Τόσες ἑβδομάδες ἀκούω, διαβάζω, μαθαίνω γιὰ τὶς δημοτικὲς ἐκλογὲς καὶ μία ἀπορία ἔχω.
Δέν ἔπρεπε κανονικῶς οἱ δημοτικές ἐκλογές νά ἐπαναληφθοῦν τόν Ὀκτώβριο; Τόν Ὀκτώβριο τοῦ 2010 δέν ἦσαν οἱ προηγούμενες;
Τί ἄλλαξε; Ποιός νόμος; Ποιά σύμβασις; Καί γιατί δέν γνωρίζω κάτι;
Καί τί ἐξυπηρετεῖ μία τέτοια ἀλλαγή; Θά ἐπαναλαμβάνονται Μάιο ἀπό ἐδῶ καί πέρα οἱ ἐκλογές ἤ θά ἐπανέλθουν στόν Ὀκτώβριο; Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Τὸ Πρωτόκολλον τῆς Κερκύρας.
Πολλὰ εἶναι αὐτὰ ποὺ δὲν μᾶς ἔχουν πεῖ… Περισσότερα ὅμως εἶναι αὐτὰ ποὺ μᾶς ἔχουν πεῖ …ἀνάποδα, διαστρεβλώνοντας τὰ ἱστορικὰ γεγονότα καί, καταληκτικῶς, διαβρώνοντας τὶς ἀντιλήψεις μας, τὸ ἦθος μας καὶ τὴν ταὐτότητά μας. Μὰ ἕνα ἀπὸ τὰ χείριστα ἱστορικὰ περιστατικὰ ἀποσιωπήσεως, διαστρεβλώσεως καὶ δηλητηριάσεως ἐθνικῆς συνειδήσεως εἶναι τὸ διαχρονικὸ κρατικὸ ἔγκλημα κατὰ τῆς Βορείου Ἠπείρου.
Συνέχεια
(Ἐν ὄψει τῶν ἐκλογῶν) Μαδῶντας τὴν μαργαρίτα
Ἀκόμη δὲν εἶχαν σβήσει τὰ πρῶτα χαμόγελα τῆς ἄνοιξης. Ὁ Εὐθύφρων, ὄχι ὁ ἀρχαῖος μάντις καὶ μαθητὴς τοῦ Σωκράτη, παλαιὸς καὶ ὁμήλικος φίλος περιπατοῦσε στὸ ἀλσύλλιο τῆς γείτονας περιοχῆς, ἕν μέσῳ αὐτοφυῶν ἐαρινῶν ἀνθέων. Κρατοῦσε λευκὴ μαργαρίτα, τὴν ὅποια μαδοῦσε μετὰ προσοχῆς καὶ ὑποτονθόρυζε (= κρυφομουρμούριζε) μονοτόνως, ὅπως οἱ Ἰνδοὶ τὴ λέξη «όμ», «όμ», κάποιον ἀσαφῆ ρηματικὸ τύπο.
Πέρασε ἀπὸ τὸ μυαλό μου ἁμαρτωλὸς ὁ ὑποτοπασμὸς (ὑπόνοια): «Βρὲ μπάς: Καὶ σ’ αὐτὴ τὴν ἡλικίαν;». Ἀλλὰ κατὰ τὸ παροιμιακόν. «ὁ ἔρως χρόνια δὲν κυττᾶ». Συνέχεια
Δημοκρατία.
Τί ἀκριβῶς εἶναι αὐτή ἡ δημοκρατία, πού μέ τόσο πάθος ὑπερασπίζονται οἱ περισσότεροι γύρω μας;
Εὔκολο… Πολὺ εὔκολο νὰ τὸ μάθουμε.
Στὴν λέξιν δημοκρατία ὁ Δημητράκος μᾶς ἐξηγεῖ:
«Δημοκρατία: πολίτευμα λαϊκῆς κυριαρχίας, ῥυθμίζον τὴν λειτουργίαν του ἐπὶ τῇ βάσει τῆς βουλήσεως τῆς πλειοψηφίας τοῦ λαοῦ.
Ἄμεσος δημοκρατία: καθ’ ἧν ὁ λαὸς ἀσκεῖ τὰ κυριαρχικά του δικαιώματα ἀπ’ εὐθείας ἐν συνελεύσει.
Ἔμμεσος δημοκρατία: καθ’ ἧν αἱρετοὶ ἀντιπρόσωποι τοῦ λαοῦ ἀσκοῦν τὴν κυριαρχίαν.
Μεικτὴ δημοκρατία: καθ’ ἧν ὑπάρχουν καὶ θεσμοὶ ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τοῦ λαοῦ ἀσκήσεως τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας.
Βασιλευομένη δημοκρατία: καθ΄ ἧν ὁ ἀνώτατος ἄρχων εἶναι αἱρετός.» Συνέχεια
Μήπως νά ἐπιτρέπαμε στόν σύντροφό μας νά εἶναι αὐτός πού εἶναι;
Ὅταν ἐρωτευόμαστε ἔναν ἄνθρωπο στὴν πραγματικότητα ἐρωτευόμαστε τὴν μοναδικότητά του, αὐτὸ τὸ ἐλεύθερο πέταγμά του, αὐτὴ τὴν ξεχωριστὴ μουσικὴ τοῦ πνεύματός του. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὀμορφιά του, ἡ ἐλευθερία του. Πολλὲς φορὲς ὅμως μέσα στὴν σχέσι ἀρχίζει κάποιος νὰ κάνει διάφορα πράγματα γιὰ νὰ ἐλέγξῃ τὸν ἄλλο, νὰ τὸν περιορίσῃ, νὰ τὸν ἀλλάξῃ καὶ ἔτσι νὰ κλείσῃ κάθε πόρτα πρὸς τὴν ἐγκαταλείψι. Μαζὺ μὲ αὐτὸ σταματάει καὶ ἡ ἐλευθερία. Ὁ ἄνθρωπος ἦταν ὄμορφος ἐπειδὴ ἤταν ἐλεύθερος, γιατὶ ἡ ἐλευθερία εἶναι συστατικὸ τῆς ὀμορφιᾶς. Συνέχεια
Πρέπει νὰ θεραπευτοῦμε διότι εἴμαστε …ἀσθενεῖς!!!
Επειδή στην Ελλάδα το 69% του πληθυσμού έχει συναίσθηση της παντοδυναμίας του Σιωνισμού, θέλουν να μας …θεραπεύσουν!!!
Μάλιστα όπως αναφέρει το ανεκδιήγητο LIFO ο Σαμαράς ήταν αυτός που …ανησύχησε με την «πάθησή» μας και δήθεν ζήτησε αυτός από τα σιωνιστικά όργανα την βοήθειά τους.
Είναι ΠΟΛΥ ΒΑΣΙΚΟ για το σύστημα να ΜΗΝ πιστεύουμε ούτε τα ίδια μας τα μάτια…. αν δεν θέλει το σύστημα.
Διαβάζουμε στο LIFO:
«Ο διευθυντής της ADL, Abraham H. Foxman, σημείωσε ότι τα ευρήματα για την Ελλάδα οδήγησαν ήδη τον πρωθυπουργό να απευθύνει πρόσκληση στην ADL, ώστε να συζητηθούν πιθανές θεραπείες.»
Συνέχεια