Ἡ ἐπιλογή μας νὰ δοῦμε τὸν κόσμο μας μὲ σεβασμό, ἤ ὄχι, εἶναι κάτι ποὺ ξεκινᾶ καὶ τελειώνει ἀπὸ ἐμᾶς καὶ καταλήγει σὲ ἐμᾶς.
Παραμένοντας μέρος αὐτοῦ τοῦ κόσμου κι ἐμεῖς, ὅπως φυσικὰ καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι γύρω μας, καθὼς ἐπίσης καὶ κάθε μικρό, σημαντικὸ ἢ ἀσήμαντο δημιούργημα αὐτοῦ τοῦ κόσμου, συν-λειτουργοῦμε ἅπαντες πρὸς μίαν καὶ μόνον κατεύθυνσιν: τὴν τελεία λειτουργία τοῦ κόσμου μας. Συνέχεια
Ὅσο ἐμεῖς σκύβουμε, διαρκῶς καὶ περισσότερο, τόσο περισσότερο οἱ μπότες τῶν δυναστῶν μας θὰ μᾶς συνθλίβουν. Ὅσο ἐμεῖς προσαρμοζόμεθα σὲ νέα, διαρκῶς στενότερα, ὅρια, τόσο αὐτὰ διαρκῶς θὰ στενεύουν. Κι ὅσο ἐμεῖς σιωποῦμε ἀπὸ φόβο, τόσο αὐτὸς ὁ φόβος θὰ πολλαπλασιάζεται μὲ ὅλους τοὺς τρόπους.
Συνέχεια
Δυστυχία μας ἐὰν ἀναμένουμε ὅλες τὶς παγκόσμιες ἑορτὲς γιὰ νὰ θυμηθοῦμε κάτι, ποὺ ὀφείλαμε κάθε στιγμὴ νὰ ἔχουμε ζωντανὸ στὴν ζωή μας.
Δυστυχία μας ἐὰν ἀπαιτεῖται νὰ …προγραμματιζόμεθα γιὰ τὸ ἐὰν θὰ ἑορτάσουμε τὰ αὐτονόητα.
Ἡμέρα παιδιοῦ, μητέρας, πατέρα, λουλουδιοῦ, χαλβᾶ, τραπεζίτου… Συνέχεια
Ἢ νὰ πολεμήσουμε ἢ νὰ προσκυνήσουμε.
Συνέχεια
Ἡ ἀναζήτησις Ἐλευθέρων Ἀνθρώπων εἶναι μία ἐνστικτώδης κίνησις ποὺ ἐπαναλαμβάνει κάθε συνάνθρωπός μας, ὅπου κι ἐὰν εὑρίσκεται. Ἴσως νὰ διαβιῇ, νὰ συναναστρέφεται καὶ νὰ ἐργάζεται σὲ ὅλην τὴν ζωή του, ὁ κάθε ἄνθρωπος, μὲ προσκυνημένους, ἀλλὰ ὅταν κι ὅποτε θὰ συναντήση κάποιους Ἐλευθέρους, τοὺς πλησιάζει μὲ τρόπο τέτοιον, ὥστὲ νὰ μπορέσῃ νὰ γευθῇ κάτι ἀπὸ τὴν Ἐλευθερία τους. Βέβαια πολλὲς φορὲς ὁ μέσος ἄνθρωπος παρασύρεται ἀπὸ τὶς συνθῆκες καὶ μετουσιώνεται σὲ διώκτη τῶν Ἐλευθέρων Ἀνθρώπων, ἀλλά, πάντα μέσα του γνωρίζει πὼς λαθεύει καὶ πὼς τὸ χρέος του εἶναι ἄλλο. Συνέχεια
Στὴν ζωὴ ὅλων μας ἔρχεται ἡ στιγμὴ ποὺ καταλαβαίνουμε ὅτι τὸ φωτοστέφανο τῆς ἀποδοχῆς, ποὺ οἱ ἄνθρωποι τοποθετοῦν ἐπάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια μας, εὔκολα μπορεῖ νὰ μεταστραφῇ σὲ θηλιὰ τῆς ἐπικρίσεως καὶ τότε, αὐτὸ Συνέχεια
