Τὴν φωτογραφία τὴν «ἐτσίμπησα» ἀπὸ τὸν Κύρο.
Ὅμως, ἄν καὶ σκληρὴ ἡ εἰκόνα, ἀπεικονίζει οὐσιαστικῶς κάτι ποὺ ἤθελα ἐδῶ καὶ πολὺ καιρὸ νὰ θίξῳ…
Κι αὐτὸ ποὺ θέλω νὰ θίξω εἶναι τὸ αὐτονόητον…
Πόσες φορές ἐμεῖς συμπεριφερόμεθα μέ τέτοιον τρόπο πού νά ἀποδεικνύῃ πώς σεβόμεθα τά πάντα καί τούς πάντες;
Πόσες φορές ἐμεῖς συμπεριφερόμεθα ἀκριβῶς μέ αὐτόν τόν τρόπου πού θά θέλαμε νά μᾶς συμπεριφερθοῦν;
Πόσες συμπεριφορές μας ἀποπνέουν σεβασμό πρός κάθε πλάσμα τῆς Φύσεως, πρό κειμένου μετά νά ἀξιώνουμε μέ τήν σειρά μας ἀντίστοιχες συμπεριφορές; Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Τὸ χάδι.
Ὁ καθένας μας αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκη νὰ τὸν ἀγγίζουν καὶ νὰ τὸν ἀναγνωρίζουν οἱ ἄλλοι.
Ἡ ἀνάγκη αὐτὴ εἶναι βιολογικὴ καὶ ψυχολογική.
Ἡ δίψα γιὰ ἄγγιγμα μπορεῖ νὰ ἰκανοποιηθῇ μὲ χάδια…
Μία πράξις ποὺ σημαίνει ἀναγνώρισι τῆς παρουσίας τοῦ ἄλλου. Συνέχεια
Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά μάθουμε γιά τήν Σμύρνη τοῦ 1922;
Ὑπάρχουν κάποιες ἡμέρες, σὰν τὴν σημερινή, ποὺ δὲν μποροῦμε νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ τὶς μνῆμες μας.
Δὲν μποροῦμε νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ τὴν ῥίζα μας…
Τέτοιες ἡμέρες, στὴν δική μας ἱστορία, εἶναι πολλές… Πάρα πολλές…
Κι ἔχουμε πολὺ αἷμα νὰ θρηνήσουμε…. Συνέχεια
Ὁ ξεῤῥιζωμὸς ἀπὸ τὴν Μικρᾶ Ἀσία σακάτεψε τὸν Ἑλληνισμό.
Ὁ ξεῤῤιζωμὸς τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ἡ διακοπὴ τῆς διαχρονικῆς ἱστορικῆς του συνέχειας καὶ ἡ ὁλοκληρωτικὴ καταστροφὴ τῆς Ἰωνίας τῶν Ρωμαίων – Ρωμηῶν, ἄφησε ἀπ᾽ ἔξω ἀπὸ τὸ νεοσύστατο Ἑλλαδικὸ κρατίδιο τὰ 3/4 τῶν ἐδαφῶν, στὰ ὁποῖα ἐκατοικοῦσε ὁ Συνέχεια
Ἡ Pax Ottomanica. (ἀναδημοσίευσις)
Ἀναδημοσιεύω μερικὰ ἀφιερώματα γιὰ τὸ …«ἀγαπημένο μας ΕΛΙΑΜΕΠ» καὶ τὴν «ἱστορία τοῦ ΣΚΑΙ(γάιδαρο)» πρὸ κειμένου νὰ …φρεσκάρουμε τὴν μνήμη μας.
Pax othomanica νέος ὅρος! Τοῦ κυρίου Τατσοπούλου! (13ο λεπτό στὴν «νέα ἱστορία» τοῦ ΣΚΑΙ γιὰ τὸ 1821!)
Τελικῶς κύριε Τατσόπουλε καὶ κύριε Βερέμη, εἴχατε δὲν εἴχατε, μὲ βάλατε νὰ δῶ τὸ κύκνειον ἆσμα σας! «Ἡ γέννησις ἑνός ἔθνους» τὸ ἀποκαλεῖτε! Γιὰ νὰ δοῦμε ὅμως… Εἶναι πράγματι ἡ γέννησις ἑνὸς Ἔθνους ἤ μήπως εἶναι μόνον ἡ γέννησις μίας νέας ἱστορικῆς ἀπάτης….ποὺ ἁπλῶς, ὅπως τόσες καὶ τόσες ἄλλες, καταργεῖ τὴν ἱστορία;
Ξεκινῶ λοιπόν κύριε Τατσόπουλε ἀπό τὸ 4ο λεπτό τῆς «ἱστορικῆς» σας παρουσιάσεως! Συνέχεια
Ἡ εὐθύνη μας γιὰ τὴν γενοκτονία.
Ἡ λέξις γενοκτονία εἶναι μία πολὺ σκληρὴ λέξις, ποὺ δὲν χρειάζεται ἀναλύσεις καὶ ἐτυμολογίες.
Εἶναι μία λέξις ποὺ μᾶς κτυπᾶ κατ’ εὐθείαν στὴν καρδιά. Μᾶς ξυπνᾶ μνῆμες καὶ κάποιες ἄλλες φορὲς μᾶς γεμίζει πίκρα, ἄν καὶ ἔχουν περάσει τόσα χρόνια ἀπὸ τότε, ποὺ λογικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουμε ξεχάσει…
Μά πῶς νά ξεχαστῇ τόσο αἷμα, τόσος πόνος καί τόση βία πού ἐδέχθησαν οἱ παπποῦδες μας; Πῶς νά ξεχαστῇ τό ὅ,τι οἱ ἰθύνοντες ἀκόμη κυκλοφοροῦν ἐλεύθεροι καί τήν ἀρνοῦνται;
Πῶς νά ξεχάσουμε τό ὅ,τι κάποιοι δέν πλήρωσαν ἀκόμη; Συνέχεια