Ἀνοικτὴ Ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Κύπριο Πρόεδρο

Καλημέρα σᾶς κ. Πρόεδρε,

Ὀνομάζομαι Κωνσταντῖνος Δημητριάδης, ἐκ Πειραιῶς ὁρμώμενος καὶ διαβιὼν ἀπὸ ἔτους εἰς Κύπρον, ἐξασκὼν ὄχι μόνο τὸ δικαίωμα ποὺ μοῦ παρέχει τὸ Εὐρωπαϊκὸ κεκτημένο ὡς Πολίτης τῆς Εὐρωπαϊκὴς Ἑνώσεως, ἀλλὰ τὴν φωνὴ τῆς ῥίζας μου, ποὺ πάντα μίλαγε γιὰ μίαν Κύπρο Ἑλληνική.

Ἀπεφάσισα ἀξιότιμε κ. Πρόεδρε, να σᾶς γράψω αὐτὴν τὴν ἐπιστολή, ἐν ὅψει τοῦ πολυδιαφημισμένου ἀπὸ τὰ Μ.Μ.Ε. τῆς Κύπρου Δείπνου σας μὲ τὸν κ. Ἀκιντζί, ποὺ τὸ ὄνομά του δὲν ξέρω ἐὰν τὸ γνωρίζετε, στὰ ἑλληνικὰ σημαίνει «ἐπιδρομέας» (κρατῆστε το αὐτὸ στὸ πίσω μέρος τοῦ μυαλοῦ σας γιὰ τὸ σημειολογικὸ τοῦ πράγματος)!

Πρὶν σᾶς πῶ ὅμως αὐτὰ ποὺ θέλω ἀγαπητέ μου κ. Πρόεδρε, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς ἀναφέρω ὅτι οὐδόλως νοιώθω «ἐπισκέπτης χωρὶς δικαίωμα ἀπόψεως» στὸ νησί, ἔτσι γιὰ νὰ μὴν ἔχουμε παρεξηγήσεις. Καὶ αὐτὸ διότι ὡς ταπεινὸς Ἱστορικὸς Ἐρευνητὴς ἐπὶ 33 χρόνια ἐπάνω στὰ θλιβερὰ γεγονότα τοῦ 1974 καὶ Συγγραφεὺς 3 βιβλίων γιὰ ἐκείνη τὴν περίοδο, γνωρίζω πόσο αἷμα ἔχυσαν οἱ Στρατιωτικοὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ τότε, ξεκινώντας ἀπὸ τοὺς ἄνδρες τῆς ΕΛΔΥΚ, ποὺ σὲ μεγάλο βαθμὸ ἦσαν ἡ αἰτία ποὺ σήμερα τὸ Προεδρικό σας Μέγαρο εἶναι ἀκόμη στὴν Λευκωσία καὶ ὄχι στὴν Λεμεσό. Μὲ τὸ δικαίωμα λοιπὸν ποὺ μοῦ δίδει τὸ αἷμα τοῦ Σταυριανάκου, τοῦ Σταμπουλῆ, τοῦ Κουρούπη, τοῦ Τσώνου, τοῦ Καλμπουρτζῦ, τοῦ Κατούντα, τοῦ Κατσάνη καὶ τόσων παλληκαριῶν ἀπὸ τὴν Ἠλεία, ἀπὸ τὴν Κρήτη, ἀπὸ τὸ Ἄργος Ὀρεστικό, ἀπὸ τὴν Καβάλα, ἀπὸ τὴν Ἀθῆνα, ἀπὸ τὴν Θήβα, ἀπὸ τὴν Μυτιλήνη, ἀπὸ τὴν Χαλκιδικὴ καὶ κάθε μεριὰ τῆς μητροπολιτικὴς Ἑλλάδος, θὰ σοῦ ἀπευθύνω αὐτὴν τὴν ἐπιστολή, τὴν ὁποίαν εὐελπιστῶ ὅτι θὰ τὴν διαβάσης. Θὰ τὴν διαβάσης ἐὰν ἔχῃ μείνη μέσα σου κάτι ἀπὸ τὸ ἄρωμα ἐνὸς ἀγῶνος καὶ μιᾶς ἐποχῆς, ποὺ ἡ Ἑλλὰς καὶ ἡ Ἕνωσις τῆς Κύπρου μαζύ της, ἦταν ὄνειρο ζωῆς γιὰ κάθε Κύπριο.

