Δημήτρης Ἀβραμόπουλος, τὸ παιδὶ θαῦμα!

Σήμερα λοιπὸν εἶπα νὰ καταπιαστοῦμε μὲ ἕνα πρόσωπο ποὺ μᾶς ἔχει ἀπασχολήσει στὸ παρελθὸν ἀρκετὲς φορές. 
Ἕνα πρόσωπο ποὺ χοροπηδοῦσε ὥς κούνελος, ἄλλαζε ὑποστηρικτές, συμμάχους καθῶς καὶ παρατάξεις, ἔτσι, μόνον καὶ μόνον γιὰ τὴν προσωπική του ἀνέλιξιν!
Θὰ μοῦ πεῖτε ἴσως πὼς αὐτὸς εἶναι ἕνας ἀπὸ ὅλους…
Συνέχεια →

Ἀρίστη λύσις ἡ φορολόγησις τῶν τραπεζῶν!

Γιατί ὄχι;
Βέβαια γιὰ νὰ συμβῇ κάτι τέτοιο θὰ ἔπρεπε οἱ ἐκλεγμένοι μας ἄρχοντες (καὶ μὴ χωριό…) νὰ ἐργάζονται πρὸς ὄφελος τῶν ψηφοφόρων τους κι ὄχι πρὸς ὄφελος τῶν τραπεζῶν.
Ἤ νὰ ἔχουν τόσο πολὺ …φοβηθεῖ, ποὺ νὰ ἀναγκάζονται νὰ τὰ βάλουν μὲ τὶς τράπεζες..
Συνέχεια →

Τί ἔγινε Ἀλέξη; Πουλᾶς πατριωτισμό τώρα;

Θὰ μᾶς τρελλάνῃ αὐτός!
Δὲν πάει ἄλλο! Ἤ μᾶς θεωρεῖ ἐν τελῶς ἠλιθίους ἤ ποντάρει στὴν ἀμνημοσύνη μας!
Ἄκου πατριωτισμὸ ὁ Ἀλέξης…

Καὶ στεφάνι στὸ μνημόσυνον τοῦ Παύλου Μελᾶ…
Συνέχεια →

Γειά σου τραπεζοϋπάλληλε Μάκη!

Ὅταν πρὸ μερικῶν ἐτῶν κάποιοι φίλοι ἔπιναν νερὸ στὸ ὄνομά σου Μάκη, τοὺς ἄκουγα καὶ παρέμενα σκεπτική.
Δὲν πολυμιλοῦσα… Κάτι θὰ ἤξεραν περισσότερο αὐτοί, ἔλεγα… Ὅμως ἐκεῖνο τὸ τσεκούρι Μάκη δὲν τὸ συγχωροῦσα…  Δὲν τὸ καταλάβαινα… Δὲν χωροῦσε στὴν λογική μου…
Ἔλεγα μέσα μου: «δὲν γίνεται κάποιος ποὺ στὰ εἴκοσί του κυκλοφορεῖ μὲ τσεκούρι, στὰ σαράντα του νὰ ἔχῃ γίνῃ ἄνθρωπος… Ἀλλὰ καὶ πάλι… Μήπως τό κρατοῦσε γιά νά ἀμυνθῇ;»
Συνέχεια →

Ἀνεξαρτήτως τῶν ἐξελίξεων, ἡ Συρία θὰ κτυπηθῇ!

Τοὺς βαθυτέρους ἐπισήμους λόγους, ἤ ὀρθότερα δικαιολογίες, ποὺ χρησιμοποιοῦν γιὰ νὰ «πείσουν» σχετικῶς μὲ τὴν «ὀρθότητα» τῶν προθέσεῶν τους, δὲν τοὺς γνωρίζω. Οὔτε καὶ θέλω νὰ τοὺς γνωρίσω. 
Αὐτὸ ποὺ μὲ ἐνδιαφέρει εἶναι πὼς ἔχουν στήσει ἔνα σκηνικὸν τρόμου στὴν Συρία, ἔχουν μαζέψει κάθε κατακάθι ἀπὸ κάθε πλευρὰ τοῦ πλανήτου καὶ τὸ ἔχουν πετάξει ἐκεῖ μέσα, ἔχουν δολοφονήσει περισσοτέρους ἀπὸ 25.000 ἀμάχους κι ἐξακολουθοῦν. 
Συνέχεια →

Ἐὰν κι ὁ τΣΥΡΙΖΑ τιμᾷ τὸν Παῦλο Μελᾶ…

ἀντιπαρακμή

Τὴν σώσαμε τὴν Πατρίδα παλληκάρι…

Ἤ ὄχι;
Διότι μὲ ἐτούτους ποὺ ἔχουμε μπλέξει, ὄχι Πατρίδα, ἀλλὰ οὔτε καὶ τὸν ἀέρα στὰ πανιά της δὲν πρόκειται νὰ σώσουμε…

Συνέχεια →