Δὲν θέλω νὰ σωθῷ ἀπὸ τοὺς τοκογλύφους ἐὰν γύρω μου ἡ κυρὰ Κατίνα ἤ ὁ κυρ-Μῆτσος ἤ ἡ Ἑλενίτσα θὰ ἐξακολουθήσουν νὰ φροντίζουν μόνον γιὰ τὸ δικό τους τομάρι. Τὸ εἶδα κι αὐτό… Μὲ τρόμαξε… Καὶ δὲν μοῦ ἀρέσει…
Τοὺς εἶδα κι αὐτούς, τοὺς ὅποιους, ἐπωνύμους κι ἀνωνύμους, νὰ δηλώνουν μὲ ὑπερηφάνια πὼς πρέπει νὰ σωθοῦν οἱ ἴδιοι κι ἄς πᾶν νὰ ψοφήσουν οἱ ἄστεγοι, οἱ πεινασμένοι, οἱ ἄνεργοι….
Ναί, δὲν θέλω νὰ σωθῷ ἐὰν εἶναι νὰ ἐπιβιώσουν ὅλα αὐτὰ τὰ σούργελα… Θέλω νὰ σβήσω μίαν στιγμὴ πρὶν ἀπὸ τὴν ὁριστικὴν …ἐπιβίωσίν τους.
Διότι αὐτὸς ὁ πλανήτης φτιάχτηκε γιὰ νὰ φιλοξενῇ τὰ Κατὰ Φύσιν ὄντα του κι ὄχι τὰ Παρὰ Φύσιν…
Ἄλλο ὁ καθημερινὸς ἀγὼν γιὰ τὴν ἐπιβίωσιν κι ἄλλο οἱ μαζικὲς ἐκκαθαρίσεις καὶ οἱ  γενοκτονίες…
Καὶ ναὶ μὲν οἱ διωγμοὶ καὶ οἱ γενοκτονίες συμβαίνουν, γιὰ τοὺς ὅποιους λόγους, ἀλλὰ ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ τῶν γενοκτονιῶν ἐπεβίωσαν ἀδικημένα πλάσματα, καταφέρνουμε σήμερα νὰ γνωρίζουμε γιὰ αὐτὲς ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸν πόνο ποὺ ἐπισύρουν.
Τὰ Κτήνη, καθὼς καὶ τὰ παραπαίδια τους, ἐπὶ τέλους πρέπει νὰ τιμωρηθοῦν. Καὶ ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ἀποφασίζουν πὼς ἡ δική τους ἐπιβίωσις εἶναι σημαντικοτέρα τοῦ Δικαίου, λανθάνουν… Κι ἐπεὶ δὴ λανθάνουν πρέπει νὰ τοὺς σταματήσουμε… Συνέχεια →