Βλέπεις λέω Κύπριο καὶ ὄχι Ἑλληνοκύπριο, γιατὶ ὁ ὅρος αὐτὸς εἶναι πλαστός. Τί πάει νά πῇ κ. Πρόεδρε «Ἑλληνοκύπριος»; Ὁ Κύπριος μπορεῖ νά εἶναι κάτι ἄλλο; Γιατὶ ἐὰν ἀποδεχθοῦμε τὴν ὀρθότητα τοῦ ὅρου «Ἑλληνοκύπριος» θὰ πρέπη νὰ λέμε καὶ «Ἑλληνοκρητικός» ἢ «Ἑλληνορόδιος». Ἀλλὰ καὶ τὸ Κρητικὸς δὲν ἔχει ἀνάγκη τοῦ «Ἑλληνο-» ὡς πρῶτο συνθετικό, οὔτε τὸ Ῥόδιος. Τὸ Κρητικὸς ὑποδηλώνει Ἕλλην. Γιὰ τοὺς τουρκικῆς καταγωγῆς κατοίκους τῆς Κρήτης, βγῆκε ὁ ὅρος «Τουρκοκρητικός». Κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ στὴν Κύπρο γιὰ τοὺς τουρκικῆς καταγωγῆς κατοίκους χρησιμοποιοῦμε τὸν ὄρο «Τουρκοκύπριος». Ἀλλὰ ὁ Κύπριος εἶναι Ἕλλην. Πῶς νά τό κάνουμε; Τώρα ἐὰν οἱ Ἄγγλοι, μὲ τὴν συνήθη διχοτομικὴ λογική τους (ὥστε νὰ ἐφαρμόζεται εὐκολότερα τὸ δόγμα τοῦ «διαίρει καὶ βασίλευε»), ἐφηῦραν τὸν ὄρο γιὰ νὰ καταδείξουν τὴν πολυπολιτισμικότητα τῆς Κύπρου, ὥστε νὰ βάλουν τοὺς Τούρκους «ἀπὸ τὸ παράθυρο» στὶς Συνθῆκες Ζυρίχης καὶ Λονδίνου, αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι τὸ ἀποδεχόμαστε. Καὶ ἐὰν τότε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Μακάριος τὸ ἀπεδέχθη πιεζόμενος καὶ οἱ Καραμανλῆς καὶ Ἀβέρωφ ἔπαιξαν τὸ παιγνίδι τῶν Ἄγγλων καὶ κατὰ προέκταση τῶν Τούρκων, αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ἐμεῖς θὰ τὸ ἔχουμε «κορώνα στὸ κεφάλι μας». Ἔτσι δέν εἶναι κ. Πρόεδρε;

Θὰ μοῦ πῆς: «Δὲν εἶσαι ῥεαλιστής» καὶ ὅτι «κάποια πράγματα ἔχουν παγιωθῆ de facto ἀπὸ τὰ γεγονότα». Λάθος κ. Πρόεδρε. Μέγα λάθος. Καὶ θὰ σοῦ φέρω σὰν παράδειγμα τὴν Ἀποικιοκρατία. Ξεκίνησε τὸ 1878 καὶ μέχρι τὸ 1955 εἶχε ὄχι μόνον παγιωθῆ ἀλλὰ …«τσιμεντωθῆ» στὸ νησί! Πόσο «ῥεαλιστής» ἦταν κάποιος, ὅταν ὑπεστήριζε ὅτι οἱ ἀρχικά 50-100 τρελλοί, ποὺ ἔδωσαν τὸν Ὄρκο τῆς Φανερωμένης, τότε τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1955, εἶχαν πιθανότητα ἐπιτυχίας στό ἐγχείρημά τους; Κι ὅμως μετὰ ἀπὸ τέσσερα χρόνια ἀνάγκασαν μίαν ὁλόκληρη Αὐτοκρατορία νὰ τοὺς δώση τὴν Ἐλευθερία τους… ἔστω καὶ μὲ τὴν μορφὴ τῆς Ἀνεξαρτησίας. Οὔτε ὁ Μακάριος, οὔτε ὁ Γρίβας, οὔτε ὁ Αὐξεντίου μὲ τὰ παλληκάρια τους ἦσαν ῥεαλιστές, ὅταν ἀπεφάσισαν μὲ κυνηγετικὰ ὅπλα καὶ αὐτοσχέδια πολυβόλα, νὰ τὰ βάλουν μὲ τὴν ὀπλισμένη σὰν ἀστακό, Βρεταννικὴ πολεμικὴ μηχανή. Ὅπως βλέπεις κ. Πρόεδρε ὁ ὅρος «ῥεαλισμός» εἶναι κάτι τὸ σχετικό, ποὺ παίρνει θετικὸ ἢ ἀρνητικὸ πρόσημο, ἀνάλογα μὲ τὸ φρόνημα.

