Μὰ ἕνα θυμᾶμαι πάντα…

Νὰ ἀγαπῶ καὶ νὰ σέβομαι, κάτω ἀπὸ οἱεσδήποτε συνθῆκες, τὸν ἑαυτόν μου.
Πρῶτα κι ἐπάνω ἀπ΄ ὅλα ἐκτιμῶ αὐτὸ ποὺ ἔχω, ποὺ εἶμαι, ποὺ ἔγινα…
Τιμῶ τὸ ἐχθές μου καὶ τὸ ἀνασκαλεύω συχνά, διότι μέσα ἀπὸ ἐκεῖ πηγάζει ἡ ὁποία μου σοφία. Συνέχεια →

Ἀσκούμενοι σὲ πράξεις θαῤῥαλέες γινόμαστε θαῤῥαλέοι.

Ἀσκούμενοι σὲ πράξεις μετριοπαθεῖς γινόμαστε μετριοπαθεῖς καὶ ἀσκούμενοι σὲ πράξεις θαρραλέες γινόμαστε θαρραλέοι… Συνέχεια →

Ἀντίδοτο στόν μαρασμό

Εἰλικρινά, αὐτό πού μέ φοβίζει στόν παρόντα καιρό δέν εἶναι ἡ οἰκονομική κρίση, ὅσο ὁ νεανικός μαρασμός καί ὁ «ξεχαρβαλισμός» (ἄς μοῦ συγχωρεθεῖ ὁ νεολογισμός). Βλέπω τούς νέους μαραμένους, μερικούς μανιασμένους καί κάποιους –λίγους εὐτυχῶς– παντελῶς ξεσαλωμένους. Εἶναι αὐτοί πού τρῶνε ὡς ἐπιδόρπιο τά «Σταφύλια τῆς Ὀργῆς» τοῦ Στάινμπεκ (ἄν τόν ἔχουν ἀκουστά) καί πού προσπαθοῦν τήν κάθε δύσκολη ἡμέρα μας νά τήν κάνουν «dies iroe» (= ἡμέρα ὀργῆς) καί καταστροφῆς. Ὡσάν διά τῆς καταστροφῆς θά προκύψει ἡ σωτηρία! Συνέχεια →

Ἀντί τῶν εἰδήσεων καταπιανόμεθα μόνον μέ ἕναν …Τίμιο;

Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις κι ἀπόψε… Σὲ λίγο…
Ξεκινᾷ δῆλα δὴ σὲ λίγο τὸ μαρτύριον τῆς …σταγόνας!
Λίγο λίγο, κάθε βράδυ καὶ λίγο περισσότερο, μᾶς «πείθουν» γιὰ τὸ πόσο ἀνίκανοι εἴμαστε νὰ σκεφθοῦμε μόνοι μας, γιὰ τὸ πόσο συνυπεύθυνοι εἴμαστε στὰ ἐγκλήματα, γιὰ τὸ πόσο ἀνίκανοι εἴμαστε στὸ νὰ αὐτοδιοικηθοῦμε…
Λίγο λίγο… Κάθε βράδυ καὶ λίγο περισσότερο… Συνέχεια →

Χωρὶς πολλὰ λόγια (γιὰ τὴν Οὐκρανία).

9 Μαρτίου 2014.
Ἀπὸ τὸ ἀεροδρόμιο τοῦ Κιέβου «Борисполь» (Kyiv Boryspil International Airport) τὴν νύχτα ποὺ πέρασε, οἱ σημερινοὶ «κυβερνῆτες» τῆς Οὐκρανίας ἐφόρτωσαν ἐσπευσμένα ὁλόκληρο τὸ ἀπόθεμα χρυσοῦ τῆς Οὐκρανίας σὲ ἀεροπλάνο τράνζιτ καὶ τὸ ἔστειλαν στὶς ΗΠΑ.

Συνέχεια →

Ποία ἡ γνώμη του διά τούς …Πτολεμαίους;».

Ἐκ τῶν συμβουλῶν τῆς γιαγιᾶς Ἀννούσκας:
«Κορίτσια μου γλυκά! Ἂν κανένας κύριος σᾶς δηλώσει ὅτι σᾶς ἀγαπᾶ σὰν πατέρας σας, ἢ σὰν ἀδελφός σας, πλακῶστε τον στὴν ἀρχαίαν ἱστορίαν. Συνέχεια →