«Εἴμαστε Φύσει ἀριστεροί!»

Συζητοῦσα λοιπὸν σὲ μίαν παρέα, ἐκεῖ, στὴν ἀγαπημένη μου παραλία, γιὰ ὀδοντιάτρους.
Κάποιος, δάσκαλος ἐδήλωνε, ἐπετάχθη (ὡς πορδή) κι ἔπιασε νὰ μᾶς περιγράφῃ τὴν γνωριμία του μὲ μίαν ὀδοντίατρο, ἐξαιρετικὴ ἀλλὰ κυρίως οἰκονομική. Πάρα πολὺ οἰκονομική! Μὰ πάρα πάρα πολύ! Κι ἀπὸ ἀποτέλεσμα…!!! Τὸ καλλίτερον!
«Εἶναι βλέπετε …συντρόφισσα!!! Κι ἐμεῖς πᾶμε μόνον σὲ αὐτὴν διότι εἴμαστε Φύσει ἀριστεροί!!!»…

Καλά… Καρπούζι ἔτρωγα… Μέ φαντάζεσΘε τό τί ἔπαθα; Ὅλα τὰ κουκούτσια, ἔτσι ξαφνικά, ἐκατευθύνθησαν πρὸς τὸ …στομάχι μου!!! Ἄκου «Φύσει ἀριστεροί»!!! Ἐὰν εἶναι δυνατόν!

Συνέχεια →

Πῶς παρεδόθη τὸ ὂνομα τῆς Μακεδονίας μας(!!!) ἀπό τοὺς προσκόπους;

Πάλι οἱ πρόσκοποι… Σὲ ἀνάπτυξιν σήμερα τὰ ἒργα τους… Δυστυχῶς εἶναι ἀλήθεια. Τὸ παρακάτω κείμενον ἐστάλη σὲ 200 ἐφόρους τὸ 1994 καὶ σὲ ΟΛΑ τὰ πολιτικά κόμματα!!! Ἡ Πολ. Ἂν. μάλιστα, ποὺ ἐκόπτετο περισσότερον γιὰ τὰ θέματα τῆς Μακεδονίας, ἐβουβάθη ἐν τελῶς!!!

200 ἒφοροι καὶ τὸ ζήτημα ἒσβησε…. 

Ποῦ εὑρίσκεται σήμερα τὸ ἒγγραφο; Πόσες σφραγῖδες φέρει ἐπάνω του ὡς ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΝ;;;;;

Φιλονόη Συνέχεια →

Περὶ ἀφελληνισμοῦ τῆς Ἑλλάδος

Αγοράζεις σπίτι στην Ελλάδα ;; πάρε και μερικές άδειες παραμονής ως δώρο ..

Συνέχεια →

Πάει, μᾶς τελειώνει καὶ τὸ στέγαστρο…

Αὐτὸ τέλος πάντων ποὺ τὸ εἶπαν στέγαστρον ἀλλὰ παρέμενε μία σιδεριά.. Ἤ ὀρθότερα, πολλὲς σιδεριές…
Νά πῶ πόσο χαίρομαι; Λίγο εἶναι…
Γενικῶς, αὐτὰ τὰ περὶ Καλατράβα πολὺ μὲ εἶχαν ἐκνευρίσῃ….
Θεωροῦσα ἀπαράδεκτο νὰ πληρώσουμε τόσα λεφτὰ σὲ μία βλακεία. Διότι περὶ βλακείας πρόκειται. Δὲν εἶναι θέμα αἰσθητικῆς ἀλλὰ ἀνάγκης.
Ποιά ἦταν ἡ ἀνάγκη μας νά ἔχουμε ἕνα τέτοιο κατασκεύασμα; Γιά νά τό βλέπουμε ἤ γιά νά τό ἐπιδεικνύουμε; Διότι οὔτε τὸ βλέπουμε οὔτε τὸ ἐπιδεικνύουμε. Ἐὰν συνυπολογίσουμε πὼς τὰ περισσότερα ἀθλητικὰ κέντρα κλείνουν ἤ καταῤῥέουν, τότε μεγαλώνει ἀκόμη περισσότερο ὁ ἐκνευρισμός.
Διότι γιὰ νὰ δικαιοῦσαι καὶ νὰ ἔχῃς τέτοιου εἴδους στέγαστρα δὲν πρέπει νὰ χρωστᾶς. Ἐφ΄ ὅσον χρωστᾶς δὲν σοῦ χρειάζονται. Μένεις μὲ τὰ ὅσα ἔχεις καὶ Συνέχεια →

Πόσο ὀρθόδοξη εἶναι ἡ «Ὀρθοδοξία»;

 Θα κάνω μια μικρή εισαγωγή κατ’ αρχάς, αναλύοντας τη λέξη ”ορθοδοξία”, απαγκιστρωμένη από τη θρησκευτική έννοια που της έχει προσδοθεί, αστόχως κατ’ εμέ. Είναι εύκολα αντιληπτό, πως η λέξη είναι σύνθετη και τα δύο συνθετικά από τα οποία συντίθεται, είναι οι λέξεις: «ορθός/η» και «δοξασία/δοξάζω». Το «ορθός/η», όλοι γνωρίζουμε τι σημαίνει κυριολεκτικώς. Ενίοτε όμως, χρησιμοποιείται και μεταφορικώς, για να προσδώσει μια ορθολογιστική και λογική ιδιότητα. Θα το επεξηγήσω με ένα μικρό παράδειγμα. Ας εξετάσουμε τη φράση «ορθά μιλάς», προφανώς και δεν μπορεί να εννοούμε πως κάποιος μιλάει ορθά, δηλαδή υπό γωνία 90 μοιρών, και πως θα γινόταν άλλωστε; Άρα, εννοούμε πως μιλάει με επιχειρήματα λογικά τεκμηριωμένα, ορθολογιστικά, λέγοντας πως κάποιος ομιλεί ορθά.

 Εν συνεχεία, θα αναφερθώ στο δεύτερο συνθετικό, τη λέξη «δοξα».  Καθώς δεν γνωρίζω επακριβώς την ετυμολογία της λέξεως, απευθύνθηκα σε ανθρώπους αρμοδίους επί του θέματος. Παραθέτω την απάντηση που έλαβα:

Συνέχεια →