Γράφουμε ἐδῶ καὶ δύο ἡμέρες ἀρκετοί στὸ διαδίκτυο, γιὰ τὴν τόσο καλά στημένη ἐπιχείρησι τῶν μπαχαλάκηδων καὶ τῶν κουκουλοφοράκηδων καὶ τῶν ἀναρχο-αυτονομοαπλύτων…. Κάτι περίεργα στησίματα, κάτι περίεργες συμπτώσεις.. Κι ὅλα σιγὰ σιγὰ ἀποκαλύπτονται.
Σήμερα μεταφέρω τὶς σκέψεις τοῦ Νίκου Χιδίρογλου γύρω ἀπὸ τὴν τόσο καλά στημένη ἐπιχείρησι κράτος-παρακράτος Α.Ε., ποὺ ἐξαφανίζει ἐν ριπῇ ὀφθαλμοῦ κάθε σύνολον ἀνθρώπων ποὺ θέλουν νὰ ἐκφράσουν μίαν ὁποιαδήποτε διαμαρτυρία!
Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν ἔγραφα γιὰ τὰ περίεργα γεγονότα τῆς Αἰγύπτου καὶ τὶς ἀναμενόμενες ἐξελίξεις…
Συγκεκριμένα:
«…Μία συνταγὴ ποὺ «δουλεύει»!! Ἡ Αἴγυπτος ζητᾶ δημοκρατία!!! Ἡ Αἴγυπτος πεινᾶ! Δὲν ἔχει ἰδέα ἀπό δημοκρατία!! Ψωμί θέλει!!! Ἀλλὰ τὸ ψωμί ἐκφέρεται ὡς «δημοκρατία» τὸν τελευταῖο καιρό!!! Γιὰ νὰ δοῦμε λοιπὸν τί δημοκρατία θὰ λάβουν… Γιατὶ ἐὰν εἶναι σὰν τὴν δική μας… Τότε, μᾶλλονἔπεσαν στὴν παγίδα τοῦ δευτέρου γύρου!…..»
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=sN5e2UdZJnY]
Δέν ἤθελα νά δημοσιεύσω ἕνα τέτοιο θέμα γιατί γενικῶς παθαίνω κάτι μέ τούς περιέργους τρόπους παρουσιάσεως τῆς ὑπάρξεως …χρήματος…
Εἶναι ἐξαιρετικά μεγάλη ἡ ὑπερβολή ποὺ ἀντικρύζουμε χαζεύοντας τὶς παρακάτω φωτογραφίες…
Πολὺ μεγάλη ἡ εἰρωνία….
Οἱ λαοί τους νὰ πεθαίνουν ἀπό τήν πείνα καί αὐτοί νὰ ἀπολαμβάνουν τήν γελοία τους χλιδή, λές καί εἶναι μόνον ἀτομικό τους δικαίωμα ἡ πρόσβασις στὸν πλοῦτο….
Διαβάζω στὸ News port ὅτι ὁ Μουμπάρακ, ποὺ μόλις παρῃτήθη, θεωρεῖται ἀπό τοὺς πλουσιοτέρους ἀνθρώπους στὸν κόσμο. Μὲ ποιὸν τρόπο ὅμως ἕνας ἡγέτης μίας «πτωχῆς» χώρας, κατάφερε νὰ ἐπιτύχῃ τέτοιον ἄθλο; (Ἀνάλογον θέμα στὸ Ἔτσι θέλουν νὰ μᾶς καταντήσουν; Πῶς καταφέρνουν κάποιοι ἐν τελῶς ἀτιμώρητα, νὰ δροῦν γιὰ μερικὲς δεκαετίες εἰς βάρος τοῦ ἴδιου τους τοῦ λαοῦ; Καὶ μάλιστα ὅταν αὐτὸς ὁ λαὸς «ἀκροβατῇ» μεταξὺ ζωῆς καὶ θανάτου; Συνέχεια
Πρότασις παραχωρήσεως «ἐκμεταλλεύσεως» μουσειακῶν χώρων σὲ ίδιῶτες, ἀπὸ κάποιαν δημοσιογρᾶφο Κατερίνα Μπακογιάννη. Θὰ ἔλεγα μάλιστα πὼς τὰ ἐπιχειρήματὰ της εἶναι σωστὰ δομημένα. Λίγες ἐνστάσεις-ἐρωτήματα μόνον ἔχω…
Γιατί πρέπει νὰ ἐκχωρήσουμε τὴν ἐκμετάλλευσι τῶν μουσειακῶν μας χώρων; Γιατί νὰ δόσουμε σὲ κάποιους, ποὺ δὲν τὰ πονοῦν, τὸ δικαίωμα νὰ τὰ ἐκμεταλλεύονται; Μὲ τί κριτήρια θὰ μποροῦσε νὰ γίνῃ αὐτό; Γιὰ νὰ παραμένουν καθαρά τὰ ἀποχωρητήρια καὶ γιὰ νὰ λειτουργοῦν ἀπὸ τὸ πρωΐ ἔως τὸ βράδυ;
Εἶναι πλέον κατανοητός σὲ ἀρκετοὺς ἡ μέθοδος ποὺ μᾶς «ἐπιβάλλουν» ἕναν τρόπο σκέψεως, ποὺ καθόλου δὲν συνάδει μὲ τὶς ἀνάγκες μας! Νέες ἀντιλήψεις, ποὺ δὲν ἔχουν καμμίαν λογική καὶ σχέσι μὲ τὶς πραγματικὲς ἐπιθυμίες μας καὶ τὶς ἀλήθειες μας. Νέα ὀράματα ποὺ δὲν ἔχουν καμμίαν σχέσι μὲ τὴν φύσι τοῦ ἀνθρώπου.
Κι ὅμως, οἱ τεχνικές τους, εἶναι κοινότατες. Λίγα βασικά στοιχεῖα νὰ ἀλλάξουν στὴν δομὴ μίας κοινωνίας, καὶ σὲ μερικὰ χρόνια μποροῦν νὰ ὁδηγήσουν αὐτὴν τὴν κοινωνία στὴν μεγαλυτέρα παραλογία. Καὶ φυσικὰ, στὸν ἀπόλυτον ἔλεγχο! Συνέχεια
