Τὴν Χαρὰ τὴν ζῶ ΟΛΟΚΛΗΡΟ!!!

Καὶ τὴν θλίψιν μισή.
Ὅταν μὲ εὑρίσκῃ μία χαρά, πρέπει, ὀφείλω, χρειάζομαι νὰ τῆς δίδω ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερο χῶρο γιὰ νὰ ἁπλωθῇ.
Κι ὅταν φθάνῃ ἡ θλίψις, πρέπει νὰ τὴν ἀποδομῶ ὅσο μπορῶ περισσότερο… Συνέχεια →

Τὸ σύνδρομο τῆς ἀρκουδο-ἀναῤῥιχήσεως.

Πολλοὶ ἄνθρωποι ὑποφέρουν ἀπὸ τὸ σύνδρομο τῆς ἀρκουδο-ἀναῤῥιχήσεως.

Ἀνεβαίνουν τὸ ἕνα βουνὸ μετὰ τὸ ἄλλο, ξεπερνοῦν κάθε ἐμπόδιο, κατακτοῦν δύσβατες βουνοκορφὲς ἀλλὰ δὲν μποροῦν νὰ χαροῦν γιὰ αὐτά ποὺ ἐπέτυχαν.

Παραμερίζουν τοὺς προσωπικούς τους θριάμβους, σὰν νὰ ἦταν κάτι ἐντελῶς ἀσήμαντο καὶ μετὰ ἀναρωτιούνται γιατὶ νοιώθουν τόσο ἄδειοι. Συνέχεια →

Εὐρωπαϊκὴ Παρακμή.

Ὁ τρέχων «πολιτισμός» τῆς Δύσεως ὀφείλει νὰ ὑποστῇ μιὰ θεμελιώδη ἀναμόρφωσι, χωρὶς τὴν ὁποία εἶναι καταδικασμένος, ἀργὰ ἢ γρήγορα, νὰ καταῤῥεύσῃ.
Αὐτὸς ὁ «πολιτισμός» ἔχει ὁλοκληρώσει τὴν πληρέστερη διαστροφὴ κάθε λογικῆς τάξεως πραγμάτων.
Μέσα στὸ βασίλειο τῆς ὕλης, τοῦ χρυσοῦ, τῆς μηχανῆς, τοῦ ἀριθμοῦ, δὲν ὑπάρχει πλέον οὔτε πνεῦμα, οὔτε ἐλευθερία, οὔτε φῶς.

Ἡ Δύσις ἔχει χάσει τὴν αἰσθήσι τῆς διοικήσεως καὶ τῆς ὑπακοῆς.
Ἔχει χάσει τὴν αἰσθήσι τῆς Δράσεως καὶ τῆς Ἐνατενίσεως. Ἔχει χάσει τὴν αἰσθήσι τῆς ἱεραρχίας, τῆς πνευματικῆς δυνάμεως, τῶν θεανθρώπων. Δὲν γνωρίζει πλέον τὴν φύσι. Συνέχεια →

Ἀντί τῶν εἰδήσεων καταπιανόμεθα καλλίτερα μέ κάποιον πού ἀγάπησε μίαν …πολυθρόνα;

Ἀντί τῶν εἰδήσεων καταπιανόμεθα καλλίτερα μέ κάποιον πού ἀγάπησε μίαν ...πολυθρόνα;Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις σὲ λίγο…
Ὅπως κάθε βράδυ δῆλα δή… Ἀκριβῶς στὴν ὥρα τους…
Ἀκριβῶς στὴν ὥρα ποὺ ξεκινᾶ νὰ ἐκφράζεται ἡ ἀνάγκη μας γιὰ ἡρεμία, ἐμφανίζονται τὰ νυκτερινὰ δελτία εἰσήσεων γιὰ νὰ ἐξακολουθήσουν τὴν λοβοτομή μας καὶ τὴν χειραγώγησίν μας…
Συνέχεια →

Τὸ θῦμα Ἕλλην ψηφοφόρος.

Ὁ Ἕλληνας ψηφοφόρος, θῦμα τῆς ἀνελέητης δικομματικῆς λοιμικῆς, ποὺ ἀκυρώνει κάθε κριτκὴ σκέψη καὶ τὸν σπρώχνει στὴν τάχα καλλίτερη ἐπιλογὴ.
Συνέχεια →

Νέα ἐκστρατεία παραπληροφορήσεως καὶ ἀποπροσανατολισμοῦ!!!

Εἴπαμε… Πρέπει νὰ ἀσχολούμεθα μὲ κάθε τὶ ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ τὰ πραγματικά μας προβλήματα. Δῆλα δὴ νὰ καταπιανόμεθα μὲ τὸ ἐὰν ὁ πισινὸς τῆς μίας εἶναι φαρδύτερος ἤ στενότερος ἀπὸ τὸν πισινὸ τῆς ἄλλης.
Νὰ χαζολογοῦμε μὲ τὴν μπᾶλα καὶ νὰ ἀγνοοῦμε, ἐπιδεικτικῶς, τὸ τὶ κρύβεται πίσω ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν φιέστα… Διότι ἐὰν δοῦμε τὶς πραγματικὲς εἰκόνες ἴσως καὶ νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς εἶναι εἰκόνες ἀπὸ τὸ …μέλλον μας!!!
Καὶ φυσικὰ νὰ ἀντιλαμβανόμεθα τὴν πολιτικὴ κατάστασιν καὶ τὰ νέα οἰκονομικὰ δεδομένα, ποὺ ΞΕΝΟΙ παράγοντες ἀποφασίζουν γιὰ ἐμᾶς, πρὶν ἀπὸ ἐμᾶς, περιοριστικῶς… Μόνον τὶς …αἰχμές τους  συνειδητοποιοῦμε… Ὄχι αὐτὰ ποὺ κρύβονται πίσω τους…

Ἡ συσκότισις τῆς σκέψεως, ἡ παραπληροφόρησις, ἡ προπαγάνδα, ὁ ἀποπροσανατολισμός, ὁ ἐμπαιγμός, ἡ παρὰ φύσιν ἐκπαίδευσις, καθὼς κι ἄλλα ἀνάλογα, εἶναι μερικὰ ἀπὸ τὰ μέσα ποὺ χρησιμοποιοῦν κάποιοι γιὰ τὴν καταστολή μας.
Καταστολὴ ὅμως πολλῶν ἐπιπέδων. Καταστολὴ ποὺ ξεκινᾶ ἀπὸ τὴν στιγμὴ τῆς γεννήσεώς μας καὶ φθάνει νὰ ὁλοκληρώνεται, λίγο πρὶν τὸν θάνατόν μας…
Καταστολὴ πνευματική: Συνέχεια →