Ζώντας τὸν ἀπόλυτον Ἔρωτα, ὅλοι οἱ Φόβοι ἐξαφανίζονται…

Ἕνα ἀγαπημένο μου κείμενον, ποὺ ἀπὸ τὸ 2011 κυκλοφορεῖ ἐλευθέρως στὸ διαδίκτυον, ἦταν αὐτὸ μὲ τὸν τίτλο:

Μόνον μὲ τὸν Ἔρωτα ζῶ!

Σήμερα, χάριν καὶ μόνον τῶν γεγονότων ποὺ τρέχουν (καί, δυστυχῶς μας, τρομοκρατοῦν τοὺς πάντες), ἀπεφάσισαν νὰ τὸ θυμηθῶ, δίχως περισσότερα σχόλια. Συνέχεια

Καλλίτερα εἶναι νὰ χαμογελᾶμε…

Τὰ στραβὰ ὀμορφαίνουν, μαλακώνουν…
Τὰ ὄμορφα γλυκαίνουν περισσότερο… Συνέχεια

Καλημερίζοντας τὴν ζωή μας…

Ὅπως ἴσως θὰ γνωρίζετε, φτιάξαμε μίαν νέα σελίδα γιὰ νὰ λέμε τὶς καλημέρες μας, γιὰ νὰ μοιραζόμεθα ὄμορφες σκέψεις καὶ γιὰ νὰ μαθαίνουμε νὰ δημιουργοῦμε ἐμεῖς τὶς προϋποθέσεις ποὺ θὰ ἀλλάξουν τὴν ζωή μας.

Μία προσπάθεια ποὺ εὐελπιστοῦμε νὰ γίνῃ ἀρχὴ γιὰ νὰ μπορέσουμε, ὅλοι μας, σιγὰ σιγά, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ νὰ καταφέρουμε νὰ ζήσουμε περισσότερες στιγμὲς εὐτυχίας, νὰ μπορέσουμε ἐπίσης νὰ δοῦμε τὸν κόσμο μας ὅπως εἶναι, κι ὄχι ὅπως μᾶς ἔμαθαν πὼς εἶναι.
Ὁ κόσμος μας εἶναι ὄμορφος, τέλειος, ἄγριος καὶ τρυφερός, φονικὸς καὶ ζωδότης.
Μὰ ἄν καὶ ταὐτοχρόνως ὅλα αὐτὰ μαζὺ συμβαίνουν, ἐμεῖς συνηθίζουμε νὰ βλέπουμε μόνον τὴν πλευρὰ ποὺ θὰ θέλαμε νὰ δοῦμε.
Ὁ κόσμος μας ἐξελίσσεται, ὅπως κι ἐμεῖς.
Εἴμαστε μέρος του, βάσει τῆς δικῆς μας ὀπτικῆς, μὰ  γιὰ αὐτὸν εἴμαστε κύτταρά του.
Δὲν μπορεῖ λοιπὸν νὰ συμβῇ κάτι δίχως μας.
Ἐὰν αὐτὴν τὴν ἀλήθεια τὴν κάνουμε κτῆμα μας, τότε εἶναι βέβαιον πὼς μποροῦμε νὰ ἀλλάξουμε αὐτὸν τὸν κόσμο μας.

Τὶς πρωϊνές μας καλημέρες λοιπὸν θὰ τὶς μοιραζόμεθα ἀπὸ τὴν νέα μας σελίδα…
Μία σελίδα ποὺ φτιάχνεται ἀκριβῶς γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ ἀλλάξουμε τὶς ὀπτικές μας… Νὰ τὶς ἀνοίξουμε…
Νὰ τὶς διευρύνουμε…
Νὰ αἰσθανθοῦμε ἐπὶ τέλους πὼς ὁ κόσμος μας εἴμαστε ἐμεῖς κι ἐμεῖς εἶναι ὁ κόσμος μας.

Φιλονόη

 

Βλέποντας μόνον στὰ …ἄστρα!!!

Ὁλίγον …μεταφορικὸς ὁ τίτλος μας, ἀλλὰ καὶ κυριολεκτικὸς ταὐτόχρονα.

 

Κυττᾶμε, ἐξ ἀνάγκης ἐπιβιώσεως, μόνον τὰ καθημερινά μας προβλήματα καὶ ἀδυνατοῦμε νὰ δοῦμε λίγο …παραπίσω.
Ἀδυνατοῦμε ἐπίσης νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς τὸ γκρέμισμα τελειώνει κι ἀν τὶ ἐμεῖς νὰ καταπιασθοῦμε μὲ τὴν ἐπομένη ἡμέρα, τὴν ἡμέρα ἐνάρξεως τῆς ἀνοικοδομήσεως, ἔχουμε κολλήσει στὴν προσπάθεια νὰ συγκρατήσουμε κάτι ἀπὸ τὰ ἀπολεσθέντα μας.
Ἀπολεσθέντα ὅμως… σκέτο ἀπολεσθέντα…
Συνέχεια

Ἡ Νίκη ἐπὶ τῆς Βίας καὶ ὁ Ὕμνος στὴν Ζωή!!!

Ἐὰν ἡ ἡμέρα μου ξεκινᾶ στραβά, στὸ χέρι μου εἶναι νὰ τὴν φτιάξω…
Ἐγὼ ἀποφασίζω τὸ πῶς θὰ βλέπω τὸν κόσμο μας…
Ἐγὼ εἶμαι ὑπεύθυνη γιὰ τὴν πραγματικότητά μου, καλὴ ἤ κακή. Συνέχεια

Δὲν ὑπάρχουν ἀδιέξοδα πλέον…

Παρὰ μόνον …Μονόδρομος!!!
Ἕνας ὑπέροχος, μοναδικός, δύσβατος, ἀνηφορικός, κοπιαστικὸς μὰ καὶ φωτεινὸς Μονόδρομος!!! Συνέχεια