Έκανα μια πολύ χρήσιμη συζήτηση με μια φίλη, η οποία παρότι έχει πληγεί βάναυσα, δεν αντιδράει. Πνιγμένη από το δίκιο της μού ανέφερε μια σειρά από λόγους για τους οποίους υπομένει τον βιασμό: την κόρη της που αυτή τη στιγμή κυοφορεί δίδυμα, πώς να αντιδράσει, πώς μπορεί να αφήσει απλήρωτο τον λογαριασμό της ΔΕΗ, πώς θα καταφέρει να μεγαλώσει αυτά τα μωρά δίχως ρεύμα, κι αν δεν πληρώσει τα χαράτσια και της πάρουν το σπίτι, οι περισσότεροι χρωστάνε σε τράπεζες και εφορίες πάνω από 5000, πώς μπορούν να μην υπακούσουν, δεν πρόκειται να βάλουν φυλακή κάποιον επειδή αδυνατεί να πληρώσει, θα του πάρουν απλά την περιουσία κλπ, κλπ

Ήταν χρήσιμη γιατί κατάλαβα.. Το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν θέλει ή ότι δεν μπορεί να εναντιωθεί, αλλά ότι βλέπει τα πράγματα με κοντό οφθαλμό (μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι).

Αν δεις ένα τσακ μακρύτερα: Σήμερα υπομένεις για τα παιδιά ή/και τα εγγόνια σου. Μα επειδή υπομένεις, αύριο, τα παιδιά σου ή/και τα εγγόνια σου: • δεν θα έχουν χώρα (ήδη έχουν αρχίσει να την ξεπουλάνε σε εξευτελιστικές τιμές, γιατί νομίζεις ότι συνεχίζουν Ε.Ε. και ΗΠΑ να μας χρεώνουν, ενώ ξέρουν ότι δεν πρόκειται να Συνέχεια →