Τί εἶναι ἡ πατρίδα μου;
Μὴν εἶναι ὁ Φοῖβος; Ὁ μέγας ἐθνικὸς τραγουδοποιός, ὁ ἀγέλαστος καί θυμωμένος στρατηλάτης. ἐνός ξρφρένου ξεφαντώματος, πού γιόρτασε τά 20 χρόνια του;
Μὴν εἶναι ἡ ἐθνική μαγείρισσα, πού κατάφερε νά σπάσει τό φράγμα τῶν χαμηλῶν θερμίδων ἑνὸς κομματιοῦ mouzaka;
Μὴν εἶναι ὁ Καμπουράκης μὲ τὸν Οἰκονομέα, πού τραυλίζουν ἀσυνάρτητα καὶ ῥυπαίνουν τά πρωινά μας;
Μὴν εἶναι οἱ ἀποφθεγματικές ἀνοησίες τῆς κυβερνήσεως; Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ἡ παραμονὴ τῶν Τσάμηδων στὴν Ἑλλάδα.
τοῦ Σαράντου Καργάκου
Ὅπως ἀναφέραμε, πρόθεση τῶν ἑλληνικῶν κυβερνήσεων ἦταν νὰ ἐκδιώξουν μὲ κάθε θυσία τοὺς Τσιάμηδες, ποὺ ἦταν σίγουρο ὅτι θὰ μας δημιουργοῦσαν προβλήματα. Γράφει σύγχρονος ἱστορικός: «Ὅπως ἦταν φυσικό, οἱ ἑλληνικὲς ἀρχὲς ἀνέλαβαν ἀπὸ τότε (σημ. Σ. Ι. Κ. δηλαδὴ τὸ 1925) ἀληθινὴ «ἐκστρατεία» γιὰ νὰ πείσουν τοὺς Τσάμηδες νὰ φύγουν, καταβάλλοντας μάλιστα ἰδιαίτερη προσπάθεια γιὰ τὸν προσεταιρισμὸ τῶν «θρησκευτικῶν τους ἀρχηγῶν», δηλαδὴ τῶν μουφτήδων. Συνέχεια
Ἀντί τῶν εἰδήσεων ἀσχολούμεθα μέ τόν Παῦλο Μελᾶ;
Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις καὶ πάλι ἀπόψε…
Ὅπως κάθε βράδυ δῆλα δή…
Εἶμαι κατὰ τῶν δελτίων εἰδήσεων καὶ ἰδίως τῶν νυκτερινῶν δελτίων εἰδήσεων.
Ἀλλὰ σήμερα, καθὼς καὶ τὶς ὑπόλοιπες ἡμέρες, νομίζω πὼς πρέπει νὰ κάνουμε μίαν ἐπίσκεψιν στὴν ἱστορία μας.
Σὰν σήμερα, Συνέχεια
Χαρδουβέλια, νεοδημοκρατικά, νεοφιλελέδικα μαθηματικά!!!
Τὸ πῶς γίνεται νὰ ἔχουμε πρωτογενὲς πλεόνασμα καὶ ταυτόχρονα παράταση τοῦ χαρατσιοῦ (εἰσφορὰ ἀλληλεγγύης), καὶ μάλιστα για ΔΥΟ ἔτη (ἂν ὄχι καὶ νομιμοποίησή του!!), εἶναι κάτι ποὺ ΜΟΝΟΝο χαρδουβέλια, νεοδημοκρατικά, νεοφιλελέδικα μαθηματικὰ μποροῦν να ἐξηγήσουν!!!!
Παρατείνεται ἡ εἰσφορὰ «ἀλληλεγγύης» (ἀλληλεγγύης πρὸς τοὺς δανειστές μας φυσικά, ὄχι πρὸς αὐτοὺς ποὺ πεθαίνουν στὸν δρόμο καὶ αὐτοκτονοῦν στὴν χώρα μας), νέες μειώσεις μισθῶν καὶ συντάξεων… Συνέχεια
«Ὄχι, τελικῶς ΔΕΝ εἶσαι προδότης!!!»
Ἀνεφώνησε ὁ φίλος Μῆτσος, πρὸ ἠμερῶν.
Γελοῦσα… Ὄχι διότι ἐπίστευσα ποτὲ πὼς ὑπῆρχε περίπτωσις νὰ εἶμαι (ἐν ἀγνοίᾳ μου!!!) προδότης, ἀλλὰ διότι, ὅσο κι ἐὰν ἤμουν βεβαία γιὰ τὶς ἐπιλογές μου, κάπου μέσα μου πονοῦσα γιὰ τὶς κουβέντες ποὺ μοῦ εἶπε.
Ἀφῆστε δὲ ποὺ παραλλήλως αἰσθανόμουν πὼς ἦταν ἄδικο νὰ χάσῳ κάποιους καλοὺς φίλους, ἐπεὶ δὴ ἀμφισβήτησα μερικοὺς κοινοὺς καραγκιόζηδες.
Ἀναφέρομαι σὲ ἕνα κείμενον ποὺ ἔγραψα πρὸ δύο ἐτῶν περίπου κι ἀφᾠροῦσε στὸν νεο-ἐθνο-«σωτῆρα» ἈρτεΜΑΚΗ.
Τί κι ἐάν ἐξηγοῦσα τότε στόν φίλο μου πώς «ἄλλο τό «θέλω μου» κι ἄλλη ἡ πραγματικότης»; Συνέχεια
Οἱ ἐξηφανισμένοι (πραγματικά) Σημαντικοὶ Ἄνθρωποι!!!
Μὲ κάτι φοιτητομαγκιές, βουλευτομαγκιές, δημαρχομαγκιὲς καὶ κουτσαβακισμοὺς γενικῶς ἀπὸ κάθε μαλάκα, ἀδικημένο πρωτίστως ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ δευτερευόντως ἀπὸ ὁποιονδήποτε ἄλλο, μοῦ ἔρχεται συνεχῶς στὸ μυαλὸ ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς, ὁ ὁποῖος πρὶν 78 (!!!) χρόνια (4 Αὐγούστου 1936), ἐνῶ ἦταν πρωθυπουργός, διαβλέποντας ὅτι αὐτὸς ὁ λαὸς δὲν κυβερνιέται μὲ δημοκρατία, ἢ λίγο διαφορετικά, δὲν τοῦ πρέπει ἡ δημοκρατία μιᾶς καὶ δεν την ἐκτιμᾶ, ἀλλὰ οὔτε θέλει νὰ ζῇ μὲ τὰ πλεονεκτήματα καὶ τίς ἀρετές της, ἀνέστειλε κάμποσα ἄρθρα τοῦ Συντάγματος καὶ ἐγκαθίδρυσε, κατὰ πολλούς, δικτατορία. Συνέχεια