Σήμερα σκεπτόμουν νὰ γράψω κάτι γιὰ τὴν γενοκτονία, ἀλλὰ δὲν μποροῦσα.
Τὸ μυαλὸ μου τριγύριζε διαρκῶς σὲ ἐκεῖνον τὸν ἀπίστευτον Νᾶσο Θεοδωρίδη, ποὺ δὲν χάνει εὐκαιρία νὰ προσβάλλῃ τὴν μνήμη μας καὶ τοὺς νεκρούς μας
Καὶ νὰ ἦταν μόνον αὐτός…
Ἡ Μαρία Ῥεπούση τί εἶναι; Ἡ Θάλεια Δραγώνα τί εἶναι; Ἡ Φραγκουδάκη; Ὁ Λιᾶκος; Ὁ Βερέμης; Ὁ κάθε ἀναρχοάπλυτος τί εἶναι; Μήπως δέν εἶναι ἕνας ἀμφισβητίας τῆς μνήμης; Τῆς ἱστορίας; Τοῦ πόνου;
Μήπως δέν εἶναι ἕνας ἀρνητής τῆς ἀληθείας; Τοῦ αἵματος; Τῆς ἀπελπισίας; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀφιερώματα
Ἡ μνήμη μου εἶναι Πόντος…
19 Μαϊου…Ημέρα μνήμης για όλο τον Ελληνισμό,απανταχού της γης..
Μια μέρα που κανείς Ελληνας,Πόντιος ή μη,δεν πρέπει να ξεχάσει ποτέ και αυτές τις μνήμες που πολλοί από εμάς έχουν μέσα τους,κληρονομιά από κάποια μαυροφορεμένη γιαγιά,που μικρό παιδί ήρθε στα πάτρια εδάφη ,ξεριζωμένη από την γενέτειρα γη του Πόντου,ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ως ελάχιστο φόρο τιμής,να τις κληροδοτήσουμε κι εμείς με την σειρά μας στα παιδιά μας με εντολή να κάνουν το ίδιο στα δικά τους...
Συνέχεια
Ἡ ἄλλη πραγματικότης!
Ὅταν δὲν μᾶς ἀρέσει ἡ πραγματικότης μας, καλὸ εἶναι νὰ τὴν ἀλλάζουμε!
Πῶς;
Αὐτὸ φαντάζει δύσκολον, ἀλλὰ τελικῶς δὲν εἶναι!
Μία ἀπόφασις εἶναι μόνον!
Μία τόσο δὰ στιγμή, καὶ τελικῶς μία μόνον ἀπόφασις! Συνέχεια
Πλοηγοὶ τοῦ ὀνείρου.
Ὁ Πλούταρχος μαρτυρᾶ πὼς οἱ Ἀρχαῖοι Ἕλληνες γνώριζαν τὴν Ἀμερική!
Εἶναι κάτι ποὺ πιστεύω βαθύτατα!
Κάθε φορὰ ποὺ πέφτω ἐπάνω σὲ κάποιαν δημοσίευσιν ἢ σὲ κάποιο ἀπόσπασμα κλασσικοῦ κειμένου, μὲ κάνει νὰ ἀναρριγῶ ἀπὸ χαρά!
Εἶναι ὀφθαλμοφανές, γιὰ ὅσους φυσικὰ μποροῦν νὰ διαβάσουν κι ὄχι νὰ ἀπορρίψουν πρὶν διαβάσουν, πὼς ἡ περιγραφὴ τοῦ Στράβωνος γιὰ παράδειγμα, ἂν καὶ διακόπτεται ἀπότομα (γιατί ἄρα γέ;) εἶναι πλήρης πληροφοριῶν γιὰ τὰ ὑπερατλαντικὰ ταξείδια τῶν παππούδων μας. Συνέχεια
Εὐτυχῶς ποὺ ὑπάρχουν κι αὐτὰ τὰ παιδιά!
Ἔχουμε συνειδητοποιήσει πώς ἡ πορεία μας πρός τήν παγκόσμιον διακυβέρνησιν ἐξακολουθεῖ δίχως καμμίαν ἀντίδρασιν;
Ἔχουμε συνειδητοποιήσει πώς καμμία ἀπολύτως ἀλλαγή στά σχέδια κάποιων δέν ὑφίσταται;
Ἔχουμε ἀντιληφθεῖ πώς τό ἀρχικόν σχέδιον πού ὠθεῖ ὅλην τήν ἀνθρωπότητα στήν ἀπόλητον φίμωσιν ἐξελίσσεται κανονικότατα; Συνέχεια