Τώρα ποὺ τὰ διευκρινίσαμε ὅλα αὐτά, ἂς ἔλθουμε καὶ σὲ ἐκείνα ποὺ ἔχεις στὸ μυαλό σου νὰ συζητήσῃς ἢ μᾶλλον νὰ διερευνήσῃς μὲ τὸν κ. «Ἐπιδρομέα».

Ξέρω εἶναι δύσκολη ἡ θέσις σου, γιατὶ κ. Πρόεδρε ἔχεις κάνει τρία μεγάλα λάθη ποὺ ξέρω ὅτι καὶ ἐσὺ τὰ γνωρίζεις, ἀλλὰ δυστυχῶς τώρα πιὰ ἔγιναν.

Τὸ πρῶτο μεγάλο λάθος σου ἤταν ὁ αὐτοϋποβιβασμός σου ἀπὸ Πρόεδρος τοῦ Κυριάρχου καὶ Πλήρως Ἀνεγνωρισμένου Κράτους μέλους τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ τοῦ Ο.Η.Ε. ποὺ ὀνομάζεται Κυπριακὴ Δημοκρατία, σὲ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ἐθνικῆς πλειοψηφίας τῶν Ἑλλήνων τοῦ νησιού. Μὰ κ.Πρόεδρε, ἡ Κυπριακὴ Δημοκρατία εἶναι ὁ μόνος θεσμικὸς ὀργανισμὸς ποὺ ἀναγνωρίζει ἡ Διεθνὴς Κοινότης στὸ νησὶ καὶ ἐσὺ εἶσαι ὁ Πρόεδρός της. Γιατί ἀπεδέχθης τόν ὑποβιβασμό σου σέ κάτι πού θυμίζει «Κοινοτάρχη» καί πού σέ ἔβαλε στό ἴδιο ἐπίπεδο μέ τόν ἐπί κεφαλῆς τῆς ἐθνικῆς μειοψηφίας τῶν τουρκογενῶν τοῦ νησιού; Ξέρω, ξέρω θὰ μοῦ πης…: «πιέστηκα»! Ἀπὸ παντοῦ… Ναὶ τὸ πιστεύω. Ἀλλὰ ἐκεῖ θέλω τὸν Πρόεδρο νὰ εἶναι Πρόεδρος. Τώρα ξέρεις τί ἔχεις κάνη; Ἔχεις θεσμοθετήση τὶς συζητήσεις μεταξὺ τῶν ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Νομίμου καὶ τοῦ Παρανόμου Κράτους, ἐπὶ «ἴσοις ὅροις».

