Ἐὰν τὸ 1975 πῆγα νὰ σπουδάσω (ὑποτίθεται) Οἰκονομικά, μοῦ εἶχε πεῖ ἕνας προφήτης ὅτι, 40 χρόνια μετά, οἱ ἄριστοι τῶν συμφοιτητῶν μου (κεντρικοὶ τραπεζῖτες σήμερα), τυπώνοντας τρισεκατομμύρια φρέσκο χρῆμα, ἔφτιαξαν ἕναν κόσμο ὅπου ἡ ἀποταμίευσις δὲν ἔχει νόημα, οἱ μόνιμα ἄνεργοι πλησιάζουν τὰ Συνέχεια
Πολλὰ ἔχουν εἰπωθεῖ καὶ λέγονται ἀκόμη γιὰ τὸ κατὰ πόσον ἐμεῖς, οἱ ἐκ Μητροπολιτικῆς Ἑλλάδος ὁρμώμενοι, ἔχουμε δικαίωμα διὰ νὰ ὁμιλοῦμε καὶ νὰ ἀνακατευόμεθα στὰ θέματα ποὺ ἀφοροῦν στὴν Κύπρο.
Μάλιστα…
Ἡ ἀπάντησις ἁπλῆ καί, μάλιστα, διτή: Συνέχεια
Τὰ ἀδιέξοδα στὴν οἰκονομία λόγῳ τῆς φορολαίλαπας καὶ τῶν στρεβλώσεων-ὑπεῤῥυθμίσεων εἶναι πλέον τόσο ἐμφανῆ ποὺ βγάζουν μάτια.
Ἀφοῦ γίναμε ἀρωγοὶ-αἱμοδότες ὅλων τῶν ξένων τραπεζῶν καὶ τῶν γειτονικῶν Βαλκανικῶν οἰκονομιῶν ἦλθε ἡ ὥρα τὸ μετρητὸ νὰ εἶναι κυρίαρχος σὲ ὅλες τὶς συναλλακτικὲς δραστηριότητες.Ὅσο τὸ κυνηγοῦν (μετρητὸ-πλοῦτο),τόσο αὐτὸ θὰ θεριεύη.
Διαβάζοντας γιὰ τὸ νέο μνημόνιο, μοῦ ἔκαναν μερικὰ πράγματα ἐντύπωση.
Μία χώρα ποὺ πεινᾶ…
Μία χώρα ποὺ ἐξαφανίζεται…
Μία χώρα ποὺ τελειώνει…
…ἀλλὰ τῆς ὁποίας κάποιοι (ἂς ποῦμε) πολῖτες ἀσχολοῦνται ἀκόμη μὲ τὸ ἐὰν τῆς δικῆς τους ὁμάδος οἱ (ἂς ποῦμε) ἀγῶνες εἶναι καλλίτεροι ἀπὸ τῶν ἄλλων ὁμάδων τοὺς (ἂς ποῦμε) ἀγῶνες.
Συνέχεια
Ἡ συνείδησίς μου,
δὲν μοῦ ἐπιτρέπει νὰ σκοτώσω τὸν ἀδελφό μου,
ἢ κάποιον σκουρόχρωμο,
ἢ κάποιον φτωχὸ καὶ πεινασμένο,
μέσα στὴν λάσπη,
γιὰ τὴν χάρη τῆς μεγάλης καὶ παντοδυνάμου Ἀμερικῆς. Συνέχεια
