Ἐχθὲς ἔκανα ἕνα ἐπαγγελματικὸ ταξείδι μὲ δύο ἀκόμη συνεργᾶτες.
Ἔκανα συνολικὰ 700 χιλιόμετρα.
- Ἐπλήρωσα 100 περίπου εὐρῶ σὲ καύσιμα, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 65 ἦσαν φόροι.
- Ἐπλήρωσα 41 εὐρῶ διόδια, ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 28 πῆγαν στὸ κράτος. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἡ πολλὴ δημοκρατία μεγαλώνει τὴν βλακεία!!!
Νά μιλήσουμε γιά τήν δικτατορία λοιπόν;
Ἀντέχουμε; Ἤ θά πιάση τό …δημοκρατικό τούς μισούς καί τόν δικτατορικό τούς ἄλλους μισούς;
Νά μιλήσουμε γιά τό πραγματικό κακό πού μᾶς ἔκανε ἡ δικτατορία; Ἤ νά καθόμαστε κρυμμένοι πίσω ἀπό τό δάκτυλό μας, ἀναμασσώντας τίς μέν ἤ τίς δέ …«ἰδεολογίες;
Νά μιλήσουμε εἰλικρινῶς ἤ νά παίζουμε τίς κουμπάρες; Συνέχεια
Ξεπουλᾶς ταχύτερα ὅταν …περνιέσαι γιά ἀριστερός;
Πρῶτα «πατριωτικά» ξερονήσια…
Μετὰ «ἐναλλακτικά» Κουφονήσια…
Καὶ στὸ βάθος νησιὰ Κέυμαν…
Συνέχεια
Ψηφοφόροι συσσιτιάζοντες
Ἡ Ἑλλὰς ἀνέβίωσε τὰ κατοχικὰ συσσίτια καὶ ἔγινε ἔτσι ἡ πρώτη εὐρωπαϊκὴ χώρα ποὺ ἔφθασε σὲ ἐπίπεδα Ῥουάντας στὸν ὑποσιτισμὸ στὰ σχολεῖα . Οὔτε ἡ Ἀλβανία τὸ κατάφερα αὐτό. Συνέχεια
Κόκκινη χουντίτσα θέλουμε;
Θυμᾶστε τίς ἀνακοινώσεις τῶν (φερομένων ὡς) κυβερνώντων (παππᾶ, γεροβασίλη) γιά τήν «προστασία τοῦ Τύπου», γιά τόν ἔλεγχο τοῦ διαδικτύου καί κυρίως γιά τόν ἔλεγχο τῆς πληροφορίας;
Ἔ… συνέβη… Ὄχι ὅπως μᾶς τὸ εἶπαν, ἀλλὰ ὅπως το ἐννοοῦσαν.
Τέσσερεις τηλεοπτικὲς ἄδειες, διὰ χειρὸς παππᾶ, μὲ …«εἰδικοῦ τύπου» διαδικασίες, γιὰ νὰ μποροῦν νὰ …«ἐκφράζονται» κατ’ ἀποκλειστικότητα οἱ κρατοῦντες.
Ἐκει «κολλᾶ» καὶ ἡ …«ἀποκλειστική» ἐνημέρωσις τοῦ «Ἀθηναϊκοῦ Πρακτορείου Εἰδήσεων» ποὺ ἐμφανίζει ὅ,τι θέλει, ὅπως τὸ θέλει, ὅταν τὸ θέλῃ καὶ ἐγείρει «δικαιώματα προστασίας τοῦ πολιτεύματος» καὶ συλλήψεις δημοσιογράφων (σύλληψις Χίου) γιὰ …«πανωκαβαλίκια»!!! Συνέχεια
Ἐκλογὲς καὶ ὁ κακός μας ὁ καιρός…
Τὸ κείμενον εἶναι ὁλίγον …ἐπαναληπτικό, μόνον καὶ μόνον γιὰ νὰ θυμηθοῦμε πὼς τελικῶς, κατὰ βάθος, ἀρεσκόμεθα νὰ μᾶς παραπλανοῦν, νὰ μᾶς παραμυθιάζουν καὶ τελικῶς ἐμεῖς νὰ ἀλλάζουμε «ἡγέτες» ἀν τὶ νὰ ἀλλάζουμε θέσεις, γραμμὲς καὶ στοχεύσεις. Διότι τὸ πρόβλημά μας δὲν εἶναι οἱ φερόμενοι ὡς ἡγέτες μας ἀλλὰ ἐμεῖς ποὺ βαυκαλιζόμεθα στὸ νὰ κρεμᾶμε ἐπάνω τους τὶς ἐλπίδες μας. Στὴν πραγματικότητα τὸ πρόβλημα εἶναι τὸ ἐκλογικὸ σύστημα, ὁ κοινοβουλευτισμός, ὁ ἐξ ἀποστάσεως (καὶ τελικῶς ἀνύπαρκτος) ἔλεγχος ποὺ θὰ μπορούσαμε νὰ τοῦ ἀσκήσουμε, ἡ ἀνᾲ τετραετία ἀρίστως προπαγανδισμένη συμμετοχή μας, ἡ δημοκρατία τοῦ ὄχλου καὶ φυσικὰ αὐτὸς ὁ «κρυφός» σκηνοθέτης, ποὺ λέγεται τραπεζίτης.
Δῆλα δὴ τὸ ἄθλιον μόρφωμα τοῦ ἑλλαδοκαφριστᾶν, ποὺ μᾶς ἐκπαίδευσαν νὰ πιστεύουμε ὡς κράτος-πατρίδα μας, ἀλλὰ ποὺ λειτουργεῖ τελικῶς γιὰ νὰ μᾶς κρύβῃ τὴν Πατρίδα, τὶς ἀνάγκες μας καὶ τὸν πραγματικό μας δρόμο. Συνέχεια