Ἔχει σχέσεις ἡ Σελήνη μέ τούς σεισμούς;

Τὸ παρακάτω ἀφορᾶ σὲ ἐπιστολή-ἐρώτημα ἀναγνώστου, πρὸς σεισμολόγο. (Σεισμοκαταγραφεύς μήπως;)
Τὸ ἐρώτημα εἶναι πολὺ σοβαρὸ καὶ ἔχει νὰ κάνῃ μὲ τὰ αἴτια τῶν σεισμῶν, κάτι ποὺ γενικῶς ἀδυνατοῦμε ὡς κοινοὶ θνητοὶ νὰ ἀντιληφθοῦμε, ἐφ΄  ὅσον θεωροῦμε τοὺς σεισμοὺς τυχαῖα γεγονότα καὶ δίχως μεταξύ τους ἐξάρτησιν.
Ἀλλά εἶναι πράγματι ἔτσι; Κι ἐάν ναί, τότε τί εἴδους συμπτώσεις εἶναι αὐτές πού καταγράφονται καί δημοσιεύονται πλέον; Συνέχεια →

Τὴν σώσαμε τὴν Πατρίδα παλληκάρια…

Ἐχθὲς τὸ βράδυ πῆγα νωρὶς γιὰ ὕπνο…
Δὲν εἶχα καὶ πολὺ μεγάλο ἐνδιαφέρον γιὰ τὸ ποδόσφαιρο καὶ ἰδίως γιὰ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὸ ποδόσφαιρον, ποὺ οὐσιαστικῶς δουλοποιεῖ ἕναν ἄλλον λαό. Τὸν λαὸ τῆς Βραζιλίας…
Σήμερα λοιπὸν τὸ πρωΐ διεπίστωσα πὼς ἡ Ἐθνικὴ Ὁμάς μας (;;;) ἐκέρδισε τὸν ἀγώνα ποὺ ἔδιδε ἐχθὲς τὸ βράδυ…
Ἐπίσης διεπίστωσα πὼς κατεκλείσθη ἡ Ὁμόνοια καὶ οἱ κεντρικοὶ δρόμοι τῶν πολιτειῶν μας ἀπὸ ἐνθουσιασμένους ὁπαδούς, ποὺ ὅρμηξαν νὰ πανηγυρίσουν, πανευτυχεῖς τὴν μεγάλη νίκη…
Συνέχεια →

Μέσα μας…

Ὅταν ἀναζητῶ τὶς ἀπαντήσεις στὰ ἐρωτήματά μου, ποὺ ἀφοροῦν στὸ ποῦ πρέπει νὰ στραφῶ, αὐτὲς οὐδέποτε θὰ μοῦ δοθοῦν ἀπὸ τοὺς ἄλλους. Ὅλες αὐτὲς οἱ ἀπαντήσεις ὑπάρχουν ἤδη μέσα μου.
Τὸ μόνον ποὺ χρειάζομαι εἶναι νὰ σταθῷ λίγες στιγμὲς καὶ νὰ ἀπομονώσῳ κάθε θόρυβο, πρὸ κειμένου νὰ ἐπικεντρωθῷ στὸν ἑαυτόν μου καὶ νὰ ἀκούσῳ τὴν φωνούλα ποὺ πάντα μοῦ ψιθυρίζει… Συνέχεια →

Ἡ πόλις μας εἶναι πλούσια καὶ σὲ ἀνθρώπους…

Ἀπὸ τὸν πλοῦτο τῶν Πάτρων:

Ἕνα ἀπὸ τὰ καλλίτερα σωζόμενα ἀντίγραφα τοῦ χρυσελεφάντινου ἀγάλματος τῆς Ἀθηνᾶς Παρθένου (ποὺ κοσμοῦσε τὸν Παρθενῶνα) καὶ ποὺ διατηρεῖ τὶς ἀνάγλυφες μορφὲς τῆς Ἀμαζονομαχίας, στὴν ἀσπίδα τῆς Ἀθηνᾶς, βρέθηκε σὲ ῥωμαϊκὴ βίλλα στὴν περιοχὴ τῶν Ὑψηλῶν Ἁλωνίων καὶ ἐκτίθεται στὸ Νέο Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο Πάτρων. Συνέχεια →

Αὐτοί μᾶς δικάζουν;

Κι ἔλεγα ἐγώ…
Τόσο …κουκούλωμα; Τόση ἀναισθησία; Τόση σιωπή;
Μά δέν τό γνώριζα; Ἀπὸ τότε ποὺ τοὺς ἔταξαν (καὶ τοὺς ἔδωσαν) ὅλα αὐτὰ ποὺ ἀναλογοῦν σὲ μισθοὺς πολιτικῶν, μία σιωπή, μία μούγκα, μία συνενοχή…
Τί εἴπαμε;
Συνέχεια →

Τὸ δόγμα τοῦ …«Ἐγώ»…!!!

ΚΑΘΟΜΑΙ ΚΑΙ ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ…
…πὼς ὁ ἄνθρωπος, ἐνῶ ἐξελίχθη στὰ βάθη τῶν αἰώνων τὸ πνεῦμα, ὁ νοῦς, ἡ σκέψις, ἡ λογικὴ καὶ ὄλες οἱ συναφεῖς καὶ συμπαθεῖς παρελκόμενες ἔννοιες, αὐτὸ ποὺ κατάφερε τελικὰ εἶναι νὰ δοξάσῃ καὶ νὰ ὑμνήσῃ τὸν πόλεμο, τὴν πεῖνα, τὴν δυστυχία, τὴν φτώχεια, τὸ ἔγκλημα, τὴν ἀναισθησία, τὴν καταῤῥάκωσι τῆς ἀνθρωπίνου ὑποστάσεως, τὴν ἀσέβεια στὸ φυσικό του περιβάλλον, τὴν ἀνηθικότητα σὲ ὄλες τὶς ἐκφάνσεις της, καθὼς καὶ ἔνα σωρὸ ἄλλα …κακούδια… Συνέχεια →