Καλὸν μήνα νὰ ἔχουμε…

Ἰούλιος πιά… Ὁ καιρὸς ζεσταίνει…
Ἡ θάλασσα, ἤ τὸ βουνό, ἀναλόγως τῶν προτιμήσεών μας, μᾶς καλοῦν.
Ἐὰν φυσικὰ μποροῦμε νὰ «δραπετεύσουμε» πρὸς αὐτὲς τὶς κατευθύνσεις… Διότι οἱ περισσότεροι πλέον ἀδυνατοῦν…

Ἐμεῖς ὅμως, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν μποροῦμε, ἤ ὄχι, νὰ δραπετεύσουμε, ὀφείλουμε νὰ βλέπουμε πάντα τὴν κάθε ἡμέρα μας, τὴν κάθε μας ἑβδομάδα, τὸν κάθε μας μῆνα ὡς ἀφορμὴ γιὰ μίαν νέα ἀρχή. Συνέχεια →

Τί κάνεις;

Τί κάνεις;
Πολλὲς φορὲς εἶναι μιὰ ἀλλοκότος φράσις, ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἀνταλλάσουν μεταξύ τους, σεβόμενοι ἕνα ἐθιμοτυπικὸ τελετουργικό.
Μιὰ φράσις ποὺ λέγεται ἐπειδὴ πρέπει νὰ εἰπωθῇ.
Μιὰ φράσις ποὺ πολλὲς φορὲς δὲν ἔχει καμμιὰ σημασία καὶ ὁ σκοπός της καὶ ἡ ἀξία της ὁμοιάζουν μὲ τὴν ἀξία ποὺ ἔχει ὁ χαλκᾶς στὴν μύτη ἑνὸς νέγρου. Συνέχεια →

Ἀπώλεια.

Στὸ παρακάτω κείμενον εἶναι καταγεγραμμένα τὰ βήματα-ἐπίπεδα-στάδια τῶν αἰσθημάτων, ποὺ ἐμφανίζονται κι ὀφείλονται σὲ κάποιαν ἀπώλεια, μὲ τὴν σειρὰ πού, ἐπισήμως, καταγράφονται.
Προσοχὴ ὅμως!!!
Ὅταν συζητᾶμε γιὰ ἐπίπεδα ἀπωλείας δὲν σημαίνει πὼς αὐτὰ θὰ ἐμφανισθοῦν μὲ τὴν παρακάτω σειρὰ ἀπολύτως.
Ὑπάρχουν ἄνθρωποι, ποὺ δίχως νὰ τὸ ἀντιλαμβάνονται, δὲν φθάνουν ΠΟΤΕ στὴν ἀποδοχὴ τῆς ἀπωλείας καὶ παλλινδρομοῦν ἀνάμεσα στὰ προηγούμενα ἐπίπεδα. Αὐτὸ παρατηρεῖται κάποιες φορὲς στὸν θάνατο. Στὸν ξαφνικὸ θάνατο.
Αὐτὲς οἱ περιπτώσεις χρήζουν σημαντικῆς βοηθείας καὶ στηρίξεως ἀπὸ τὸ περιβάλλον τους. Συνέχεια →

Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά καταπιασΘοῦμε μέ κάποιον ἄνθρωπο πού κάνει πολλά γιά νά ζήσῃ;

Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά καταπιαστοῦμε μέ κάποιον ἄνθρωπο πού κάνει πολλά γιά νά ζήσῃ;Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις καὶ πάλι σὲ λίγο…
Σὲ πολὺ λίγο… Ὅπως κάθε βράδυ δῆλα δή…

Κι ἐμεῖς; Τί; Θά στρωθοῦμε ὅπως κάθε βράδυ ἐμπρός στίς ὀθόνες μας γιά νά ἐπιτρέψουμε στούς δημοσιοκάφρους νά μᾶς ἐμφυτεύσουν ἀκόμη μερικές προπαγάνδες; Ἤ μήπως ἐπί τέλους νά ἀντιδρούσαμε; Συνέχεια →

Ἰδιωτικός χῶρος ἡ πλατεία Συντάγματος;

 

Ἀθῆνα, Πλατεῖα Συντάγματος 2014…

Ἡ δημοσία ἔκφρασις (ὁ μουσουλμάνος πρέπει να προσεύχεται πέντε φορὲς τὴν ἡμέρα σὲ ὁποιονδήποτε ἰδιωτικὸ χῶρο, ἀρκεῖ νὰ εἶναι στραμμένος πρὸς τὴν Μέκκα) τῆς λατρείας τοῦ Ἰσλᾶμ, στὴν Κεντρικὴ πλατεῖα τῆς χώρας, ἔχει ἔνα καὶ μόνο μήνυμα:
Συνέχεια →

Ποῦ κατέληξαν τά ἐμβόλια τοῦ Ἀβραμοπούλου;

Στά σκουπίδια;
Στά ψυγεῖα;
Σέ ἐμᾶς; 
Σὲ ἐμᾶς δὲν κατέληξαν… Τοὺς ἔμειναν καὶ ἐπάσκισαν ἀρκετὲς φορὲς νὰ μᾶς τὰ φορτώσουν, ἀλλὰ δὲν τὸ ἐπέτυχαν.
Ἄρα; Ποῦ κατέληξαν;
Μήπως τούς ἄλλαξαν ὄνομα, ἡμερομηνίες καί …ἀντικείμενον καί τά διοχέτευσαν στήν ἀγορά τῶν ἐμβολίων ἀπό ἄλλην ὁδό; Συνέχεια →