Τὸ δεύτερο μεγάλο λάθος σου ἤταν ὅτι ξεκίνησες διαπραγματεύσεις για τὴν ἐξεύρεση μιᾶς δίκαιης καὶ βιώσιμης λύσῃς στο πρόβλημά που προέκυψε ἀπὸ τὴν προδοτικὴ συμπεριφορὰ τῆς Χούντας τοῦ Ἰωαννίδη, ποὺ συμπαρέσυρε καὶ τὸν Μακάριο σὲ λανθασμένες κινήσεις ἀντίδρασης, ὄχι στην βάσῃ ὅτι αὐτὸ τὸ πρόβλημα εἶναι ἀποτέλεσμα Παρανομῇς Στρατιωτικῆς Εἰσβολῆς καὶ Κατοχῆς που ἔχει καταδικαστεὶ ἀπὸ πολυάριθμες ἀποφάσεις τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας τοῦ Ο.Η.Ε., ἀλλὰ σὰν να εἶναι ἔνα πρόβλημά που προέκυψε ἀπὸ «διαφορές» που ἔχουν οἱ δύο ἐθνότητές που ἀπαρτίζουν τὸν πληθυσμὸ αὐτοῦ τοῦ νησιού. Τὶ συνομιλίες εἶναι αὐτές που βάζουν «κάτω ἀπὸ τὸ χαλί» μιᾷ παρανομῇ στρατιωτικῇ εἰσβολῇ καὶ κατοχὴ τοῦ 37% ἑνὸς κυρίαρχου Κράτους ἐπὶ 44 χρόνια, σὰν να εἶναι μιᾷ διαδικασίᾳ διαιτησίας ἀνάμεσα σὲ δύο συγχωριανοὺς ποῦ μαλώνουν για τὰ σύνορα τῆς φάρμας τοὺς; Ἔπρεπε ἀπὸ τὴν ἀρχὴ να τὸ ἀπαιτήσεις αὐτὸ ἀπὸ τὸν κ.«Ἐπιδρομέα». Αὐτὸ θὰ ἔφερνε καὶ τὸν Ο.Η.Ε. πρὸ τῶν εὐθυνῶν τοῦ. Γιατί; Ο Ο.Η.Ε. εἶναι αὐτὸς ποῦ ἐξέδωσε τὰ Καταδικαστικὰ Ψηφίσματα, πῶς θὰ μποροῦσε να τὰ ἀναιρέσει; Ἂν εἶναι να γίνουν ῥεαλιστικὲς συζητήσεις πάνω σὲ ἐπικαιροποιημένη βάσῃ, τουλάχιστον αὐτὲς να γίνουν πάνω σὲ μιᾷ νομικὰ ὀρθῇ καὶ δίκαιη πλατφόρμα. Τώρα μετὰ τὴν τροπή που πήραν οἱ συζητήσεις, ὁ κ.«Ἐπιδρομέας» ἔφτασε να μας λέει μὲ θράσος, αὐτό που ἐπὶ χρόνια λένε οἱ Τούρκοι ἀπὸ τὴν Ἄγκυρα, ὅτι δηλαδὴ τὸ 1974 μὲ τοὺς χιλιάδες νεκρούς, τοὺς ἐκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες, τοὺς 1619 – τότε – ἀγνοουμένους – που ὅπως ἀποδεικνύεται κατὰ παραβάσῃ κάθε Συμφωνίας ἄκομα καὶ αὐτῆς τῶν Κανόνων τοῦ Πολέμου, ἐκτελέστηκαν ἐν ψυχρῷ – ἤταν μιᾷ «Εἰρηνευτικὴ (!!!) Ἐπιχειρήσῃ». Τὶ μπορεὶς να συζητήσεις μὲ αὐτὸν τὸν τύπο κ.Πρόεδρε;

