Πρὸ μερικῶν ἐβδομάδων σοῦ εἶχα γράψει ἕνα κείμενον μὲ τίτλο: Ὁ Καζάκης ποὺ λέει… Ἀλλὰ τελικῶς τί λέει;. Δὲν περίμενα νὰ μοῦ ἀπαντήσεις, ἀλλὰ ξέρω πὼς τὸ ἔχεις λάβει ὐπ’ ὄψιν σου.
Εἶπα νὰ σὲ θυμηθῶ πάλι, διότι εἶχα μίαν πολὺ ἐνδιαφέρουσα καὶ διαφωτιστικὴ συζήτησι μὲ φίλο οἰκονομολόγο.
Ἀλλὰ οἰκονομολόγο!!!
Ὀ ὁποῖος φίλος μου οἰκονομολόγος, (γιὰ νὰ μὴ λέμε ὅ,τι μᾶς κατεβαίνει στὴν κεφαλή), ἔχει ἐργασθεῖ πολλὲς δεκαετίες κι ἔχει στηρίξει ἐπιχειρήσεις, ἔχει δομήσει προϋποθέσεις γιὰ ἀνάπτυξι κι ἔχει γενικῶς χαρακτηρισθεῖ, ἀπὸ ὅπου ἐπέρασε, ὥς ἄνθρωπος ἔντιμος, ποὺ ξέρει πάααααρα πολύ καλά τὴν δουλειά του καὶ ὠς οἰκονομολόγος μὲ ἰδιαίτερες ἱκανότητες! Αὐτὰ γιὰ τὴν σύστασι.
Συνέχεια →
Η απάντηση των «Πυθιών» του ΠΙΦΕΑΑ δημιουργεί περισσότερα ερωτηματικά, ενώ το “τοπίο” γίνεται περισσότερο “ομιχλώδες”, διανθισμένο με αλλαζονία, ειρωνία και τουλάχιστον απερισκεψία. Άπουσιάζουν πλήρως η Πυθαγόρειος και κάθε άλλη φιλοσοφική σκέψη. Αντίθετα διακρίνονται στο κείμενό τους, η σκοπιμότητα και ένας επικίνδυνος καιροσκοπισμός.
