Τὸ ἁπλούστερον, ποὺ ἴσως γιὰ λόγους ἐκπαιδεύσεως, ἀποκτήσαμε, λέγεται «ἀνταπόκρισις στὴν πληροφορία». Μαθαίνουμε, ἀπὸ μικρὰ παιδιά, νὰ μὴν προσπαθοῦμε νὰ ξεχωρίσουμε, σὰν ἄτομα, παρὰ μόνον νὰ ἀναζητοῦμε τρόπους γιὰ νὰ «προσεγγίσουμε» κάποιες ἤ κάποιαν ἀπὸ τὶς γενικότερες «ἰδέες», πρὸ κειμένου νὰ τὶς ἀσπασθοῦμε καὶ τελικῶς νὰ αἰσθανόμεθα τμῆμα κάποιας μικρῆς ἤ μεγάλης ὁμάδος.
Ὅσο ταχύτερα ἀντιδράσουμε, βάσει τῶν ἐξωτερικῶν πληροφοριῶν, τόσο τὸ σύστημα μᾶς χρησιμοποιεῖ, καταλλήλως, πρὸς τὴν πλήρωσιν τῶν σχεδίων του.
Συνέχεια →

Ὁ δρόμος γιὰ τὴν πνευματικὴ ἐλευθερία εἶναι κατασκευασμένος μὲ αὐτογνωσία, δράση, ἐξέλιξη, καὶ σεβασμὸ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους γύρω μας. Συνέχεια →