Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις καὶ πάλι ἀπόψε…
Ὅπως κάθε βράδυ δῆλα δή…
Κι ἐμεῖς τί; Θά στρωθοῦμε κι ἀπόψε;
Αὔγουστο μῆνα; Δέν εἶναι κρίμα;
Μήπως εἶναι καλλίτερα νά …ξεφύγουμε γιά λίγο ἀπό ὅλα αὐτά πού μάθαμε νά κάνουμε καθημερινῶς; Συνέχεια
Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις καὶ πάλι ἀπόψε…
Ὅπως κάθε βράδυ δῆλα δή…
Κι ἐμεῖς τί; Θά στρωθοῦμε κι ἀπόψε;
Αὔγουστο μῆνα; Δέν εἶναι κρίμα;
Μήπως εἶναι καλλίτερα νά …ξεφύγουμε γιά λίγο ἀπό ὅλα αὐτά πού μάθαμε νά κάνουμε καθημερινῶς; Συνέχεια
Βλέποντάς τὶς «εἰδήσεις» στὴν ΝΕΡΙΤ, νοιώθει κάποιος πὼς ζεῖ στὴν …Ἐλβετία.
Τὰ μνημόνια τελείωσαν, ἡ ἀνάπτυξις ἦρθε, ἡ κυβέρνηση μοιράζει κοινωνικὰ μερίσματα, ἡ τρόικα φεύγει. Συνέχεια
Ἀργεντινὴ, πρὶν δύο μόλις ἡμέρες.
Ἀφύπνιση.
Συνέχεια
4η Αὐγούστου σήμερα. Σὰν τότε.
Στὴν φωτογραφία, ὁ μπαρμπα-Γιάννης καὶ οἱ Ἑλληνοποῦλες.
Στὸ πρόσωπο καὶ στὸ παράστημά τους θάλλει ἡ ζωντάνια, τὸ ἦθος, ἡ αἰσιοδοξία τῆς νέας Ἑλλάδος· καὶ ἀγαλλιᾷ ἡ ψυχὴ τοῦ κυβερνήτου.
(Παναθηναϊκὸν Στάδιον, 1938. AP wirephoto ἀπὸ τὰ ἀρχεῖα τῆς ἐφημερίδος Seattle Times· σφραγίδα στὸ πίσω μέρος: JAN 29 1941 – ἡ στιγμὴ τῆς ἀθανασίας) Συνέχεια
Μεγάλη ὑπόθεσις ὁ θαυμασμός. Ἀπὸ τὸν θαυμασμὸ πηγάζει ὁ σεβασμός. Σεβόμαστε αὐτὸ ποὺ θαυμάζουμε κι ὄχι αὐτὸ ποὺ σκέτο ἀγαποῦμε. Τὸ παιδί μας, ἡ τὸν πατέρα μας ἤ τὸν ἀδελφό μας, ἴσως καὶ νὰ τοὺς ἀγαποῦμε, ἐὰν εἶναι ἐγκληματίες. Ἀλλὰ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΘΑΥΜΑΖΟΥΜΕ καὶ δὲν τους ΣΕΒΟΜΕΘΑ!!!
Ἡ ἀγάπη πηγάζει ἀπὸ τὸν θαυμασμό, γιὰ τὰ μικρά, τὰ καθημερινά, τὰ ἀσήμαντα, τὰ σπουδαῖα, τὰ μεγάλα καὶ τὰ σημαντικά.
Τὸ παιδὶ ἀγαπᾶ τὴν μητέρα του διότι πρῶτα, καὶ μετὰ τὴν ὁποίαν ἐξάρτησιν ἀπὸ αὐτήν, τὴν θαυμάζει.
Καὶ ἡ μάννα, γιὰ ὅλους μας, (πλὴν ἴσως ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων) στέκεται πάντα μέσα μας σημεῖον ἀναφορᾶς. Συνέχεια

Ὑπάρχουν πολλοὶ τομεῖς στὴ ζωή μας ποὺ εἶναι πιθανὸ ἡ χαμηλὴ αὐτοεκτίμησις νὰ εἶναι φανερή. Στὶς σχέσεις μας πολλὲς φορὲς νοιώθουμε χαμηλὴ αὐτοεκτίμησι ὅταν διαφωνοῦμε ἤ ὅταν τσακωνόμαστε μὲ τοὺς ἄλλους. Ἀμφιβάλλουμε καὶ ἀμφισβητοῦμε τὴ γνώμη μας πιστεύοντας πὼς οἱ ἀπόψεις τῶν ἄλλων ἔχουν μεγαλυτέρα ἀξία. Συχνὰ συγκρίνουμε τὸν ἑαυτό μας μὲ τοὺς ἄλλους καὶ πιστεύουμε ὅτι ἀξίζουμε λιγότερο. Θεωροῦμε τὸν ἑαυτό μας ἀνεπαρκὴ ὅταν δὲν ἀποκτοῦμε αὐτὰ ποὺ θέλουμε, νοιώθουμε ὅτι δὲν ἀξίζουμε ἤ ὅτι δὲν εἴμαστε ἱκανοί. Συνέχεια