Τὸ τρίτο καὶ μεγαλύτερο λάθος σου κ. Πρόεδρε, εἶναι ὅτι προεκλογικὰ διεκήρυσσες κατὰ τὸν πιὸ κατηγορηματικὸ τρόπο, ὅτι ἡ λῦσις μέσῳ ἐνὸς μοντέλου Δ.Δ.Ο. εἶναι μονόδρομος καὶ ὅτι …θὰ κάνης τὰ πάντα γιὰ νὰ τὸ ἐπιτύχῃς! Μὰ ἀγαπητέ μου κ. Πρόεδρε, ποιός σοῦ εἶπε ὅτι ἡ Δ.Δ.Ο. εἶναι μονόδρομος; Ποιός σοῦ εἶπε ὅτι ἔχεις τὸ δικαίωμα νά καταλύσῃς τήν Κυπριακή Δημοκρατία σάν Κυρίαρχο θεσμική Κρατική ὀντότητα; Εἴπαμε ὅτι ὁ ἀγῶνας τῆς Ε.Ο.Κ.Α. τὸ ’55-’59 δὲν κατάφερε γιὰ λόγους ποὺ δὲν εἶναι τῆς παρούσης ἐπιστολῆς νὰ ἀναφέρουμε, νὰ φέρῃ τὴν πολυπόθητη ἔνωση τῆς Κύπρου μὲ τὴν ὑπόλοιπο μητροπολιτικὴ Ἑλλάδα. Ὅμως κατάφερε νὰ δημιουργήσῃ αὐτὴν τὴν θεσμικὴ ὀντότητα ποὺ εἶναι ἔνα Κράτος Διεθνῶς ἀνεγνωρισμένο, μέλος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ τοῦ Ο.Η.Ε., τὸ δεύτερο Κράτος τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους. Γνωρίζεις καλλίτερα ἀπὸ ἐμέναν ὅτι μὲ τὴν ἐφαρμογὴ μιᾶς λύσεως ἐπάνω στὸ μοντέλο τῆς Διζωνικῆς Δικοινοτικῆς Ὁμοσπονδίας, αὐτὸ τὸ Κράτος, τοὐλάχιστον ὡς πρὸς τὴν θεσμική του μορφὴ …παύει νὰ ὑφίσταται. Αὐτὸ εἶναι κάτι ποὺ διαχρονικὰ καὶ διακαῶς ἐπιθυμοῦσε ἡ Τουρκία. Ποιό θά εἶναι τὸ μέλλον τοῦ Ἑλληνισμοῦ στό νησί, ὅταν ἡ Κυπριακὴ Δημοκρατία μετεξελιχθῇ σέ ἕνα ἀπό τά δύο κράτη πού θά ἀπαρτίζουν τὸ «νέο» – μετὰ Δ.Δ.Ο. Κυπριακό Κράτος; Ποιό τό μέλλον τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἐάν κάποτε οἱ Τούρκοι ξαναχρησιμοποιώντας μίαν ἥσσονος σημασίας ἀφορμὴ κατὰ τὰ εἰωθότα τοῦ ’63 ἢ τοῦ ’74, ἀποφασίσουν νά αὐξήσουν δυναμικά – ὅπως τότε – τὴν ἐπιῤῥοή τους ἣ καί τήν κυριαρχία τους στό νησί; Δέν ἀντιλαμβάνεσαι ὅτι ἡ μόνη, μὰ πραγματικὰ ἡ μόνη, ἀσφάλεια πού μπορεῖ νά ἔχῃ ἀκόμη ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Κύπρου, εἶναι ἡ διατήρησις στήν σημερινή της μορφή, τῆς Κυπριακὴς Δημοκρατίας; Καί τί ἦταν πάλι αὐτό τό «θὰ κάνω τὰ πάντα νὰ ἐπιτευχθῇ λύσις στὰ πλαίσια τῆς Δ.Δ.Ο.»; Δηλαδή μέχρι ποῦ θά μποροῦσες νά φθάσῃς κ. Πρόεδρε; Γιατὶ ὅταν λὲς δημοσίως ὅτι μπορεῖς νὰ κάνῃς τὰ πάντα καὶ τὴν ἴδια στιγμὴ τὸ ἀκούει καὶ ὁ κ. «Ἐπιδρομέυς» καὶ οἱ «ἀφεντάδες» του στὴν Ἄγκυρα, δέν καταλαβαίνεις ὅτι αὐξάνεις τήν ἀδιαλλαξία τους; Δέν καταλαβαίνεις ὅτι ἀνοίγεις τήν ὀρεξή τους; Δέν καταλαβαίνεις ὅτι σκληραίνουν τήν στάση τους;

Ἀγαπητέ μου κύριε Πρόεδρε,

Εἶναι κάποια πράγματα ποὺ θὰ ἦσαν καταστροφικὸ νὰ μὴν τεθοῦν ὡς προαπαιτούμενα σὲ μίαν ὁποιασδήποτε μορφῆς συζήτηση γιὰ ἐξεύρεση λύσεως, στὸ πρόβλημα ποὺ διαιωνίζεται ἐπὶ 44 χρόνια.

