Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη

Θωράκισις ἑαυτοῦ.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ἡ ἀνάγκη μας, σὰν ἄτομα, ὅταν ἀρχίζουμε νὰ ἀλλάζουμε τὴν ὀπτική μας καὶ τὶς στοχεύσεις μας, εἶναι τὸ νὰ προστατεύσουμε ὅσο τὸ δυνατὸν καλλίτερα τὶς ἐπιλογὲς καὶ τὶς ἀλλαγές μας. Αὐτὸ σημαίνει πὼς πρώτη μας μέριμνα ὀφείλουμε νὰ εἶναι ἡ θωράκισις τοῦ ἑαυτοῦ μας. Δῆλα δὴ ἡ προστασία μας ἀπὸ ὅποιες ἐξωτερικὲς παρεμβολές.

Ἡ θωράκισις δὲν εἶναι κάτι εὔκολο.
Βαλλόμεθα καθημερινῶς ἀπὸ δεκάδες φοβίες, ἀπειλές, καταστάσεις.
Ἀπὸ τὶς ἁπλὲς εἰδήσεις, ποὺ στοχεύουν στὸ νὰ μᾶς κρατοῦν ἐν καταστολῇ, ἔως τὶς προσωπικές μας συναναστροφές. Ἤ ἀκόμη κι ἀπὸ τὶς ἴδιες τὶς σκέψεις μας καὶ τὶς συνήθειές μας. Συνέχεια →

Τὰ τέσσερα ἐπίπεδα τῆς ἐπικοινωνίας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ὅταν μιλάμε μὲ κάποιον ἀκοῦμε αὐτά ποὺ μᾶς λέει, ἐπικοινωνοῦμε δηλαδὴ μαζύ τοῦ σὲ τέσσερα ἐπίπεδα.

Τὸ πρῶτο εἶναι τὸ σωματικὸ ἐπίπεδο. Σὲ αὐτὸ ἀκοῦμε τὴν φωνή του, ἀκοῦμε τὸν ἦχο τῶν λέξεων ποὺ προκαλοῦν δονήσεις στὰ αὐτιὰ μας.

Τὸ δεύτερο εἶναι τὸ συναισθηματικὸ ἐπίπεδο. Σὲ αὐτὸ νοιώθουμε τὸ πάθος τοῦ ἄλλου, τὸν ἐνθουσιασμό του, τὴν εἰλικρίνειά του ἣ τὴν ἔλειψι τῆς εἰλικρινείας του, τὴν χαρὰ ἢ τὴν στενοχώρια του. Συνέχεια →

Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά ἀσχοληθοῦμε καλλίτερα μέ τήν …Εὔα πού δέν ἡμάρτησε;

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά ἀσχοληθοῦμε καλλίτερα μέ τήν ...Εὔα πού δέν ἀμάρτησε;Καλησπέρα μας.
Εἰδήσεις πάλι ἀπόψε…
Σὲ λίγο…
Πολὺ λίγο…
Κι ἐγὼ ἐπανέρχομαι, πεισματικά, πρὸ κειμένου νὰ μᾶς προτείνῳ κάποιες πιὸ ἐνδιαφέρουσες ἐναλλακτικές, πρὸ κειμένου νὰ ἀποφύγουμε κι ἀπόψε τὴν κατάθλιψιν καὶ τοὺς φόβους.
Ἄλλως τὲ ὁ κόσμος μας εἶναι γεμάτος μὲ ἀφθονία ἀπὸ ὀμορφιὲς καὶ χαρές, ποὺ ἐμεῖς πρέπει νὰ ἀναζητήσουμε καὶ νὰ ἀπολαύσουμε… Καὶ μποροῦμε…
Ἰδίως αὐτὲς τὶς ὧρες, ποὺ πρέπει ενὰ εἶναι ἀφιερωμένες στὴν οἰκογένειά μας, στὰ παιδιά μας ἀλλὰ καὶ σὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ μᾶς βοηθοῦν νὰ αἰσθανθοῦμε περισσότερο ἄνθρωποι…
Ναί, ξέρω…. Εἰδήσεις εἶναι αὐτές…
Ἐνημέρωσις… Μά γιατί αὐτήν τήν ὥρα; Γιατί λίγο πρό τοῦ ὕπνου μας δέν μᾶς προτείνουν ἀπό τίς ὀθόνες μας ἄλλα θέματα, περισσότερο σημαντικά κι ἐνδιαφέροντα; Συνέχεια →

Πολιτικοὶ ἀπατεῶνες καὶ παγκόσμια καταπιστεύματα.

