Της σφαγής του νεαρού πακιστανού ακολούθησε μια σημαντική σε επίδειξη δύναμης του πακιστανικού στοιχείου στην Ελλάδα περιφορά της σωρού και προσευχής στη μουσουλμανική πλατεία Ομονοίας.
του Στρατή Μαζίδη
Τόσος κόσμος δε μαζεύεται ούτε από τους πάλαι ποτέ ιθαγενείς σε περιφορά του Επιταφίου τη Μεγάλη Παρασκευή.
Αυτό που μου προξενεί ιδιαίτερη εντύπωση είναι η διατήρηση της ανυπαρξίας της πολιτείας, η οποία όπως γράψαμε και χθες ευθύνεται για τη σφαγή του άτυχου νέου.
Μερικές εκατοντάδες ή χιλιάδες συναθροίζονται περιφέροντας ένα πτώμα. Κατά πόσο είναι λογικό αυτό; Από πού πήραν την άδεια; Δηλαδή όποιος χάνει άδικα τη ζωή του σε αυτή τη χωρά θα εκτίθεται μετά στις πλατείες;
Τι θα γινόταν αν σε κάποια στιγμή ιερού αλαλαγμού με προτροπή του ιμάμη σημειώνονταν επεισόδια;
Τι θα γινόταν αν ακροδεξιά στοιχεία με ανεχόμενα τη σε μόνιμη βάση κατάληψη της Ομόνοιας από το Πακιστάν αποφάσιζαν να συμπλακούν με το πλήθος ή να κλέψουν το πτώμα. Συνέχεια
