Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀπόψεις

Ν. Λυγερός: Ὁ ἀγώνας τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Από την αρχή, ο αγώνας του ελληνισμού σχετίζεται με τη θάλασσα. Ο πολιτισμός μας γεννήθηκε στη θάλασσα κι είμαστε ο λαός της θάλασσας από την Αρχαιότητα. Κανείς δεν μας την έμαθε. Με τη ζωή μας τη μάθαμε και με τη μνήμη μας την κρατήσαμε μέσα στο πνεύμα μας. Η πατρίδα μας είναι γη θάλασσας.
Είμαστε φτιαγμένοι από αυτήν την ύλη και μ’ αυτήν την έννοια είμαστε γαλαζοαίματοι. Τα κορμιά μας έδεσαν με τη θάλασσα. Κατά συνέπεια, δεν διεκδικούμε κάτι που δεν μας ανήκει. Εμείς ανήκουμε σε αυτό το απέραντο γαλάζιο. Είναι το παρελθόν και το μέλλον μας, διότι είναι η ζωή μας. Η ναυμαχία της Σαλαμίνας δεν ήταν μόνο συμβολική. Συνέχεια →

Τὰ καραγκιοζιλίκια μὲ τὴν Χρυσῆ Αὐγή δὲν ἔχουν τελειωμό…

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Η ολοκλήρωση της ψηφοφορίας στη Βουλή για την ανάδειξη των αντιπροέδρων ολοκληρώθηκε με τη Χρυσή Αυγή ως πέμπτο κόμμα να μην κατορθώνει τελικά να εκλέξει υποψήφιό της ως αντιπρόεδρο αφού ο κος Ζησιμόπουλος συγκέντρωσε 41 ψήφους έναντι των 75 που απαιτούντο. Ίσως δε, να είναι και η πρώτη φορά που το Κοινοβούλιο δε θα έχει έβδομο αντιπρόεδρο.

του Στρατή Μαζίδη

Η σύμπραξη τελικώς Συνέχεια →

Μά τί νά ἐπαναδιαπραγματευθῇς ὅταν δέν ἔχεις κάνει ΤΙΠΟΤΑ;

ἀπὸ τὸν/τὴν

Τα ψέμματα τελείωσαν. Η τρόικα ξανάρχεται στην Αθήνα. Η κυβέρνηση μπορεί να λέει όσα λέει περί επαναδιαπραγμάτευσης όμως όλα όσα ακούγονται από την άλλη πλευρά μόνο για κάτι τέτοιο δεν προδιαθέτουν.

του Στρατή Μαζίδη

Μακάρι να διαψευσθώ αλλά…
…τι να επαναδιαπραγματευθείς όταν δεν έχεις κάνει ΤΙΠΟΤΑ;
Σε αυτά τα δύο μνημονιακά χρόνια ποια διαρθρωτική αλλαγή έλαβε χώρα σε αυτό τον τόπο;
 Απολύτως καμία. Δεκάδες άχρηστοι δημόσιοι οργανισμοί συνεχίζουν να υπάρχουν στέλνοντας το σχετικό λογαριασμό στον Ελληνα φορολογούμενο.
1.500.000 εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα έχασαν τη δουλειά τους, ένας Θεός ξέρει πόσοι Συνέχεια →

«Τιμωρία» στὴν Ἑλλάδα ἐὰν μπῇ σὲ φάση ἀναπτύξεως;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

 Λέτε να συμβαίνει;; Κι αν ναι,γιατί δεν μου προκαλεί καμμία εντύπωση;

Συνέχεια →

Τά φαντάσματα πού ἐπί δεκαετίες μᾶς στοιχειώνουν

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Η δεκαετία του ΄60 ήταν η δεκαετία του καλού σατυρικού ελληνικού κινηματογράφου. Αυτή, λοιπόν, η δεκαετία «σημαδεύτηκε» από την ύπαρξη στο κινηματογραφικό στερέωμα, μεγάλων συγγραφέων και σεναριογράφων, με ποιότητα, ευρηματικότητα και άπλετο χιούμορ, οι οποίοι σατίριζαν με επιτυχία τα πολιτικά δρώμενα της εποχής. Μιας εποχής που χαρακτηριζόταν από πολιτική αστάθεια, σαν τη σημερινή. Τους ήρωες των κινηματογραφικών τους αριστουργημάτων, που γαλούχησαν και ευθύμησαν γενεές Ελλήνων, ενσάρκωσαν πολλοί σπουδαίοι ηθοποιοί, «ιερά τέρατα» του είδους τους.Αλήθεια, ποιος δεν έχει δει την κωμωδία του 1961 «ζητείται ψεύτης» ή αλλιώς «ο ψευτοθόδωρος», σε σκηνοθεσία του Γιάννη Δαλιανίδη και σενάριο του ίδιου και του Δημήτρη Ψαθά; Συνέχεια →

Οἱ φοροφυγᾶδες ἀπάτριδες ἐφοπλιστές!

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Έχουμε γράψει πολλές φορές για τους στυγνούς άρπαγες του εφοπλιστικού κεφαλαίου. Οι εφοπλιστές ήταν οι βασικοί υποκινητές της 7χρονης δικτατορίας, με σκοπό την εξασφάλιση του αφορολόγητου και της νομικής προστασίας ενός κράτους, για να μπορούν να αλωνίζουν τις θάλασσες του κόσμου κάνοντας λαθρεμπόριο πετρελαίου και όπλων σε πολέμους και ότι άλλο τους απέδιδε τεράστιο κέρδος. Μετά την κλοτσιά που τους έδωσε ο ελληνικός λαός, ξανακάθισαν στο σβέρκο μας τα τελευταία χρόνια με τις κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, οι οποίες τους έδωσαν αυτές τις φοροαπαλλαγές, ενώ τελευταία κατάργησαν και το λεγόμενο καμποτάζ, πετώντας τους…