Δὲν συζητοῦμε τίποτα γιὰ ὑδρογονάνθρακες, ἐδαφικὸ καὶ περιουσιακό, ἐὰν πρῶτα δὲν ἀποχωρήσουν ὅλα τὰ στρατεύματα ποὺ δὲν προβλέπονται ἀπὸ τὶς Συνθῆκες Ζυρίχης καὶ Λονδίνου.
Ἡ Ἐθνικὴ Φρουρὰ θὰ διαλυθῆ μόνον ὅταν ἀποχωρίσῃ καὶ ὁ τελευταῖος Τοῦρκος στρατιώτης ἀπὸ τὸ νησί, ὄχι πρίν. Οὔτε συνεννοήσεις γιὰ τμηματικὲς ἀποχωρήσεις, οὔτε χρονοδιαγράμματα.
Στὸ νησὶ θὰ παραμείνουν μόνον ἡ ΕΛΔΥΚ καὶ ἡ ΤΟΥΡΔΥΚ, μέχρι νὰ γίνῃ ἕνα χρονοδιάγραμμα γιᾶ τὴν αὐτοδιάλυσή τους, ὑπὸ τὴν ἐποπτεία τοῦ Ο.Η.Ε.
Νὰ καταργηθῇ ἡ Συνθήκη Ἐγγυήσεων καὶ Ἐγγυητὴς θὰ εἶναι μόνον ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσις, στὴν ὁποίαν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ἡ Τουρκία εὐελπιστεῖ κάποιαν στιγμὴ νὰ εἰσέλθῃ, ὡς ἰσότιμο μέλος.
Οἱ συζητήσεις γιὰ τὸ ἐδαφικὸ καὶ τὸ περιουσιακὸ θὰ γίνουν ὑπὸ τὸ πρῖσμα τοῦ ἑνιαίου Κράτους καὶ ὄχι ἑνὸς κράτους χωρισμένου σὲ καντόνια.

Ξέρω ξέρω τι θά μου πεις.
– Αὐτὰ τὰ πράγματα δεν γίνονται!!! Ὅλα ἔχουν δρομολογηθεὶ σὲ μίαν ἅλλην κατεύθυνση.

Ναὶ τὸ ξέρω ὅτι δρομολογήθηκαν σὲ μίαν ἅλλην κατεύθυνση. Μίαν κατεύθυνση ποὺ ἐσὺ ξεκίνησες καὶ ἐσὺ διεμόρφωσες. Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σοῦ δίδει τὸ δικαίωμα νὰ τὴν συνεχίσῃς. Ἡ πρόσφατος ἐπανεκλογή σου δὲν ἔγινε ἐπάνω σὲ αὐτὸ τὸ πλάνο. Ἡ ἐπανεκλογή σου ἔγινε γιατὶ οἱ Ἕλληνες τῆς Κύπρου εἶχαν νὰ ἐπιλέξουν μεταξὺ τῆς ὑποψηφιότητός σου καὶ ἐνὸς φιλο-κομμουνιστοῦ ὑποψηφίου. Σὲ ἐψήφισε πλῆθος ἀνθρώπων ποὺ δὲν ἀνήκουν στὸ κόμμα σου, καθὼς καὶ πλῆθος κομματικῶν στελεχῶν σου καὶ ἁπλῶν ὀπαδῶν τοῦ ΔΗΣΥ, ποὺ δὲν θέλουν νὰ ἀκοὺν γιὰ Δ.Δ.Ο.. Δὲν σοῦ ἔδωσε κάποιος λευκὴ ἐπιταγή, ἔστω ἄθελά σου, νὰ τουρκοποιηθῇ – σταδιακὰ – ἡ Κύπρος (γιατὶ μία Δ.Δ.Ο., ποὺ ἦταν πάντα στὰ σχέδια τῆς Τουρκίας, ἐκεῖ θὰ ὁδηγήση). Καὶ ἐὰν οἱ ἑταῖροι μας στὴν Ε.Ε. σὲ πιέζουν (γιὰ τὰ δικά τους συμφέροντα), ἐὰν ὁ Γ.Γ. τοῦ Ο.Η.Ε. σὲ πιέζῃ (γιὰ τοὺς δικούς του ἰδιοτελεὶς λόγους), κτῦπα τὸ χέρι στὸ τραπέζι καὶ θύμισέ τους ὅτι εἶναι οἱ ἴδιοι αὐτοὶ ποὺ κατεδικάσαν στὸ Συμβούλιο Ἀσφαλείας, τὶς ἐνέργειες ποὺ ᾠδήγησαν στὸ σημερινὸ status quo στὸ νησί, ποὺ τὶς κατήγγειλαν ὡς παράνομες, καλώντας τὸ Κράτος ποὺ τὶς διέπραξε δηλαδὴ τὴν Τουρκία, νὰ ἀποχωρήσῃ ἀμέσως καὶ ὅτι εἶναι δική τους εὐθύνη ποὺ τὸ σημερινὸ status εἶναι κάτι ποὺ διαιωνίζεται ἀπὸ τὸ 1974.
Κᾶνε καὶ ἄλλα δύο βήματα. Κατάργησε ὅσα Διαβατήρια τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας – ποὺ παρέχουν τὸ Εὐρωπαϊκὸ κεκτημένο τῆς μετακινήσεως καὶ διαμονῆς σὲ Κράτη μέλη – κι ἔχουν δοθῆ σὲ κατοίκους τοῦ κατεχομένου τμήματος τοῦ νησιοῦ, ποὺ δὲν ὑπογράφουν ὑπεύθυνο δήλωση παραδοχῆς καὶ ἀποδοχῆς τῆς θεσμικὴς ἰδιότητος τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, ὡς τῆς μόνης νομίμου Κρατικῆς ὀντότητος στὸ νησί. Καί, ταὐτόχρονα, μέχρι τὴν ἐξεύρεση βιωσίμου καὶ δικαίου λύσεως, κλεῖσε ὅλα τὰ ὀδοφράγματα.

