Ἡ Μπουμπουλίνα ἦτο ὡραία,
Εἶχε τὰ βήματα στιβαρά,
Καὶ ὡς ἡ Ἄρτεμις κολοσσαία
ἐπεριπάτει καὶ φοβερά.
Μεγάλα ὄμματα εἶχε Ἥρας
Καὶ βλέμμα σπεῖρον γοργοὺς σπινθῆρας.
Τὸ χρυσοκέντητον ἔνδυμά της
Ζώνη συνέσφιγγε ἀργυρᾶ,
Καὶ ἀπὸ ταύτης εἰς τὰ πλευρά της
Σπάθη ἐκρέματο ἠχηρά.
Νά πῶς περιέγραψε περίπου σύγχρονός της ποιητὴς τὴν ἡρωίδα μας. Ἦταν ἐκπληκτικὴ γυναίκα.
Παιδιά Σηκωθείτε
Παιδιά σηκωθείτε και βγείτε στους δρόμους
με σημαίες, και ρόπαλα στους ώμους
κτυπάτε τον ντόπιο και ξένο κατακτητή
της άγιας πατρίδας μας, τον ιταμό βιαστή
Πρὸ 190 περίπου ἐτῶν ἐτοῦτος ὁ τόπος ἐβίωσε μίαν Ἐπανάστασι.
Μία μεγίστη κίνησις κατὰ τῆς ἀθλιοτέρας κατοχῆς πού ἐβίωσαν ἂνθρωποι…..
Τόσο ἀθλίας καὶ ἀπανθρώπου, ποὺ σήμερα 190 χρόνια μετὰ, ἀκόμη ὑπάρχουν σκιές της στὴν ζωή μας!
Κάποιοι ἐπίστευσαν πὼς πράγματι ἒφθασε ἡ ἀπελευθέρωσις. Κι ἒδωσαν τὰ πάντα!
