Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀπόψεις

Ἡ σοδειά τῆς ἀμορφωσιᾶς ξεπουλᾶ ἄρον ἄρον τήν Ἑλλάδα

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Βγάζουν την Ελλάδα άρον άρον στο σφυρί, δήθεν για την αποπληρωμή των χρεών των κατοίκων της. Οι επόμενες γενιές θα βλαστημούν τα κόκαλά όλων αυτών των αχρείων και όσων τους ψήφισαν συμφωνώντας ή αδιαφορώντας για το μεγάλο ξεπούλημα. Αυτή θα είναι η τιμωρία όλων αυτών των φοβισμένων ανθρωπάριων ψηφοφόρων, των αχρείων πολιτικάντηδων και των γελοίων τεχνοκρατίσκων που, αν και πήγαν κάποτε να σπουδάσουν, μείνανε αμόρφωτοι και κατάπιαν αμάσητο το χάπι της ανάπτυξης που τους σέρβιρε η φιλελεύθερη οικονομία. Η αμφισβήτηση παρέμεινε έννοια παντελώς ακαθόριστη γι’ αυτούς. Όσο για την ανθρωπιά δεν τίθεται ζήτημα. Αλαζόνες και ανάλγητοι, έχουν λησμονήσει τον θάνατο. Νομίζουν πως δεν τους αφορά. Υπάρχει μονάχα για τα κατώτερα, τα λαϊκά στρώματα. Αμ δε… Συνέχεια →

Ν. Λυγερός: Ὁ ἀγώνας τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Από την αρχή, ο αγώνας του ελληνισμού σχετίζεται με τη θάλασσα. Ο πολιτισμός μας γεννήθηκε στη θάλασσα κι είμαστε ο λαός της θάλασσας από την Αρχαιότητα. Κανείς δεν μας την έμαθε. Με τη ζωή μας τη μάθαμε και με τη μνήμη μας την κρατήσαμε μέσα στο πνεύμα μας. Η πατρίδα μας είναι γη θάλασσας.
Είμαστε φτιαγμένοι από αυτήν την ύλη και μ’ αυτήν την έννοια είμαστε γαλαζοαίματοι. Τα κορμιά μας έδεσαν με τη θάλασσα. Κατά συνέπεια, δεν διεκδικούμε κάτι που δεν μας ανήκει. Εμείς ανήκουμε σε αυτό το απέραντο γαλάζιο. Είναι το παρελθόν και το μέλλον μας, διότι είναι η ζωή μας. Η ναυμαχία της Σαλαμίνας δεν ήταν μόνο συμβολική. Συνέχεια →

Τὰ καραγκιοζιλίκια μὲ τὴν Χρυσῆ Αὐγή δὲν ἔχουν τελειωμό…

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Η ολοκλήρωση της ψηφοφορίας στη Βουλή για την ανάδειξη των αντιπροέδρων ολοκληρώθηκε με τη Χρυσή Αυγή ως πέμπτο κόμμα να μην κατορθώνει τελικά να εκλέξει υποψήφιό της ως αντιπρόεδρο αφού ο κος Ζησιμόπουλος συγκέντρωσε 41 ψήφους έναντι των 75 που απαιτούντο. Ίσως δε, να είναι και η πρώτη φορά που το Κοινοβούλιο δε θα έχει έβδομο αντιπρόεδρο.

του Στρατή Μαζίδη

Η σύμπραξη τελικώς Συνέχεια →

Μά τί νά ἐπαναδιαπραγματευθῇς ὅταν δέν ἔχεις κάνει ΤΙΠΟΤΑ;

ἀπὸ τὸν/τὴν

Τα ψέμματα τελείωσαν. Η τρόικα ξανάρχεται στην Αθήνα. Η κυβέρνηση μπορεί να λέει όσα λέει περί επαναδιαπραγμάτευσης όμως όλα όσα ακούγονται από την άλλη πλευρά μόνο για κάτι τέτοιο δεν προδιαθέτουν.

του Στρατή Μαζίδη

Μακάρι να διαψευσθώ αλλά…
…τι να επαναδιαπραγματευθείς όταν δεν έχεις κάνει ΤΙΠΟΤΑ;
Σε αυτά τα δύο μνημονιακά χρόνια ποια διαρθρωτική αλλαγή έλαβε χώρα σε αυτό τον τόπο;
 Απολύτως καμία. Δεκάδες άχρηστοι δημόσιοι οργανισμοί συνεχίζουν να υπάρχουν στέλνοντας το σχετικό λογαριασμό στον Ελληνα φορολογούμενο.
1.500.000 εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα έχασαν τη δουλειά τους, ένας Θεός ξέρει πόσοι Συνέχεια →

«Τιμωρία» στὴν Ἑλλάδα ἐὰν μπῇ σὲ φάση ἀναπτύξεως;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

 Λέτε να συμβαίνει;; Κι αν ναι,γιατί δεν μου προκαλεί καμμία εντύπωση;

Συνέχεια →

Τά φαντάσματα πού ἐπί δεκαετίες μᾶς στοιχειώνουν

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Η δεκαετία του ΄60 ήταν η δεκαετία του καλού σατυρικού ελληνικού κινηματογράφου. Αυτή, λοιπόν, η δεκαετία «σημαδεύτηκε» από την ύπαρξη στο κινηματογραφικό στερέωμα, μεγάλων συγγραφέων και σεναριογράφων, με ποιότητα, ευρηματικότητα και άπλετο χιούμορ, οι οποίοι σατίριζαν με επιτυχία τα πολιτικά δρώμενα της εποχής. Μιας εποχής που χαρακτηριζόταν από πολιτική αστάθεια, σαν τη σημερινή. Τους ήρωες των κινηματογραφικών τους αριστουργημάτων, που γαλούχησαν και ευθύμησαν γενεές Ελλήνων, ενσάρκωσαν πολλοί σπουδαίοι ηθοποιοί, «ιερά τέρατα» του είδους τους.Αλήθεια, ποιος δεν έχει δει την κωμωδία του 1961 «ζητείται ψεύτης» ή αλλιώς «ο ψευτοθόδωρος», σε σκηνοθεσία του Γιάννη Δαλιανίδη και σενάριο του ίδιου και του Δημήτρη Ψαθά; Συνέχεια →