Ἐὰν δὲν διευκρινισθῇ ἐπακριβῶς ἐπακριβῶς τὸ τὶ σημαίνει «ΟΧΙ» στὴν πρόταση τῶν δανειστῶν τὸ δημοψήφισμα μοιάζει μὲ παγίδα.
Δηλαδή..
ΝΑΙ στήν σκληρή πρόταση πού κατετέθη ἀπό τήν κυβέρνηση;;;;;;;;;;;;; Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Δημοψήφισμα ἤ προσχεδιασμένο ἔγκλημα;
Ἀπὸ τὴν πρώτη ἡμέρα εἰσόδου μας στὰ μνημόνια, μὲ τὸ GAPατο νὰ κάνῃ ἐξαγγελίες …«κακομοιριᾶς» ἀπὸ τὴν Μεγίστη, ἕνα ἦταν βέβαιον: τὸ παιχνίδι ἦταν στημένο.
Κι ὄχι μόνον ἦταν στημένο, ἀλλὰ σιγὰ σιγά, ὅπως πλέον ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὰ ὅσα κατὰ καιροὺς βλέπουν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος, θὰ μᾶς ὁδηγοῦσαν σιγὰ σιγὰ στὸ νὰ ζητήσουμε ΜΟΝΟΙ μας τὴν ἔξοδό μας ἀπὸ τὸ εὐρῶ καὶ τὰς …«Ἡνωμένας Εὐρώπας» τους. Συνέχεια
Νὰ τολμᾶμε…!!!
Νὰ τολμᾶμε νὰ ἀφαιθοῦμε στὴν ζωή. Στὶς χαρές της καὶ τὶς λύπες της…
Νὰ τολμᾶμε νὰ ἐρωτευθοῦμε. Νὰ πονέσουμε καὶ νὰ ἀπολαύσουμε…
Νὰ τολμᾶμε νὰ ποῦμε ΟΧΙ ὅταν κάτι δὲν μᾶς ἀρέσῃ…
Νὰ τολμᾶμε νὰ τραγουδήσουμε, ὅταν αἰσθανόμεθα τὴν ἀνάγκη… Συνέχεια
Ἕνας…
Αν υπήρχε η δυνατότητα να αλλάξει κάτι σε αυτή την χώρα θα άλλαζε στην πορεία των 200 χρόνων.
Στα ίδια μονοπάτια περπάτησαν και οι προηγούμενες γενεές. Γενεές που σφαγιάσθηκαν, κάηκαν, βιάστηκαν, διώχθηκαν, εξορίστηκαν κι όμως μόλις ορθοπόδησαν έστω και λίγο έτρεχαν πίσω από τον υποψήφιο σωτήρα να τον σηκώσουν στα χέρια μην και πατήσει στα λασπωμένα καλντερίμια των χωριών.
Να τους υποσχεθεί γεφύρια παίρνοντάς τους τα ποτάμια, να τους χορηγήσει μηχανήματα, υποθηκεύοντας τα χωράφια που με αίμα είχαν αποκτήσει.
Στα ίδια μονοπάτια περπάτησαν και οι προηγούμενες γενεές. Γενεές που σφαγιάσθηκαν, κάηκαν, βιάστηκαν, διώχθηκαν, εξορίστηκαν κι όμως μόλις ορθοπόδησαν έστω και λίγο έτρεχαν πίσω από τον υποψήφιο σωτήρα να τον σηκώσουν στα χέρια μην και πατήσει στα λασπωμένα καλντερίμια των χωριών.
Να τους υποσχεθεί γεφύρια παίρνοντάς τους τα ποτάμια, να τους χορηγήσει μηχανήματα, υποθηκεύοντας τα χωράφια που με αίμα είχαν αποκτήσει.
Ὑπερήφανοι ἐναπομείναντες Ἕλληνες…
Γιὰ ὅ,τι συμβῇ στὴν Χώρα οἱ φταῖχτες εἶναι συγκεκριμένοι!
Τὰ λοβοτομημένα κομματόσκυλα… Συνέχεια
Πωλεῖται…
Να διαθέσουμε τους εαυτούς μας προς πώληση. Να μην βάλουμε απλά πλάτη αλλά να πουληθούμε όλοι μας και μαζί με μας και η γη που πατάμε. Να δόσουμε ακόμη και το «πριγκηπικό» μας αίμα για την επομένη ημέρα που έρχεται, όπως λέν κάτι μικροί πολιτικοί αυτού του τόπου. Και που το έχουμε αυτό το αίμα τι έγινε; Κερδίσαμε κάτι μέχρι σήμερα πέρα από συναισθηματισμούς και δάκρυα συγκινήσεως σε ημέρες μνήμης και ημέρες εθνικής παλιγγενεσίας; Τι κέρδισε η προηγουμένη γενεά στα Μακρονήσια και τι η προηγουμένη από αυτή λέγοντας ένα ΟΧΙ; Τίποτα. Μόνο ένα μετάλλιο επάνω σε μία ψυχή που δεν λέει να βγει ακόμη. Ούτε με πείνες, ούτε με εξορίες, ούτε με φακέλλωμα, ούτε με προσβολές. Απίστευτη ψυχή η ελληνική και στο παζάρι του κόσμου σίγουρα θα «πιάσει» κάτι παραπάνω.
Συνέχεια