Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι μέσα στους παγετώνες της Εποχής των Αλαζόνων. Στέκονται όλοι σε μια στάση λεωφορείου κι ας γνωρίζουν ότι η γραμμή «Ελπίδα-Όνειρο» έχει καταργηθεί προ πολλού. Έχουν την περίεργη εμμονή να βγαίνουν από το σπίτι τους και να μην κρατούν ποτέ ομπρέλα ακόμα και αν το σύστημα βρέχει τόσο άδικο που σε τρυπάει μέχρι το μεδούλι. Πάντα στην μια τους τσέπη έχουν το εισιτήριο, που χρόνια ένας εισπράκτορας της Εντιμότητας δεν βρέθηκε να τους το ακυρώσει.
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Τὸ πραγματικὸ σὸκ θὰ ἦταν ὅταν θὰ συναντοῦσαν ἀ-ντοπάριστο ἀθλητή.
Ἤθελα νὰ ἤξερα τὴν λογική, (λέμε τώρα…!!!) τῶν δημοσιοκάφρων, τῶν διοργανωτῶν, τῶν ὑπευθύνων κάθε ἀθλητικῆς διοργανώσεως, ποὺ τοὺς κάνει νὰ «πέφτουν ἀπὸ τὰ σύννεφα» κάθε φορὰ ποὺ ἀνακαλύπτουν κάποιον ἀθλητὴ «ντοπαρισμένο». Ἀλήθεια, σέ γυάλα τούς ἔχουν ἤ ἔτσι τούς ἔχουν πῇ νά κάνουν;
Διότι στὴν πραγματικότητα, τὸ πράγματι ἀξιοπερίεργον, θὰ ἦταν τὸ νὰ ὑπάρχῃ κάποιος ἀθλητὴς ποὺ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ «ΝΤΟΠΑΡΙΣΜΕΝΟΣ»!!!
Νὰ καὶ ἡ ὑποχρεωτικὴ στείρωσις.
Νά πῇ κάποιος πώς δέν τά γνωρίζαμε;
Νά ἰσχυριστοῦμε πώς δέν μᾶς εἶχαν ἐνημερώσῃ;
Νά μᾶς πιάσῃ ὁ πανικός καί νά μᾶς σηκώσῃ;
Ὄχι, τίποτα δὲν ἀλλάζει πλέον.
Τὸ ἀνθρώπινον εἶδος πρέπει, μὲ τὴν μορφὴ ποὺ ὑφίσταται, νὰ καταστραφῇ καὶ νὰ ἀντικατασταθῇ ἀπὸ ἄλλο, πιὸ ὑπάκουο, πιὸ συμβατὸ μὲ τὸ νὰ ὑπακούῃ στὶς ἐντολὲς καὶ ὁπωσδήποτε πιὸ ἐλεγχόμενον.
Ἐὰν ἀντιδράσουμε, ποὺ ἀντιδροῦμε, θὰ μᾶς πάρῃ καὶ θὰ μᾶς σηκώσῃ.
Συνέχεια
«Ἄφησέ με… Πρέπει νὰ κατεβῶ μόνος μου!»
Ὁ κυρ-Ἀποστόλης εἶναι γύρω στὰ ἐνενήντα.
Πρὸ δύο-τριῶν ἐτῶν τὸν κτύπησε ἕνα αὐτοκίνητο, σὲ κεντρικὸ σημεῖο τῆς πόλεως, τὸν πέταξε στὸ ἀντίθετον ῥεῦμα κυκλοφορίας καὶ ὅλοι πιστέψαμε πὼς πάει ὁ κυρ-Ἀποστόλης. Μᾶς τελείωσε.
Σπασμένη λεκάνη, πόδι, χέρι…
Σιγά… Ὁ γέρος ξέρουμε, ἤ ἀπὸ πέσιμο θὰ πάῃ ἤ ἀπὸ …χέσιμο.
Τί λέτε καλέ πού θά πήγαινε ὁ κυρ Ἀποστόλης ἔτσι εὔκολα;
Κατὰ πῶς τὰ λέει κι ὁ ἴδιος, θὰ μᾶς θάψῃ ὅλους…
Συνέχεια
Ἄς γνωρίσουμε τὴν μαργαρίνη.
Μια φορά και ένα καιρό όλες οι οικογένειες διατηρούσαν τις δικές τους «οργανικές» αγελάδες, που έβοσκαν οργανικό χορταράκι, και οι ιδιοκτήτες τους χρησιμοποιούσαν τα «δώρα» τους στη καθημερινή διατροφή τους.Έπιναν το γάλα τους, έβγαζαν τη κρέμα και έφτιαχναν βούτυρο. Πέρα από την εξαιρετική θρεπτική αξία αυτών των τροφών είχαν και απίστευτη γεύση. Γεύση που πιθανόν πολύ λίγοι από εμάς έχουμε δοκιμάσει στη ζωή μας.
Ποιοί εἶναι οἱ πραγματικοί Τοῦρκοι;

Ἐπάνω Μογγόλος τουρκαλᾶς, ὅπως ἤλθε ἀπὸ τὴν Μογγολία.
Κάτω, αὐτὸς ποὺ εἶναι ὁ σημερινὸς Τοῦρκος. Συνέχεια