Ἀρχεῖα συγγραφέως: Χλόη

Ἦταν σὰν τὶς Καρυάτιδες σὲ κόντρα φῶς…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

«Ἦταν σὰν τὶς Καρυάτιδες σὲ κόντρα φῶς», 
 
εἶχε πεῖ ὁ φωτογράφος γιὰ τὶς γυναῑκες τῶν ἀλυκῶν.  


«Μὲ τοὺς τετζερέδες τους ποὺ ἦταν γεμάτοι ἀλάτι, νὰ πηγαινοέρχονται σὲ διαγώνιες γραμμὲς μέσα στὸ κάτασπρο ἀπὸ τὸ ἀλάτι τοπίο τῶν ἀλυκῶν». (Ἀλυκὲς Λευκάδος, 1950). Συνέχεια →

Ἐσὺ καὶ οἱ Ἄλλοι…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ὁ Ὀδυσσέας Ἐλύτης στὸ Ἀλβανικὸ Μέτωπο, 1941.

Ποιᾶς φυλῆς ἀνύπαρχτης ὁ γόνος νά ‘μουν


– – – – τότε μόνο ἐννόησα
– – – – – – – – – – – ποὺ ἡ σκέψη τοῦ Ἄλλου

– – – – – – – – – – – διαγώνια σὰν ἀκμή γυαλιοῦ Συνέχεια →

Κολοκοτρώνης, ὁ ἄνθρωπος, ὁ ἀγωνιστής…

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

3 Ἀπριλίου 1770 – 4 Φεβρουαρίου 1843

Κολοκοτρώνης, ὁ ἄνθρωπος, ὁ ἀγωνιστής...1Ἡ κλέφτικη παράδοση τῆς οἰκογένειας τοῦ Θεόδωρου Κολοκοτρώνη καὶ τὸ περιπετειῶδες του παρελθὸν, εἶχαν δώσει καὶ ἔδιναν τροφὴ στὴν φαντασία τοῦ πελοποννησιακοῦ λαοῦ, ποὺ τὸν εἶχε ὑψώσει σὲ θρυλικὸ ἥρωα καὶ τὸν τραγουδοῦσε μὲ ἐνθουσιασμό.

Πικρὴ καὶ βασανισμένη ἡ πορεία τῆς προεπαναστατικῆς ζωῆς του, ἀλλὰ μεγάλη καὶ βαθύτατη ἡ πείρα του. Τὰ φαράγγια, οἱ πλαγιὲς καὶ οἱ ψηλὲς κορφὲς τῶν βουνῶν, οἱ πηγὲς καὶ τὰ ἀθώρητα μονοπάτια, οἱ ἄνθρωποι, Τοῦρκοι καὶ Ἕλληνες, οἱ κακουχίες, ἡ πείνα, ἡ δίψα, ἡ λέρα, τοῦ ἦταν γνωστά. Συνέχεια →

Ἡ δασεία καὶ τὸ δίγαμμα ζοῦν καὶ βασιλεύουν

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Οι αρχαίοι Έλληνες έγραφαν με κεφαλαία γράμματα, χωρίς κενά διαστήματα, χωρίς σημεία στίξης και χωρίς τόνους, γιατί όλα αυτά περιέχονταν μέσα στις ίδιες τις λέξεις που άλλαζαν το ύψος της φωνής. Αργότερα, με τις κατακτήσεις του Μ. Αλεξάνδρου ο ελληνικός κόσμος και ο πολιτισμός του επεκτάθηκαν ως τις Ινδίες. Η ελληνική γλώσσα γίνεται πλέον κοινό κτήμα ενός τεράστιου και πολυποίκιλου πληθυσμού και η αττική διάλεκτος δεν ήταν δυνατόν να παραμείνει αμετάβλητη. Θα αποκτήσει λοιπόν μια νέα γλωσσική μορφή, την ονομαζόμενη ελληνιστική Κοινή ή απλώς Κοινή. Οι Αλεξανδρινοί γραμματικοί ήταν αυτοί που επινόησαν τους τόνους. Συνέχεια →