Ἡ ἱστορία μὲ τὴν μετονομασία τῶν ὁδῶν, τῶν σταθμῶν, τῶν σηράγγων κλπ εἶναι εὔκολη.
Ὅταν ἐγκαθιδρυθῇ στὴν Ἑλλάδα βαθεμένη καὶ πλατεμένη δημοκρατία, οὐγκαρτιανῆς ὑφῆς καὶ χαρακτῆρος (μικρᾶς διαρκείας πάντα καὶ ὄχι παραπάνω ἀπὸ 100-120 ἔτη) αὐτοὶ οἱ σταθμοὶ θὰ μετονομασθοῦν ἄμεσα.
Ὁ μὲν πρῶτος σὲ σταθμὸ «Σολωμοῦ-Ἰσαάκ», ὁ δὲ δεύτερος σὲ σταθμὸ «Κατσίφα».
Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Δὲν πάει ὅπου κι ὅπου ἡ προεδρία…
Ὅταν βλέπω τὸν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας καὶ παρευρίσκεται σὲ ἀποκαλυπτήρια μνημείου κάτι μέσα μου μοῦ λέει πὼς κάτι ὕποπτο συμβαίνει.
Δὲν πάει ὅπου κι ὅπου ἡ προεδρία.
Διαρκής, διαχρονικὴ καὶ μόνιμος ἀσυλία
Πάντα ἀσυλία εἶχαν ὅλοι οἱ πρωθυπουργοί.
Συνέχεια
Διαρκῶς θὰ διογκώνεται (καὶ ΝουΔουλικὰ) ὁ ἐποικισμός…
Ὡς γνωστόν, τὰ πλεῖστα τῶν τΣΥΡΙΖΑιοπάνων, ἦσαν ἐμπλεκόμενα, ἄμεσα ἢ ἔμμεσα, μὲ διάφορες Μ.Κ.Ο. δουλεμπορίας καὶ ἐκμεταλλεύσεως κατακαϋμένων τοῦ πλανήτου. Διότι ἡ μπίζνα αὐτὴ πρέπει πρῶτα νὰ ὑποστηρίζεται ἀπὸ τὸ (φερόμενο ὡς) κράτος, πρὸ κειμένου νὰ ἔχουν λόγους οἱ (φερόμενοι ὡς) κρατικοὶ λειτουργοὶ νὰ τσιρίζουν κατὰ τῶν «ῤατσιστῶν», τῶν «φασιστῶν» καὶ τῶν «ἐθνικισταράδων». Ἂλλως τε δίχως κέρδος κέρατα δὲν ἔχει…
Συνέχεια
Ἡ διαπόμπευσις τοῦ κλέπτου
Ἡ κατοχικὴ πείνα οὐδέποτε ἔγινε συλλογικὴ μνήμη στὴν μεταπολεμικὴ Ἑλλάδα, ἀφοῦ ἀντ΄ αὐτοῦ προτιμήθηκε ὁμοθύμως καὶ διακομματικὰ ἡ ἐθνικὴ σιωπή. Ἴσως, γιατί ἡ πείνα δὲν ξεχώριζε κοινωνικὲς τάξεις. 
Ὁδηγὸς κυκλοφορίας στὴν χώρα τῶν μητσοτάκηδων
– Ἀγκάπι μου, I will arrive at Athens airport tomorrow, would you please give me directions?….
Oh it’s easy honey…
Θὰ φθάσης στὸ ἀεροδρόμιο Ἐλευθέριος Βενιζέλος, θὰ πᾶς στὸν σταθμὸ τοῦ ἀεροδρομίου μὲ τὸ ὄνομα «Μαρίκα Μητσοτάκη», θὰ πάρης τὸν προαστιακὸ καὶ θὰ κατεβῆς στὴν διασταύρωση μὲ τὴν γραμμὴ τοῦ Μετρὸ «Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης», στὴν συνέχεια θὰ περάσης τὶς στάσεις, «Μαρέβα Γκραμπόφσκι», «Ντόρα Μητσοτάκη-Μπακογιάννη» , «Ζιουῦ ἒντ Ντιὸν» καὶ θὰ κατεβῆς στὴν στάση «Ἀλεξία Μπακογιάννη».
Συνέχεια