Γιὰ μίαν προδοσία ποὺ λίγοι ἀντιλαμβάνονται

Ἀπὸ τὸν βετεράνο πολεμιστὴ τοῦ 4ου Λόχου τῆς ΕΛΔΥΚ ποὺ ἔλαβε μέρος στὴν ἐπικὴ Μάχη τῆς ὑπερασπίσεως τοῦ Στρατοπέδου της.
(Τὸ σχόλιό μου ἀκολουθεῖ μετά.)

~*~*~*~*~*~*~*~*~

«Αὐτὰ περιμέναμε νὰ δοῦμε νὰ περνοῦν ἀπὸ ἐπάνω μας τὸ καλοκαίρι τοῦ ’74 (σημείωσις: ἐννοεῖ τὰ ἑλληνικὰ «φτερά») ἀλλὰ μάταια. Μόνον τουρκικὰ καὶ κάποιων συμμάχων μας ποὺ βοηθοῦσαν τὰ τουρκικά.

Ἤμασταν καταδικασμένοι σὲ θάνατο προδομένοι σὲ μάχη σῶμα μὲ σῶμα μὲ τοὺς Τούρκους. Συνέχεια





Ὥρα νὰ ὑπερασπισθοῦμε τὰ σύνορα τῆς δικῆς μας καρδιᾶς…

ἀπὸ τὸν λεβέντη Μαχητὴ τῆς Μάχης τοῦ Στρατοπέδου τῆς ΕΛΔΥΚ τὸ 1974, μὲ τὸν 4ο Λόχο Τ/Φ, Δημήτρη Πεπερᾶ.

Ὥρα νὰ ὑπερασπισθοῦμε τὰ σύνορα τῆς δικῆς μας καρδιᾶς... Συνέχεια