Πῶς φτάσαμε στήν ἀποβιομηχάνιση τῆς Ἑλλάδος;;

Ζούμε το τώρα και τώρα μας νοιάζει,θα πουν πολλοί.
Διαφωνώ.
Πρέπει να ξέρουμε τι προηγήθηκε,πως έφτασε η χώρα μας,μια χώρα πλούσια,με σημαντική στρατηγικη θέση,που θα μπορούσε  να ηγείται όχι μόνο των Βαλκανίων και της λεκάνης της Μεσογείου αλλά να παίζει ρόλο ίσως και παγκόσμιο στην οικονομία κι όχι μόνο,να είναι στον γκρεμό ηττημένη και παραδομένη ανεύ όρων!
Ποιοί έφτιαξαν και ποιοί μας οδήγησαν εδώ.. Συνέχεια →

ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΟΛΥΜΠΕ!!!!!!!!

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!!!!
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΜΕΙΓΩΣ ΕΘΝΙΚΟ ΚΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΑΤΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ !! Συνέχεια →

Τί ἀκριβῶς εἶπε ὁ Ἰσοκράτης γιά τούς μετέχοντες Ἑλληνικῆς Παιδείας

Γιά νά μήν σᾶς κοροϊδεύουν μερικοί μερικοί, μέ τήν προπαγάνδα τους. Ἄς μάθουν πρῶτα ἐκεῖνοι Ἑλληνικά καί μετά ἀς μάθουν καί τόν κάθε τυχάρπαστο πού θέλει νά γίνῃ Ἑλληνας. Ποτέ δέν θά γίνῃ. Συνέχεια →

Ἐπίκουρος Πάντα Ἐπίκαιρος: Ἀνοχὴ σημαίνει ὑποταγή!

Η διδασκαλία του Επίκουρου είναι μία φιλοσοφία με καθαρά πρακτικές εφαρμογές στην ζωή των ανθρώπων. Ένα από τα πρώτα και βασικά που μαθαίνουμε είναι η αντιμετώπιση του φόβου. Ειδικότερα των φόβων που η κάθε εξουσία εκμεταλλεύεται για να υποδουλώνει, εξαφανίζοντας κάθε είδος ελευθερίας.

Ἴων Δραγούμης: ὁ Ἑλληνικός Ἐθνικισμὸς στὴν καθαρή του μορφή.


Ο λόγος σήμερα, για έναν μεγάλο Ελληνα,πολιτικό και διανοούμενο!

Συνειδητοποιημένος Ελλην..με απίστευτα αποθέματα γνήσιας αγάπης για την πατρίδα μας.
Αγνός εθνικιστής.
Όταν  λέμε ”υγιής εθνικισμός”,τότε αυτομάτως μιλάμε για τον Ίωνα Δραγούμη!
Πόσο λείπουν από την Ελλάδα σήμερα,τέτοιου διαμετρήματος Ελληνες!! Συνέχεια →

«Ἕλληνες: Οἱ Ἡνίοχοι τῶν πολιτισμῶν»

Φρειδερίκος Νίτσε, (“Η Γένεση της Τραγωδίας”, κεφ. XV, 1872)
«Αποδεδειγμένα σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτό του από τους Έλληνες. Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι οτιδήποτε κι αν (οι δυτικοευρωπαίοι) δημιουργούσαν, φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή στη σύγκρισή του με το Ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνότανε, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα.
 
Έτσι ξανά και ξανά μια οργή ποτισμένη με μίσος ξεσπάει εναντίον των Ελλήνων, εναντίον αυτού του μικρού και αλαζονικού έθνους που είχε το νεύρο να ονομάσει βαρβαρικό (για κάθε εποχή) ό,τι δεν είχε δημιουργηθεί στο έδαφός του.Μα ποιοί, επιτέλους, είναι Συνέχεια →