«Τὰ γράμματά μου τὴν σήμερον δὲν πέμπονται παρὰ εἰς ὅσους φρουνοῦν καλὰ διὰ τὴν σωτηρίαν τῆς Πατρῖδος.Πρέπει λοιπὸν νὰ λείψουν ἀπὸ τὸ γένος τὰ κρυφά, καὶ σὰν ἀληθινοὶ πατριῶται νὰ κηρύττωμεν τὴν ἀληθείαν εἰς ὅλους, χωρὶς κανέναν φόβον.
Ἐκεῖνοι ὅμως ποὺ λυσσιάζουν διὰ ἀξιώματα ἄς γράψουν διπλωματικά, ἄς λέγουν κρυφὰ κι ἄς προσπαθῇ νὰ γελᾷ ὁ ἕνας τὸν ἄλλον.
Αὐτοὶ εἶναι σὰν πανούκλα εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ πρέπει ὁ λαὸς νὰ χωρισθῇ ἀπ΄ αὐτοὺς καὶνὰ τοὺς κάμῃ κουμάτζια (κάθαρσις) διὰ νὰ μὴν μολευθοῦμε ὅλοι μας καὶ χαθοῦμεν…»
Ὀδυσσέας Ἀνδροῦτσος.
Στὰ ἐθνικά μας τὰ ποτά, 