Καὶ μήν μοῦ ἀντιτείνῃς ὅτι ἡ Τουρκία τότε θὰ προχωρήση στὴν διχοτόμηση τοῦ νησιοῦ, γιατὶ ξέρω ὅτι ἀφελὴς δὲν εἶσαι. Ξέρεις ὅτι τὴν διχοτόμηση θὰ τὴν φέρη ἡ Δ.Δ.Ο. ἐν χορδαῖς καὶ ὀργάνοις. Ἀλλὰ καὶ ἄτυπα ἡ Τουρκικὴ Δημοκρατία σήμερα ἔχει διχοτομήση τὸ νησί. Διαθέτει στὸ κατεχόμενο κομμάτι δικό της Στρατό, τοῦ παρέχει Ἠλεκτρικὴ Ἐνέργεια, Νερό, οἱ κωδικοὶ τηλεφωνικῆς συνδιαλέξεως εἶναι τῆς Τουρκίας, οἱ ταχυδρομικοὶ κώδικες εἶναι τῆς Τουρκίας, οἱ ὑπηρεσίες λειτουργοῦν on-line μὲ τὴν Τουρκία καὶ οἱ ἔποικοι δείχνουν ἀπολύτως …κανένα διαβατήριο.

Λοιπὸν κ. Πρόεδρε σοῦ εἶπα ὅτι εῖχα νὰ σοῦ πῶ, μέσα στὰ πλαίσια μιᾶς ἐπιστολῆς. Μακάρι νὰ εἴχαμε τὸν χρόνο νὰ τὰ λέγαμε καὶ κατ’ ἰδίαν. Εἶχα πολλὲς ἰστορίες νὰ σοῦ ἐξιστορήσω. Καὶ προπαντὸς νὰ σοῦ ὑποδείξω ἄτομα ποὺ σὲ νεαροτέρα ἡλικία, ἦταν διαφορετικοί, μὲ ἄλλα πιστεύω καὶ ποὺ σήμερα εἶναι κλασσικὸ παράδειγμα τῆς ῥήσεως: «Ἀχ, ποὺ ‘σαι, νιότη, ποὺ ‘δειχνες, πὼς θὰ γινόμουν ἄλλος!»

Μὲ σεβασμὸ στο ἀξίωμά σας,

Κωνσταντῖνος Α. Δημητριάδης

Τὸ παραπάνω ἐδημοσιεύθη στὴν ἐφημερίδα ΜΑΧΗ-FREE PRESS καὶ στὴν Ἰστοσελίδα τῆς ΜΑΧΗ-DEFENCE τῆς 15/4/2018 στὴν στήλη «Ἀμυνῶ δὲ καὶ μόνος…».

(Visited 1,097 times, 9 visits today)




Leave a Reply