ἀπὸ τὸν/τὴν

10

Ἡ μία ἀποκάλυψις πίσω ἀπὸ τὴν ἄλλην.
Ἡ μία μεθόδευσις πίσω ἀπὸ τὴν ἄλλην…
Κι ὅλα αὐτά, ποὺ οὐδόλως ἄσχετα μεταξύ τους εἶναι, στοχεύουν πασιφανῶς ἐμᾶς καὶ τὴν Πατρίδα μας…
Καταπιστεύματα, ἀμύθητες περιουσίες, συμπαντικοὶ λογαριασμοί…. Λέξεις ποὺ θαμπώνουν γιὰ νὰ μᾶς …θαμπώνουν καὶ νὰ μᾶς κρατοῦν ἀκινητοποιημένους ἀρχικῶς, ἐξαρτημένους διαρκῶς στὴν συνέχεια…
Καί πότε δέν ἦταν ἔτσι;, θὰ μοῦ πεῖτε…
Σωστά… Ἀπὸ ἀρχῆς ὑπάρξεως τοῦ Ἑλλαδοκαφριστᾶν μόνον ἔτσι ἦταν… Συνέχεια →

Οἱ «Ἐθνάρχες», οἱ «Ἐθνικοὶ εὐεργέτες» καὶ οἱ «Ἐθνοσωτῆρες».

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Αὐτὸ τὸ «ἐθνικός», ποὺ ἀφορᾶ σὲ κάθε εἴδους «ἐθνάρχη» καὶ ποὺ τελικῶς, καθαρὰ ἱστορικῶς, μᾶς ἔχει κυριολεκτικῶς κρύψει τὴν ἀλήθεια ἀπὸ τὸ βλέμμα, εἶναι καιρὸς νὰ τὸ …κυττάξουμε. Διότι κάθε φορὰ ποὺ κάποιος «ἐθνικὸς σωτήρας» ἤ ἐθνάρχης ἀνελάμβανε νὰ μᾶς σώσῃ, ἀπὸ πίσω κρυβόταν μία αἱματηρὴ σφαγή.
«Ἐθνάρχες» κι «ἐθνικοὶ εὐεργέτες», ποὺ ἐφ΄ ὅσον πρῶτα πλιατσικολόγησαν, λεηλάτησαν ἤ συνετέλεσαν στὸ νὰ προκληθῆ μία μεγάλη καταστροφή, κατόπιν παρουσιάζονται, ἀπὸ τοὺς κληρονόμους τους καὶ τοὺς θαυμαστές τους,  ὡς …σωτῆρες καὶ τοὺς τιμοῦμε μὲ ὅλες μας τὶς δυνάμεις.
Κι αὐτὸ δὲν εἶναι ἔνδειξις κοντῆς μνήμης ἀλλὰ ἀπόδειξις τοῦ πῶς μᾶς ἄγουν καὶ μᾶς φέρουν, κατὰ πῶς ἐξυπηρετεῖ τὰ σχέδια τῆς ἐκάστοτε ἀρχούσης τάξεως. Συνέχεια →

Ὁ περὶ Στυγὸς μῦθος.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ὁ περὶ Στυγὸς μύθος.Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβασθῆτε το…
Εὐχαριστῶ.

Φιλονόη

 

Α. ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ: Ἡ στὺξ εἶναι τριτόκλιτον οὐρανικόληκτον οὐσιαστικὸν τῆς αὐτῆς ῥίζης καὶ σημασίας μὲ τὸ ῥῆμα στυγέω= μισῶ, ἀποστρέφομαι, φρίττω (στύξ= φρίκη, ἀποτροπιασμός). Κατὰ πληθυντικὸν ἀπαντᾶται ἅπαξ «αἱ στύγες» εἰς τὸν Θεόφραστον (Περὶ φυτῶν αἰτιῶν, Ε, 14, 4) μὲ τὴν σημασίαν τοῦ παγεροῦ καὶ διαπεραστικοῦ ψύχους. Ἐκ τῆς αὐτῆς ῥίζης στὺγ παράγεται τὸν ὁμηρικὸν ῥῆμα (Α186 κ.π.ἀ.,) στυγέω, καθὼς καὶ οὐσιαστικὰ καὶ ἐπίθετα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα σημειώνομεν τὰ ἀπαντώμενα καὶ εἰς τὴν Κοινὴν Νέαν Ἑλληνικήν: στυγερός, στυγνός. Ἐξ αὐτῶν τὸ πρῶτον εἶναι συχνῶς ἀπαντώμενον εἰς τὸν Ὅμηρον (Γ104) μὲ τὸ ἐπίρρημά του (Π723). Συνέχεια →