Πρὸ μερικῶν μηνῶν (Ὀκτώβριος τοῦ 2015), ὅταν μάθαμε πὼς στὴν Καλαμάτα «ἐθνικιστικὴ τρομοκρατικὴ ὀργάνωσις» κατέστρεφε …ἐθνικιστικὰ σύμβολα, γελάσαμε μὲ τὴν καρδιά μας.
«…Ἐν κατακλεῖδι…
Οὐδεὶς Ἐθνικιστὴς ποτὲ θὰ ἔθετε σὲ κίνδυνο ἀθῴους!
Οὐδεὶς θὰ κτυποῦσε ἀγάλματα (ἀκόμη καὶ ἂν αὐτὰ ἀφοροῦσαν στὸ Ῥωμαιοχριστιανικὸ Βυζάντιο) καὶ ΟΥΔΕΙΣ θὰ κατασκεύαζε τόσο ἠλίθιες βόμβες-μοῦφες/ἀντίγραφα ἀπὸ τὸ διαδίκτυο…
ΟΥΔΕΙΣ σοβαρὸς Ἐθνικιστὴς θὰ ἔκανε βομβιστικὴ ἐνέργεια ἂν δὲν εὑρίσκετο σὲ πραγματικὸ πόλεμο, μὲ πραγματικὰ πυρά, ἐναντίον πραγματικοῦ ἐχθροῦ….»
Ἡ ἀπόφασις εἶναι εἰλημμένη ἐδῶ καὶ χρόνια καὶ ὅλα αὐτά, τὰ περὶ ἀναπτύξεως εἶναι γιὰ τὰ μάτια τοῦ κόσμου. Ἄφησαν τὸν κόσμο νὰ «παίζῃ» μὲ αὐτὸ τὸ τεράστιο Δημόσιο περιουσιακὸ στοιχεῖο, μοιράζοντας ἐλπίδες καὶ καπελώνοντας τὶς αὐθόρμητες κι ἀναγκαῖες ἀντιδράσεις τῶν περιοίκων,