Οἱ παρελθοῦσες σχέσεις μὲ τὴν ἀγάπη, οἱ παιδικὲς μνῆμες, οἱ ἀνεκπλήρωτες προσδοκίες καὶ οἱ πεποιθήσεις βρίσκονται ὅλα συσκευασμένα στὴν γλῶσσα τοῦ παρόντος.
Ἑπομένως τὸ «σ’ ἀγαπῶ» ἐπεκτείνεται στὰ ἐξῇς: Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Γνωρίζουμε πὼς θὰ ματώσουμε, ἀλλά…
…δὲν κάνουμε κάτι, στὴν πλειοψηφία μας, γιὰ νὰ προλάβουμε τὶς ἐξελίξεις.
Θὰ πονέσουμε…
Θὰ κτυπηθοῦμε ἀλύπητα…
Θὰ πέσουμε τσακισμένοι, ἀδυνατώντας νὰ ξανὰ σηκωθοῦμε…
Θὰ περάσουμε μέσα ἀπὸ φωτιὰ καὶ ἀτσάλι…
Θὰ χαθοῦμε ἢ θὰ χάσουμε ἀγαπημένους μας συντρόφους…
Μά, στὸν πόλεμο, ποὺ ἤδη ξεκίνησε, ὑπάρχουν πάντα θύματα.
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς ἡ Ἐλευθέρια δὲν χαρίζεται. Κερδίζεται μόνον πληρώνοντας βαρειὰ τιμήματα καὶ μετρώντας ὑψηλὲς ἀπώλειες. Συνέχεια
Δὲν τελειώνουν οἱ φυλακὲς ἐὰν δὲν τελειώσουν οἱ …φυλακισμένοι!!!
Πρῶτα λοιπὸν θὰ ἀποφασίσουμε, μόνοι μας, τὸ ἐὰν ἀντέχουμε ἀκόμη λίγο (κι ἀκόμη λίγο… καὶ ἀκόμη… καὶ ἀκόμη…!!!) νὰ παραμένουμε φυλακισμένοι καὶ μετά, ἐὰν ἔχουμε κατανοήση πλήρως τὰ γιατί μας, τότε ναί, οἱ φυλακὲς εἶναι περιττές. Συνέχεια
Οἱ Ἔρωτες στὰ πόδια τῆς Ὀμορφιᾶς…
«Οὐρανία, πολυτραγουδισμένη Ἀφροδίτη, […], Μητέρα τῶν Ἐρώτων…»
(Ἀπὸ τοὺς Ὀρφικοὺς Ὕμνους) Συνέχεια
Χρειάζεται ἕνα …τέλος πρὸ τῆς ἐκκινήσεως!!!
Καὶ ἀπέραντος κόπος.
Ποῦ ἀκριβῶς ὅμως εἴμαστε σήμερα;
Θέλουμε δὲν θέλουμε, τὸ σημεῖον ὅπου σήμερα στεκόμεθα εἶναι ἡ «ἄκρη τοῦ γκρεμοῦ». Κοινῶς; Σὲ λίγο, πολὺ λίγο, καταῤῥέουν ὅλα κι ὅλοι ὁριστικῶς, μὲ ἀπίστευτα ὀδυνηρὸ τρόπο.
Καί, μεταξύ μας, ἔτσι πρέπει, διότι ἡ Ὕβρις ἐπερίσσευσε… Συνέχεια
Φοβόμαστε μόνον ὅταν …ἀγνοοῦμε!!!
Τὴν δύναμίν μας…
Τὴν ἀλήθεια…
Τὶς λεπτομέρειες…
Τοὺς ἑαυτούς μας… Συνέχεια