Τί νά τό κάνω λοιπόν πού ἔχουμε τεχνολογία;
Εἶναι πολιτισμός ἡ τεχνολογία;
Εἶναι αὐτό πού χρειαζόμεθα πραγματικά;
Τό ὅ,τι ἔχω πλυντήριο καί δέν πλένω σέ σκάφη, μέ ἔχει κάνει καλλίτερη σάν ἄνθρωπο; Μήπως πιό εὐτυχισμένη;
Τό ὅ,τι δέν καβαλῶ τόν γάιδαρο ἀλλά τό αὐτοκίνητο μήπως μοῦ ἔχει λύσῃ προβλήματα; Ἀκόμη δοῦλος δέν εἶμαι;
Τό ὅ,τι βλέπω τήν Γῆ ἀπό τήν Σελήνη μήπως μέ ἔκανε ἐπί τέλους Τέλειο καί κατ’ ἐπέκτασιν θεό; Ἤ μήπως μέ κάνει περισσότερο μικρό καί ἀσήμαντο; Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Μὲ τὸ σκεπτικὸ τοῦ καραφλοῦ πιτσαδόρου…
Τέσσερις ἐκδοχὲς τοῦ τέρατος καὶ μία κηδεία.
«Ο ύπνος της λογικής γεννάει τέρατα»
Γκόγια
Πρώτη εκδοχή:
Μόνο δύο κατασκηνωτές επιβίωσαν. Το τέρας εξόντωσε όλους τους άλλους με φρικιαστικές μεθόδους –όσο και θεαματικές. Εκείνοι οι δύο, που ήταν και οι πιο όμορφοι, κατάφεραν να παγιδεύσουν το τέρας στην κουζίνα και -καθώς εκείνο πήγαινε να φτιάξει τοστ- του έστησαν μια παγίδα με μαργαρίνη. Το τέρας γλίστρησε και πέφτοντας έσπασε το κεφάλι του.
«Ήταν πολύ εύκολο τελικά», λέει η κοπέλα. Συνέχεια
Ὁ ἀρχαιότερος μετεωλογικὸς καὶ ὡρολογικὸς σταθμὸς παγκοσμίως εἶναι οἱ Ἀέρηδες.

O Πύργος των Ανέμων ή Ωρολόγιο του Ανδρονίκου του Κυρρήστου.
Πόσες φορές δέν ἔχουμε περάσει ἀπό αὐτήν τήν γειτονιά τῶν Ἀθηνῶν;
Πόσες ἀπό αὐτές ὅμως ἔχουμε σταθεῖ γιά νά παρατηρήσουμε, νά θαυμάσουμε καί νά διδαχθοῦμε ἀπό τά μνημεῖα;
Περιφρονημένα κι αὐτά, ὅπως κι ὅλα τὰ ἄλλα, ἀπὸ τὴν πλειοψηφία τῶν κατοίκων τοῦ Ἑλλαδοκαφριστᾶν.
Μὰ ἔχει τόσα νὰ μᾶς πῇ… Κι ἄλλα τόσα νὰ μᾶς μάθῃ… Συνέχεια
Εἶναι τό βιβλίο πράγματι τό καλλίτερο δῶρο;
Γιὰ ἐμέναν προσωπικά, ναί. Φροντίζω πάντα νὰ προσφέρω βιβλία στοὺς φίλους μου, ἀλλὰ ὑπῆρξαν καὶ στιγμὲς ποὺ τὴν …ἐπάτησα.
Κάποτε, σὲ μίαν ἐπίσκεψι σὲ συγγενικό μου σπίτι, ποὺ δὲν εἶχαν καὶ τόση ἀγάπη πρὸς τὸ διάβασμα, προσέφερα ἕνα πολὺ σημαντικὸ βιβλίο.
Ξέρετε τί ἔπαθα; Μόνον ποὺ δὲν μοῦ τὸ ἐπέταξαν στὸ κεφάλι. Γιὰ τοὐλάχιστον δεκαπέντε λεπτὰ ἐμουρμούριζαν οἱ οἰκοδεσπότες, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἠλίθιο δῶρο μου.
Δὲν τοὺς ἐνδιέφερε τὸ θέμα τοῦ βιβλίου. Τοὺς ἐνοχλοῦσε ποὺ ἦταν βιβλίο. Βιβλία στὸ σπίτι τους δὲν χωροῦσαν. Συνέχεια
Ἕνα μαθηματικὸ ἀριστούργημα πίσω ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ γλῶσσα!
Ἑλληνικὴ γλῶσσα… Ἀμήτωρ….
Γλῶσσα μὲ λογική… Γλῶσσα τῆς μουσικῆς… Γλῶσσα τῶν μαθηματικῶν…
Τί κι ἐάν οἱ πολέμιοί της θέλουν νά μᾶς πείσουν γιά τό ἀντίθετον; Τί σημασία ἔχει;
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς κάποια πράγματα ἔχουν δημιουργηθῇ γιὰ λίγους…
Μποροῦν ὅλοι νά ζωγραφίσουν θεϊκά; Μποροῦν ὅλοι νά τραγουδήσουν ἀγγελικά; Μποροῦν ὅλοι νά χορέψουν μαγικά;
Ὄχι… Δὲν μποροῦν… Θὰ μποροῦσα νὰ γίνω πολὺ καλὴ ζωγράφος, ἐὰν θὰ εἶχα τοὺς καλλιτέρους διδασκάλους, ἀλλὰ οὐδέποτε θὰ μποροῦσα νὰ γίνω Ἐλ Γκρέκο ἤ Ντὰ Βίντσι. Οὔτε ἡ καλλίτερη χορεύτρια τοῦ πλανήτου θὰ μποροῦσα νὰ γίνω. Οὔτε ἡ πιὸ μελωδικὴ τραγουδίστρια… Συνέχεια


