ ἐκόντεψαν νὰ τὸν λυντσάρουν τὰ κοριτσόπουλα πρὸ ἡμερῶν.
Αὐτὸν καλέ, ποὺ θεωρεῖ πὼς ἐπιτελεῖ ἔργο, καὶ γιὰ αὐτὸν τὸν λόγο ἐβίδωσε τὸν πισινό του στὴν καρέκλα καὶ δὲν τὸν κουνᾶ!
Διότι ὑπάρχουν πάρα πάρα πολλοὶ λόγοι, γιὰ τοὺς ὁποίους ἔχει ὑποχρέωσι νὰ ἀποχωρήση.
Ἄς ξεκινήσω ἀπὸ τὰ πασιφανῇ.
Τί πρόεδρος εἶναι αὐτός πού τόν σέβεται …οὐδείς;
Σέ τί εἶναι πρόεδρος; Σέ σχολεῖο ἤ σέ κ@λοχανεῖο;
Συνέχεια
Καὶ γιὰ νὰ κάνουμε καὶ ἕνα σοβαρότερον, μὴ πολιτικῶς ὀρθὸν σχόλιον (ὄχι θὰ γλυτώνατε), ἂς ἐπισημάνουμε τὰ ἐξῆς. Πρῶτον, ἡ ἰδέα ὅτι μαθητὴς καὶ δάσκαλος εἶναι τὸ ἴδιο, ὅλοι φιλαράκια (κατάργησις ἱεραρχίας, κατάργησις ἀξιολογήσεως-βαθμολογήσεως, κατάργησις πειθαρχίας, ἑνικὸς ἀριθμὸς τῆς ἰσότητος), ἔχει ἰδεολογικὸν καὶ πολιτικὸν πρόσημον, καὶ ἱστορία. Δεύτερον, τὸ ὅτι τὰ ἔξαλλα αὐτὰ ὄντα στὸ βίντεο εἶναι ἀποκλειστικῶς κορίτσια, ἀσφαλῶς δὲν εἶναι τυχαῖον. Καὶ δὲν εἶναι «σεξιστικὴ» ἡ παρατήρησις (ἤ, ἐὰν εἶναι, δικαίως εἶναι). Πρόκειται γιὰ ἄλλη μία ἀπὸ τὶς ἐκφυλιστικὲς συνέπειες τοῦ διεστραμμένου φεμινισμοῦ, ὁ ὁποῖος, ἀντὶ νὰ ἐλευθερώσῃ τὴν γυναῖκα, τὴν ὑπεδούλωσε, καὶ ἀντὶ νὰ τὴν ἐξυψώσῃ, τὴν ὑπεβίβασε (ἀπὸ Συνέχεια
Ἔξαλλες μαινάδες στὸ ΤΕΙ (κεφάλαιον α’).
Κάτι πῆγε νὰ πιάσῃ ὁ Θεοδωρόπουλος γράφοντας περὶ «βιαίου ἐρωτικοῦ πόθου», ἀλλὰ κι αὐτὸς ἔμεινε στὴν ἐπιφάνεια. Στὴν πραγματικότητα, ἡ μαζοχιστικὴ καρτερία καὶ ὑποταγὴ μὲ τὴν ὁποίαν ὁ καθηγητὴς τοῦ ΤΕΙ Πατρῶν ὑπομένει τὸν βασανισμὸν καὶ ἐξευτελισμόν του ἀπὸ τὰ ἔξαλλα νυμφίδια ὑποδηλώνει φετιχισμὸ domination & submission α-λα Λολίτα τοῦ Ναμπούκοβ, Μαῦρα Φεγγάρια τοῦ Ἔρωτα τοῦ Μπρυκνέρ κ.λπ. (ἀλλὰ στὸ πιὸ φτηνιάρικο-σκυλάδικο, φεῦ, ὄχι τόσο σοφιστικὲ ὅσο στὰ ἀναφερθέντα). Συνέχεια
Τα παιδιά μελετούν, αλλά δεν κατανοούν Tης Βασιλικης Χρυσοστομιδου
«Πολλές φορές διαβάζω και δεν καταλαβαίνω, όχι μόνο τους αρχαίους αλλά και αυτούς που είναι κάτι σαν… αρχαίοι – Καβάφη, Παπαδιαμάντη» (Ελευθερία, Γ΄ Λυκείου). «Oταν τα κείμενα είναι αρχαία με νέα ελληνικά μαζί, μου φαίνονται πολύ περίεργα. Δυσκολεύομαι να καταλάβω, θέλει πολλή ανάλυση. Θυμάμαι τον “Κρητικό” (σ.σ. Διον. Σολωμός), είδα κι έπαθα να βγάλω άκρη. Εκτός σχολείου, δε μ’ αρέσει να διαβάζω». (Βασίλης, Γ΄ Λυκείου). «Εξαιρώντας τα μαθήματα που μ’ ενδιαφέρουν για τις Πανελλήνιες, θα χρειαστώ περισσότερο χρόνο να κατανοήσω ένα κείμενο». (Δημήτρης, Β΄ Λυκείου).«Δυσκολεύομαι να γράψω. Δεν έχω ιδέες ή όταν έχω, δεν μπορώ να τις αναπτύξω. Εκθεση, πάω φροντιστήριο, μαθαίνω “πακέτα λέξεων”, τα γράφω. Άλλα βιβλία, ποτέ – μόνο Χάρυ Πόττερ παλιότερα. Προτιμώ ταινίες». (Σταύρος, Β΄ Λυκείου).
Ἕναν σχεδὸν μήνα μετά, δῆλα δὴ μὲ ἡμερομηνία παραλαβῆς τὴν 28η Μαρτίου 2013, (ἀποστολὴ ἐκ τοῦ ὑπουργείου 19η Μαρτίου 2013) ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῶν ὀχλήσεῶν μου πρὸς τὸ ὑπουργεῖον, καθῶς ἐπίσης κι ἄλλους φορεῖς, κόμματα καὶ ὑπηρεσίες, ἔλαβα ἐπὶ τέλους τὴν πολυπόθητο ἀπάντησιν.
Ἡ ἀπάντησις προέρχεται ἐκ τοῦ ὑπουργείου ἀ-παιδείας, καὶ ὑπογράφεται ἐκ τοῦ Κωνσταντίνου Παπαχρήσου, προϊσταμένου διευθυντῶν, μὲ ἐπὶ πλέον ὑπογραφὴ καὶ σφραγίδα ἐκ τοῦ Ἰωάννου Σπηλιοπούλου, διευθυντή(;;;) πρωτοκόλλου.
Ἐπίσημα πράγματα δῆλα δή… (Ὤχ μανούλα μου…!)
