Πῶς ἀντιμετωπίζονται οἱ ἄστεγοι ἀπό μία πολιτεία;

Μέ σεβασμό;
Μέ ἀγάπη;
Μέ μέριμνα;

Μπᾶ… Ἔχουμε τὶς ΜΚΟ γιὰ αὐτό, ποὺ θησαυρίζουν ἀπὸ τὸν πόνο τῶν ἀστέγων, δίχως ὅμως νὰ τοὺς ἐνδιαφέρουν καὶ οἱ ἄστεγοι…

Ἀπὸ τὴν πολιτεία ὅμως, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ …εὐνοοῦνται ἀπὸ τὴν πολιτεία, οἱ ἄστεγοι εἶναι πληγή.
Ἡ πληγὴ ἤ θεραπεύεται ἤ …κόβεται.
Καὶ στὴν παρούσα περίοδο ἡ …πληγὴ πρέπει νὰ κοπῇ!
(Νὰ ἔχουν βρὲ παιδιὰ καὶ οἱ ΜΚΟ κάτι νὰ τσιμπήσουν…!!! Ἀπὸ τὰ …περισσεύματα φυσικά!) Συνέχεια →

Ἡ «Ἑλλάς » τῶν προδοτῶν.

Ἀπὸ τὴν μία μεριὰ στὴν Θράκη βασιλεύουν πλέον, ἐπισήμως, οἱ «Γκρίζοι» Λύκοι, κι ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ οἱ Ἕλληνες διώκονται.
Ἀπὸ τὴν μία μεριὰ ἔχουμε ἕνα …«κράτος» ποὺ γκρεμίζει κατοικίες πραγματικῶν Ἑλλήνων, κι ἀπὸ τὴν ἄλλην ἔχουμε τὸ ἴδιο κράτος νὰ περιφρουρῇ τουρκικὰ νεκροταφεῖα, ἀλβανικὲς πλατεῖες καὶ σκοπιανὰ σχέδια ἀρπαγῆς τῆς Θεσσαλονίκης. Συνέχεια →

Ποιά ἡ μέθοδος κατασκευῆς αὐτοῦ τοῦ ἀγγείου;

Αὐτὸ τὸ βάζο εὑρίσκεται στὸ μουσεῖο τοῦ Καΐρου καὶ εἶναι χιλιάδων ἐτῶν.

Κυττάζοντάς το δὲν βλέπουμε κάτι τὸ ἀξιοπερίεργο.

Κι ὅμως…
Εἶναι ἔνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ἀρχαιολογικὰ μυστήρια. Συνέχεια →

Κι ὅταν μαζεύονται τὰ ἀδιέξοδα…

Πάντα ὑπάρχει διέξοδος…
Ἁπλῶς ἐμεῖς, ὅταν εἴμαστε πιεσμένοι, ἀδυνατοῦμε νὰ τὴν δοῦμε…
Καὶ τότε χρειάζονται ..δραστικὰ μέτρα!!!

Παίρνουμε βαθειὲς ἀνάσες…
Σηκωνόμαστε, ντυνόμαστε μὲ ὄμορφα ῥοῦχα καὶ βγαίνουμε ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι μας.
Πηγαίνουμε σὲ μία πλατεία, σὲ ἕνα πάρκο, ἤ ἁπλῶς περπατᾶμε ἔτσι, μέσα στοὺς δρόμους. Συνέχεια →

Ἔξω ἀπὸ τὸ κουτί…

Γιὰ νὰ κάνουμε ὁποιανδήποτε ἀλλαγὴ πρὸς τὸ καλλίτερο, αὐτὸ ποὺ ἀληθινὰ χρειάζεται εἶναι νὰ βγοῦμε ἔξω ἀπὸ τὸ κουτί.
Τὸ κουτὶ ἀντιπροσωπεύει τὰ ὅρια, τὸ οἰκεῖο καὶ τὴν ζωὴ ὅπως τὴν προσδιορίζουμε.

Τὰ τοιχώματα τοῦ εἶναι φτιαγμένα ἀπὸ φόβο καὶ ψευδαισθήσεις καὶ γι αὐτὸ δὲν εἶναι ἀληθινά. Συνέχεια →

Συλλογικά…

Ῥέ παιδιά τί γίνεται;
Ὁ Θεοχάρης, λένε οἱ «λογικοί», ἐφάρμοζε ἁπλᾶ τοὺς νόμους, ὡς ἐκ τούτου, λίγη εὐθύνη ἔχει.

Τελικὰ ὁ ὅρος «ἀτομικὴ εὐθύνη»  ἔχει χαθεῖ ὁλοσχερῶς σὲ αὐτὴ τὴν ὑπέροχη σοβιετικὴ χώρα.
Ἔχουμε περάσει ἀνεπιστρεπτὶ στὴν κομμουνιστικῆς ἐμπνεύσεως συλλογικὴ εὐθύνη, σὲ κάθε ἔκφανση τῆς ζωῆς μας. Συνέχεια →