Τὸ στρατιωτικὸ ντύσιμο ἀπὸ πολιτικοὺς εἶναι ἕνα ἐπικοινωνιακὸ τέχνασμα, τὸ ὁποῖον χρησιμοποιεῖται κυρίως σὲ περιόδους πολέμους.
Παραδείγματος χάριν, ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος φοροῦσε δίκοχο καπέλλο.
Ὁ Churchill εἶχε, ὡς Βρεταννός, μίαν τάσι στὸ costume play καὶ δῆ μάλιστα, ὡς ἀπόγονος τοῦ Δοῦκα τοῦ Marlborough.
Δηλαδή, θέλω νὰ πῶ, δὲν εἶναι δείγμα φασισμοῦ, ὅπως νομίζουν οἱ ἄσχετοι. Βέβαια φαίνεται λίγο «κάπως», ὅταν ἔχῃς στηρίξει τὴν πολιτική σου ὕπαρξι ἐπάνω στὸν κίνδυνο στρατιωτικοῦ πραξικοπήματος (ὅταν μάλιστα οἱ στρατιωτικοὶ πραξικοπηματίες φοροῦν πολιτικὰ ῥοῦχα).
Συνέχεια →