Γιατί, στὶς ἐποχὲς τῆς πολιτικῆς ὀρθότητος, τὸ πρῶτο πού… ξεγράφεται εἶναι ἡ ὀρθογραφία;

Ὁδηγῶντας, στὴν Λευκωσία, θὰ ἤθελα νὰ εἶχα ἕνα αὐτοκίνητο ποὺ νὰ εἶναι «spelling-blind», νὰ μὴ κινδυνεύω νὰ «τουμπάρω», spell-bound, μὲ τὰ ἀπίστευτα ὀρθογραφικὰ λάθη, σὲ τεράστιες, ἀκριβοπληρωμένες, στρεμματικοῦ συχνὰ εὕρους, διαφημίσεις. Συνέχεια →

…πού «τόσο» δυσκόλευαν τούς Ἕλληνες…
(ἀπὸ ἀνάρτησι τοῦ μέλους Σταμάτη Βασιλείου, μετ᾽ εὐχαριστιῶν)

Τὸ Α

Ἅδῃς, ἅγιος, ἁβρός,
αἷμα, ἅμαξα, ἁδρός,
ἅμα, ἁμαρτάνω, ἅπαξ,
ἅλυσις, ἁρπάζω, ἅρπαξ,
ἁψίς, ἁπλώνω, ἁπαλός,
ἅλας, Ἁλικαρνασσός,
αἵρεση, ἅλωση καὶ ἁρμονία,
Αἷμος, ἁγνός, ἁψιμαχία,
ἅρμα, ἁλιεύω, ἁλωνίζω, Συνέχεια →

Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβασθῆτε το…
Εὐχαριστῶ.

Φιλονόη

Α. Μέχρι τοὺς χρόνους τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου οἱ ἀριθμοὶ ἐγράφοντο ὁλογράφως: εἷς μία ἕν, δύω, τρεῖς τρία, κ.οκ.
Τὰ μέχρι τοῦ 100 ἀπόλυτα καὶ τακτικὰ ἀριθμητικά, τὰ ὁποῖα ὑπολείπονταν τῆς ἑπομένης δεκάδας κατὰ μία ἢ δύο μονάδες, δηλώνονταν περιφραστικὰ μὲ τὴ μετοχὴ δέων/δέουσα/δέον, δέοντες/δέουσαι/δέοντα (28= δυοῖν δέοντα τριάκοντα, 49= ἑνὸς δέων πεντηκοστός).
Μόνο οἱ Ἀθηναῖοι εἶχαν ἐπινοήσει καὶ ἐφάρμοζαν ἀριθμητικὸ διὰ συμβόλων σύστημα ἀπὸ τὰ ἀρχικὰ τῶν γραμμάτων τῶν ἀριθμῶν ὡς κάτωθι: Συνέχεια →

Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβασθῆτε το…
Εὐχαριστῶ.

Φιλονόη

Ο Ρ Θ Ο Γ Ρ Α Φ Ι Α   Ρ Η Μ Α Τ Ω Ν:

1. Ὅσα λήγουν εἰς -αίνω γράφονται μὲ αι (βαίνω, ὑφαίνω): Ἐξαιροῦνται τά: μένω, σθένω, στένω, πένω/πένομαι, δένω, πλένω.

2. Ὅσα λήγουν εἰς -αίρω γράφονται μὲ αι (χαίρω, ἐπαίρομαι): Ἐξαιροῦνται τά: δέρω, θέρω, φέρω, τὸ δημῶδες ξέρω.

3. Ὅσα λήγουν εἰς -αίω γράφονται μὲ αι (κλαίω, παλαίω): Ἐξαιροῦνται τά: ζέω, ξέω, πλέω, πνέω, ῥέω, φρέω, χέω. Συνέχεια →